کارشناس

تجربه کاری کارشناس در تایگر

امتیاز ۳٫۰ از ۵.

با توجه به تجربه‌ای که از تایگر دارم، به نظر می‌رسید که تغییرات نام شرکت در طول مدت کم، به دلیل نارضایتی گسترده کارکنان و تجربه‌های کاری ناموفق صورت می‌گیرند. در گذشته این بنگاه با نام‌های تایگر، دی کامپیوتر، هوشمند نوین و پیشگام پردازش دی فعالیت می‌کرد و اکنون با نام دی‌کامپیوتر نوین شناخته می‌شود. این تغییر نام به وضوح نشان‌دهنده نبود رضایت درون سازمانی است. حقوق در اینجا همیشه با ابهام همراه بوده است؛ گاه حقوق به شکل غیرشفاف و با کسرهایی غیرمنتظره از سوی کارفرما کش می‌شود. جریمه‌ها با دلایلی گوناگون و گاها سلیقه‌ای اعمال می‌شدند؛ از از دست دادن یک روز کاری به دلیل ارزیابی مدیران تا جریمه تماس‌های شخصی، که در قرارداد هم به صراحت آمده بود که می‌بایست گوشی را داخل شرکت به دست بیاورید و بیرون تحویل دهید. حتی در مواردی صبحانه سفارش‌ داده‌شده توسط خودتان نیز می‌توانست مشمول جریمه شود. اما فیش‌های حقوقی معمولا دقیق نبودند یا به دو دفتر جدا منتقل می‌شدند و شفاف نبود که حقوق واقعی چقدر است؛ در نتیجه نمی‌شد از حقی که دارید مطمئن بود. همیشه این احتمال وجود داشت که حقوق کامل یا هر گونه مزایای سنواتی و وعده‌های غذای کارمندان به سادگی پرداخت نشود و از درخواست حقوق و مزایا نیز واهمه داشتید. اضافه‌کاری و پاداش‌های وعده داده‌شده نیز به مقدار مشخصی پرداخت نمی‌شدند و گاه به صورت غیرمتعارف از شما انتظار می‌رفت بدون جبران فعالیت کنید. علاوه بر این، انجام کارهای فراتر از شرح شغل معمولا بدون جبران مالی یا رضایت کتبی، امری عادی بود. ممکن بود بدون رضایت شما از جایگاهتان جابه‌جا شوید یا از شما خواسته می‌شد که مسئولیت‌هایی با سطح بالاتر بپذیرید، تنها به این دلیل که مدیرعامل خواسته است، با همان حقوق پایین و سطح مسئولیت بالاتر. یکی از نکات قابل‌توجه بند «وجه التزام» در قراردادها بود که به کارفرما اجازه می‌داد تا خسارت یا غرامت را به‌طور یک‌جانبه مطالبه کند. این مسأله ممکن بود به استیفای خسارت‌های غیرمنصفانه منجر شود و استعفا یا خروج امن را دشوار سازد. معمولا برای ورود به شرکت، یک دوره بدون حقوق هم وجود داشت و بیمه اکثر پرسنل با تاخیر، اغلب بیش از یک ماه بعد از آغاز همکاری پرداخت می‌شد؛ این رفتارها به‌وضوح نقض قوانین به‌حساب می‌آمد. در برخورد با اختلاف با مدیران یا وکیل شرکت، نمونه‌هایی از رفتارهایی مانند تهدید، ارعاب، فریاد، دعوا یا توهین گزارش شده بود و حتی دعوای فیزیکی نیز مشاهده می‌شد. در مورد پوشش و لباس کارکنان، رفتارها به‌صورت سلیقه‌ای اعمال می‌شد و گاهی لباس یک نفر رد می‌شد در حالی‌که لباسی مشابه از همکار دیگری پذیرفته می‌شد بدون توضیح موجه. این روند می‌توانست منجر به اخراج یا ثبت غیبت در سوابق بیمه و حقوق شود و در نتیجه کسر حقوق و تأثیر منفی بر وضعیت بیمه را در پی داشته باشد. در جلسات کمیته انضباطی، کارکنان نقش کمتری در انتخاب اعضا داشتند و جلسات بدون رعایت اصول قانونی تشکیل می‌شد. به‌علاوه، همین کمیته می‌توانست منجر به اخراج بدون پرداخت حقوق کامل گردد. درباره اضافه‌کاری نیز اگر کارفرما موافقت نمی‌کرد، امکان ماندن بیشتر در شرکت وجود نداشت، هرچند وظایفی به فرد محول