من با ورودم به شرکت تایگر، قصد داشتم فقط جوی سلام و خداحافظی کوتاهی با وفایی و همسرش و همچنین CTO طبقه چهارم داشته باشم؛ اما به سرعت احساس کردم بازخوردها و رفتارهای برخی همکاران به‌گونه‌ای است که انگار اتفاقی نامتعارف و غیر حرفه‌ای رخ داده است. در حالی که دیدم چقدر جهان ممکن است فریبنده باشد، با وفایی در دفترش آمدم تا درباره یک کامنتی که گذاشته بودم صحبت کنم و صحبت‌های من و او به برخوردی فیزیکی کشیده شد. اکنون از خودم می‌پرسم چه تجربه‌ای از محیط کار دارم و چه چیزهایی می‌تواند به بهبود رفتارها و فضای کاری کمک کند. همچنین توصیه می‌کنم در محیط‌های کاری از خرید بادی اسپلش یا هر محصول مشابه برای جلوگیری از بوی نامطلوب در نزدیکی خانواده‌ها پرهیز شود تا فضایی آرام و محترمانه حفظ شود. از همه سپاسگزارم.

در شرکت تایگر تجربه‌ای از دوران کار به عنوان CTO طبقه چهارم دارم که با وجود همه‌ی ابهامات، هدفم این است که به حقیقت برخورد و احساساتم با آن فرد نزدیک شوم. من هیچ قضاوتی نسبت به خوب یا بد شرکت ندارم؛ تنها نکته‌ای که با او مطرح شد این بود که نوشته بودم من به کافور نیاز دارم و من هم گفتم که کاری را انجام داده‌ام ولی هزینه‌اش را پرداخت نکردم. اگر سوءتفاهمی پیش آمده باشد یا ناراحتی‌ای ایجاد شده باشد، حتما تماس بگیر تا پرداخت را انجام دهم و هر نتیجه‌ای که برایت به وجود آمده از دلت در بیاورم. من همیشه اعتقاد دارم که با دیگران Unterschiedی ندارم و با همه مثل خودم رفتار می‌کنم؛ من را می‌شناسی و شماره‌ات را هم داری، پس با من تماس بگیر تا در گفت‌وگوهایمان به نتیجه‌ای برسیم.

تجربه‌ای که از مصاحبه کارشناس فروش داشتم خیلی ناامیدکننده بود. اوایل کار منتظر موندم تا مشخص کنند کجا برم؛ پس از مدتی با فردی که خود را مدیر فروش معرفی می‌کرد صحبت کردم، اما فهمیدم که او برای این عنوان شغلی هیچ آگاهی نداشت و با گفتن این‌که اشتباه آمده‌ام، برخورد بی‌نظمشان شروع شد. وقتی پس از بررسی سایت و درخواست فهمیدند که درخواست درست است، باز هم او بی‌اطلاع بود. کل مصاحبه فقط پنج دقیقه طول کشید و در همان ابتدا مشخص شد که هیچ اطلاعی از داخل سازمان ندارند و وضعیت تیم را نمی‌شناختند. در شرایط کرونایی این نگرش و بی‌برنامه‌گی برای سلامتی و زمان آدم‌ها اصلا مناسب نبود. این آقا حتی ندید داخل سازمان چه خبر است. من به خاطر احترام به شغلم و نیاز به مرخصی در آن روز مجبور شدم وقت و هزینه و انرژی و ریسک ابتلا به کرونا را صرف کنم، اما در نهایت نتیجه‌ای نگرفتم. بعدا فهمیدم که آن فرد واقعا مدیر فروش نبود و دروغ گفتند که مدیر امور اداری است؛ همه کارهای شرکت با ایشان بود. تنها پنج دقیقه مصاحبه بود که سه دقیقه‌اش صرف صحبت با همکارانشان از طریق تلفن شد. به‌نظر من، شرکت با سه نفر پرسنل هم در رفتار حرفه‌ای از این شرکت بزرگ‌تر و بهتر بود.

برای گفتن تجربه، به شیوه‌ای تازه و طبیعی اما با حفظ واقعیت‌ها، اینگونه می‌گویم: در مصاحبه مدیر فنی تولید نرم‌افزار، تعداد زیادی داوطلب را در یک ساعت برای چندین موقعیت به اتاق کنفرانس کوچک شرکت کشانده بودند و فضای کم و شرایط کرونا هم مزید بر علت بود، به طوری که جا برای همه نبود و هم‌زمان چند نفر کنار منشی ایستاده بودند. انتظار داوطلبان طولانی شد؛ تا چهلمین دقیقه هیچ‌یک از آنها زودتر صدا نمی‌شدند. سپس گفت‌وگوی کوتاه درجه‌به‌درجه‌ای انجام شد که فقط یک سؤال درباره سابقه کاری مطرح می‌شد و به هر داوطلب تنها چند دقیقه اختصاص داده می‌شد و در پایان معمولا قول می‌دادند که تماس خواهند گرفت. به طور کلی تعداد زیادی از شرکت‌کنندگان را فراخوانده و به نظر می‌آمد که نتیجه‌ای قابل قبول برای همگی وجود ندارد.

در سالگرد خروجم از این شرکت، دوست دارم تا با صدایی آرام و صادق حرف‌هایم را بزنم. از مدیر محصول که به نظر می‌رسد بیشتر از سایرین به تشویق و پاداش نیاز دارد و به مشکلات تیم توجه می‌کند، تقاضای افزایش حقوق دارم تا او بتواند برای خانواده‌اش غذا تهیه کند و از این منظر فشار روی سایر همکاران کمتر شود. همچنین احساس می‌کنم رفتار برخی مدیران نسبت به کارمندان پایین‌دستی با اضطراب و ترس همراه است و می‌خواهم بگویم که برخی اوقات حرف‌هایشان بیش از هر چیز جنبه تبلیغاتی دارد و واقعا اثرگذاری چندانی ندارد. با این حال به نظر می‌رسد که وضعیت امنیت شغلی برای خیلی‌ها در حال حاضر مطلوب نیست و از ترس شکایت ممکن است ترجیح دهند سکوت کنند. در نتیجه به همکارانم می‌گویم که مراقب باشند، زیرا برخی از مدیران تنها ظاهر پرطمطراق دارند و اقدام مؤثری انجام نمی‌دهند. با تشکر از شما.

شرکت تایگر را تجربه کردم اما واقعا حس می‌کردم در خانه‌ای از فرمانروایی خانوادگی سختگیرانه گیر افتاده‌ام. رئیس اصلی، پیر خانواده است که ذهنش با گذشت زمان کند می‌شود و اغلب نمی‌تواند به طور مستقیم کارها را مدیریت کند؛ اما هر از گاهی وارد می‌شود، سلام می‌کند و به نظر می‌رسد می‌خواهد نشان دهد که حضور دارد. برخی اوقات با آرامش آرام وارد می‌شود و به من و همکاران تذکر می‌دهد که چرا تمرکز نکرده‌ایم یا کار درستی انجام نداده‌ایم. در این شرایط، فشار اقوامی از نیروهای دیگر هم به همراه می‌آید تا با مقایسه‌ها و یادآوری‌های مداوم، حس کنید که شما هم باید همانند آنها کار کنید و با صرف ساعت‌ها کار و ناهار کوتاه، از دیگران عقب نمانید. در این میان با افزایش نرخ برداشت از حقوق برای مواردی چون تاخیر، کشیدن سیگار یا پوشش نامناسب، تقاضا می‌شود که مبالغی کسر شود و در نهایت کارمند دریافت نکرده‌ای هم بدهکار شوند. نخست‌وزیرخانه—پسر ناخلف خانواده—صرفا با صدای بلند و پشت دوربین حضور دارد تا نظارت کند، اگر پدر نارضی باشد پس از دیدن وضعیت، با زبان تند واکنش نشان می‌دهد و از مدیریت دقیق شرکت سخن می‌گوید. این افراد به‌طور مداوم به‌دلخواهی خود تکیه می‌کنند و از مواردی که به نفعشان است بهره می‌برند، اما باقی مواردی که به ضررشان است کنار می‌گذارند. آیین‌های مرخصی نیز به گونه‌ای محدود شده است، به‌طوری که هر ماه تنها دو روز اجازه مرخصی دارید که برای آن باید از چهل و پنج نفر امضا و اثر انگشت بگیرید و در صورت تأیید مدیر به دفتر مربوطه مراجعه کنید. به‌علاوه، در طول مرخصی همچنان با شما در تماس خواهند بود. تاخیرهای طولانی هم به شکل محسوسی جریمه می‌شود؛ برای نمونه تاخیری طولانی می‌تواند منجر به کسر حقوق شود. به ویژه در فصل نزدیک به عید، رفتارها و شیوه‌های مدیریتی به شدت تحت‌نظرند تا مبادا عیدی یا حقوق شما از دست برود، اما پس از عید و با انعقاد قراردادهای جدید، هیئت مدیریتی دوباره به حالت دوستانه و مهربان تغییر می‌کند و مسیر روال کار به روال سابق می‌افتد. امکانات رفاهی اولیه‌ای چون آب، نوشیدنی‌ها و سرویس‌های بهداشتی تا حد امکان فراهم نیستند؛ شرکت فقط دو سه دستگاه آب‌سردکن دارد و معمولا آب را از مخزن پر می‌کنند بدون اینکه به‌روز رسانی کنند. چای هم با بی‌سلیقگی آماده می‌شود و گاهی تفاله‌های نوشیدنی تا پایان روز در لیوان‌ها باقی می‌ماند. برخورد با سرویس بهداشتی هم به گونه‌ای است که بوی ناخوشایندی دارد و گاه به لوله‌کشی و مشکلات فنی اشاره می‌شود که کارکنان را به استفاده از سایر طبقات هدایت می‌کند تا از نظر مدیریتی مخفیانه جابه‌جا شوند. در این محیط، به نظر می‌رسد مدیریت انسانی با رویکردی کنترل‌گر و بعضا تحقیرآمیز عمل می‌کند و وضعیت را به گونه‌ای مدیریت می‌کند که ارزش زمان و انرژی کارمندان به چشم نیاید. به طور کلی، تجربه‌ام از این شرکت نشان می‌دهد که فضای کاری به شدت کنترل‌گرانه است، با معیارهای غیرمنصفانه برای مرخصی و حقوق و با نظارت دائمی که گاهی به فشار روانی منجر می‌شود. بهره‌گیری از منابع انسانی و فراهم کردن امکانات پایه نیازمند بازنگری جدی است تا تعادل بهتری بین کار و زندگی ایجاد شود.

توی تایگر، به من گفتن که اینترنت رو با سیاست‌های داخلی شرکت محدود کنن و دسترسی به اکثر سایت‌ها بسته می‌موند مگر اینکه از قبل اجازه داده باشن. واقعا تعجب‌آور بود که دو راه برای این کار ارائه شده بود: یکی مرورگری که خود شرکت ساخته بود و در اون فقط سایت‌های مجاز باز می‌شدن و بسته به نوع کارت کاربر، دسترسی به یک سایت خاص ممکن می‌شد؛ و دوم افزونه‌ای برای گوگل کروم که دقیقا همین کار رو انجام می‌داد. علاوه بر این، امکان لاگ‌گیری از فعالیت‌های مرورگر و افزونه هم وجود داشت تا بفهمن به کدوم سایت‌ها رفته‌ام و شاید با من برخوردی صورت بگیره. جالبه، نه؟ به نظر می‌رسید اگر دنبال اینترنتی کاملا تحت کنترل شرکت هستی، تایگر گزینه‌ی مناسبی باشه و حتما باید درش استخدام شد.

با توجه به تجربه‌ای که از تایگر دارم، به نظر می‌رسید که تغییرات نام شرکت در طول مدت کم، به دلیل نارضایتی گسترده کارکنان و تجربه‌های کاری ناموفق صورت می‌گیرند. در گذشته این بنگاه با نام‌های تایگر، دی کامپیوتر، هوشمند نوین و پیشگام پردازش دی فعالیت می‌کرد و اکنون با نام دی‌کامپیوتر نوین شناخته می‌شود. این تغییر نام به وضوح نشان‌دهنده نبود رضایت درون سازمانی است. حقوق در اینجا همیشه با ابهام همراه بوده است؛ گاه حقوق به شکل غیرشفاف و با کسرهایی غیرمنتظره از سوی کارفرما کش می‌شود. جریمه‌ها با دلایلی گوناگون و گاها سلیقه‌ای اعمال می‌شدند؛ از از دست دادن یک روز کاری به دلیل ارزیابی مدیران تا جریمه تماس‌های شخصی، که در قرارداد هم به صراحت آمده بود که می‌بایست گوشی را داخل شرکت به دست بیاورید و بیرون تحویل دهید. حتی در مواردی صبحانه سفارش‌ داده‌شده توسط خودتان نیز می‌توانست مشمول جریمه شود. اما فیش‌های حقوقی معمولا دقیق نبودند یا به دو دفتر جدا منتقل می‌شدند و شفاف نبود که حقوق واقعی چقدر است؛ در نتیجه نمی‌شد از حقی که دارید مطمئن بود. همیشه این احتمال وجود داشت که حقوق کامل یا هر گونه مزایای سنواتی و وعده‌های غذای کارمندان به سادگی پرداخت نشود و از درخواست حقوق و مزایا نیز واهمه داشتید. اضافه‌کاری و پاداش‌های وعده داده‌شده نیز به مقدار مشخصی پرداخت نمی‌شدند و گاه به صورت غیرمتعارف از شما انتظار می‌رفت بدون جبران فعالیت کنید. علاوه بر این، انجام کارهای فراتر از شرح شغل معمولا بدون جبران مالی یا رضایت کتبی، امری عادی بود. ممکن بود بدون رضایت شما از جایگاهتان جابه‌جا شوید یا از شما خواسته می‌شد که مسئولیت‌هایی با سطح بالاتر بپذیرید، تنها به این دلیل که مدیرعامل خواسته است، با همان حقوق پایین و سطح مسئولیت بالاتر. یکی از نکات قابل‌توجه بند «وجه التزام» در قراردادها بود که به کارفرما اجازه می‌داد تا خسارت یا غرامت را به‌طور یک‌جانبه مطالبه کند. این مسأله ممکن بود به استیفای خسارت‌های غیرمنصفانه منجر شود و استعفا یا خروج امن را دشوار سازد. معمولا برای ورود به شرکت، یک دوره بدون حقوق هم وجود داشت و بیمه اکثر پرسنل با تاخیر، اغلب بیش از یک ماه بعد از آغاز همکاری پرداخت می‌شد؛ این رفتارها به‌وضوح نقض قوانین به‌حساب می‌آمد. در برخورد با اختلاف با مدیران یا وکیل شرکت، نمونه‌هایی از رفتارهایی مانند تهدید، ارعاب، فریاد، دعوا یا توهین گزارش شده بود و حتی دعوای فیزیکی نیز مشاهده می‌شد. در مورد پوشش و لباس کارکنان، رفتارها به‌صورت سلیقه‌ای اعمال می‌شد و گاهی لباس یک نفر رد می‌شد در حالی‌که لباسی مشابه از همکار دیگری پذیرفته می‌شد بدون توضیح موجه. این روند می‌توانست منجر به اخراج یا ثبت غیبت در سوابق بیمه و حقوق شود و در نتیجه کسر حقوق و تأثیر منفی بر وضعیت بیمه را در پی داشته باشد. در جلسات کمیته انضباطی، کارکنان نقش کمتری در انتخاب اعضا داشتند و جلسات بدون رعایت اصول قانونی تشکیل می‌شد. به‌علاوه، همین کمیته می‌توانست منجر به اخراج بدون پرداخت حقوق کامل گردد. درباره اضافه‌کاری نیز اگر کارفرما موافقت نمی‌کرد، امکان ماندن بیشتر در شرکت وجود نداشت، هرچند وظایفی به فرد محول

تنها وقتی به این شرکت فکر می‌کنم که واقعا بیکار موندم بهتر از کار کردن اونجا است چون وضع همش بی‌نظم و ناامیدکننده است. فضای کار، میز و صندلی‌ها، ساختمان و حتی نظافت همگی به شدت نیازمند بازنگری هستند و نظر کارکنان درباره طرز فکر و رویکرد مدیریتی هم منفی است. مدیر شرکت با همسرش که مسئول منابع انسانی است، مشخصا از نظر رفتاری در وضعیت مطلوبی نیستند. تعداد زیادی از کارمندهای قدیمی فقط کارهای مشخصی را بلدند و از یادگیری مهارت‌های جدید سر باز می‌زنند. برخورد با همکاران یا زیردستان گاهی به شکل زیرآب‌زدن و بداخلاقی مشاهده می‌شود. درباره افرادی که با آنها کار کردم شاید قضاوتی درمورد سایرین نداشته باشم، اما تجربه من نشان می‌دهد که محیط به طرف همکاری سالم پیش نمی‌رود. روزی که تصمیم به استعفا گرفتم پس از یک ماه کارکردن، مدیر نامطلوب به‌راحتی گفت استعفا نداریم و قرارداد دو ساله‌ای که امضا شده بود فقط در شرایط اضطراری قابل‌استفاده است. به‌خصوص وقتی بیماری لاعلاج مطرح می‌شود، فشارها و تهدیدهایی برای ماندن وجود دارد. در نهایت بعد از شش ماه توانستم بیرون بیایم، اما با تهدیدی مبنی بر شکایت به وزارت کار و ثبت استعفا مواجه شدم. حقوق پرداختی از حد استاندارد پایین است و مواردی که توافق شفاهی می‌کنید، اغلب به‌درستی اجرایی نمی‌شود.

سلام دوست عزیز، از تجربه‌ای که در اختیار گذاشتی خوشحال‌م و سعی می‌کنم بازنویسی‌ای تازه و روان ارائه کنم تا معنی و لحن اصلی حفظ شود اما قالب متن کاملا نو باشد. وقتی وارد مجموعه شدم درک کردم که اولین تجربه کار می‌تواند با کمی ترس همراه باشد، اما واقع‌بینی حرف اول را می‌زند. در اینجا افرادی هم بوده‌اند که پس از کسب تجربه، به‌طور ناگهانی شرکت را ترک کردند و این موضوع به ضرر سازمان تمام شد. برخی از همکاران پس از قطعی شدن قرارداد، رفتارش را تغییر داده‌اند و این رفتارها برای تیم قابل‌مشاهده بوده است. در شرکت بیش از صد نفر کار می‌کنند و هر کدام با سابقه‌ای بین دو تا شانزده سال در این حوزه حضور دارند؛ این افراد هم همان چالش‌هایی را می‌کشند که شما در آغاز با آن روبه‌رو خواهید بود. مجموعه به‌قدر کافی درگیر پروژه‌هاست و هدفش این است که کسی از نظر قرارداد به مشکلی برنخورد؛ هرچند منابع انسانی گفته‌اند اگر پیشنهادی برای تغییر در قرارداد دارید، می‌توانید بیان کنید اما من این فرصت را استفاده نکردم. از نظر مالی هم گفته شد که اگر کارتان خوب باشد و توسط مسئول مربوطه تایید شود، ممکن است سرعت افزایش حقوق را تجربه کنید، حتی اگر در دوره کارآموزی باشید. اینکه گاهی از شما می‌خواهند چه کار کنید یا چه تصمیمی بگیرید، واقعا به سطح رفتار شما و نحوه کارتان در سازمان برمی‌گردد و می‌تواند سطح شما را در سازمان بالا یا پایین ببرد. درباره دوربین‌ها هم توضیح داده شد که استفاده از آنها مشکلی برای کار ندارد و حضورشان به افزایش امنیت کمک می‌کند. سازمان به‌منظور انتقال درست کار به نیروهای جدید هیچ مشکلی با استعفا یا خروج شما ندارد، به شرطی که کار به نفر بعدی به‌درستی تحویل شود تا خللی در کار شرکت به وجود نیاید؛ قرارداد موجود هم این نکته را تأکید می‌کند. در بحث استخدام پرسنل جدید، به‌نظرم باید توضیح داد که ما نسبت به افراد جدید با احتیاط برخورد می‌کنیم و مسئولیت معرفی و ارزیابی‌شان با ماست، تا تجربه افراد حاضر در مجموعه حفظ شود. شما جوان هستید و تازه‌کار، و قراردادهای رایجی که به شما ارائه می‌شود، آشنا با چارچوب اکثر شرکت‌ها است؛ با وجود این، مشکلاتی هم در بخش منابع انسانی رخ می‌دهد و برخی اشتباهات ممکن است برای نیروهای تازه‌کار پیامد داشته باشد. اگر واقع‌بینانه نگاه کنیم، جایگاه و سابقه شرکت، واحدهای متنوع و همکاران با تجربه‌ای که کنار شما خواهند بود، می‌تواند به تصمیم‌گیری درباره اعتماد به یک مجموعه کمک کند. البته هیچ سازمانی صددرصد بی‌عیب نیست، اما تمام سعی‌شان این است که بهتر عمل کنند. به نظر می‌رسد سایتی که بدون پشتوانه و تنها از روی عصبانیت نگارش شده باشد، نباید به‌عنوان مرجع معتبر برای انتخاب یک سازمان در نظر گرفته شود. امیدوارم در آینده بتوانی کسب‌وکاری راه‌اندازی کنی تا با درک کامل دغدغه‌های سازمان‌ها و شرایط اقتصادی که میان نیروها و تعهدات کارفرما وجود دارد آشنا شوی. آرزوی موفقیت و هوشیاری برای تو دارم.

'متخصص هوش مصنوعیاحتمالا من‌اینو هم تو بخش تایگر بذارم هم دی کامپیوتر چون یکین. کسی ضرر نکنه. اول از همه بگم شرکتی که ۱۰۰ نفر ادم داره و اینجا هم ۶۰ نظر منفی، ادم عاقل مسیری که برای استخدام این رو اومده برمیگرده. نکته ی بعدی اینه من قصد ندارم شما بیکار بمونید ولی بیکاری بهتر قرارداد و محیط کاری بده. من قرار بود به عنوان برنامه نویس هوش مصنوعی استخدام بشم. روندی که رخ داد رو میگم قصد تخریب ندارم و اسیبی ندیدم از این عزیزان. (صد البته قصد اسیب روانی داشت تیم حقوقی و عزیزی که فکر کرد قرارداد خوبیه با اون بندهای قرارداد ،که بهش خواهیم پرداخت، ولی شانسی جا خالی دادم) روز اول مصاحبه تو یه ساعتی مصاحبه بود حدود نیم ساعت با تاخیر برگزار شد. ۱۵ دقیقه بخاطر پر کردن فرم (که خیلی مسائل شخصی مثل شغل پدر توش بود که خب سوال میشه به تو چه؟ ولی خب نوشتم). دادم خب منابع انسانی هم بعد ۵ دقیقه اومد. میشه گفت یه ۲۰ دقیقه از زمان اعلام شده گذشته بود. بعدش مصاحبه شروع شد که نوع دیالوگ منابع انسانی از اندکی موضع قدرت و اندکی هجومی بود. مثلا گفتم یه چند لحظه فکر کنم گفتش میخوای اصلا جمع کنیم بریم؟ و... بعدش گفتم تکنیکال اماده ام گفتن باشه عزیزی رو اوردن چندتا سوال پرسید که ساده بودن. بعد یه هفته زنگ گفتن بیا تست. رفتم تست ازم ازمون هوش و شخصیت گرفتن. بعدش منو به سرپرستم نشون دادن و یه ازمون گرفت که متوسط بود. یه دیتای کوچیک شرکت رو دادن چندتا تسک هوش مصنوعی که پروژه شرکت نبود داد و بعدش وسطش عوض کرد تبدیلش کرد به چیزی که بکار شرکت میتونه بیاد شاید با این نیت که بررسی بشه من میتونم کارای شرکت رو راه بندازم یا نه. ممکنه بعضیا هم بگن که چیزی که به نفع شرکته نباید تو تست انجام بشه چون مثلا کار رایگان محسوب میشه. قضاوت با خودتون. بعدش فردا یک پروژه ای تعریف شد که قطعا نمیشه گفت تست خالی بود. قطعا به کار شرکت میومد ولی خب شاید با این رویکرد بوده که قراره همکار بشیم رو داد گفت بیا با این داده ی شرکت هوش مصنوعی فاین تیون کن. لازم به توجه هست که من برای کاراموزی هوش درخواست داده بودم ولی وسط مصاحبه گفتن ن, استخدام میکنیم با قرارداد کاری (نه کاراموزی) و منم گفتم اوکی‌خیلیم عالی. خلاصه شروع کردم به فاین تیون کردن. اینجوری بود که سرپرست من در واقع صرفا هوش مصنوعی کار نبوده و software engineer بود که اونجا گذاشتنش و خودش تاکید داشت تخصصش نرم افزاره (و البته خیلی چیزای دیگه) ولی هوش هم بلده. موقع فاین تیون کردن مدل رو خودم استارتش رو زدم ولی خب من، روی فاین تیون کار میکردم و سرپرست من (که جفتمون تو تیم هوش بودیم) مشکلات تیم پشتیبانی رو حل میکرد و برخی مسائل فنی که من بهش میخوردم (مثلا نت قطع میشد یا فضا کم میومد یا ابزار مشکل داشت و...) وارد کد زدن هوش با من نشد و تمام هفته رو صرفا من کد هوش زدم. یکی از بیرون نگاه کنه ممکنه بگه خب شما که تو یه تیم هستید چرا فقط یه نفر روی پروژه کار میکنه؟ ایا بخاطر تازه کاری کل کارا روت افتاده با حقوق حداقل وزارت کار قراره تمام مدت کل پروژه های هوش مصنوعی شرکت رو یه تنه انجام بدی یا اینا تسته و قراره با هم دوتایی رو پروژه ها کار کنید وقتی تست تموم شد؟ نمیدونم سرپرست من ادم خوبی بنظر رسید تو اون یه هفته ولی خب اشنایی ما در حد یک هفته بود. نگاه بالا به پایین سعی کرد نداشته باشه و جوری که از هم یاد بگیریم. ولی خب به همکاری منجر نشد چون وقتی قرارداد رو دیدم دیدم تماما به ضرر منه. چیا توش بود؟ حق استعفا نداری (دقیق‌ترش طبق متن قرارداد میشه حق استعفا سلب میشه مگر با رضایت کارفرما که کاملا بدیهیه نظر کارفرما چی خواهد بود). حق اعتراض از شما سلب میشه. اگه با شرکت به مشکل خوردین منبع حل اختلاف قراره شورای داخلی شرکت باشه (که معلومه به نفع کی رای قراره داده بشه). علاوه بر اون قرارداد دوساله است که‌توی اون دو سال شما قراره حداقل حقوق وزارت کار رو بگیرید فارغ از سطحتون و روز مصاحبه گفته میشه میزان حقوق رو ما تعیین میکنیم طبق توانمندی هاتون. توی قرارداد بندی برای احتمال ایجاد تغییر در این قرارداد نیومده. یعنی کل اون دو سال قراره حداقل حقوق از نظر قانونی به شما داده بشه اگه بیشتر از اون درخواست کنین اوکی هم بدن بگن باشه و پول بیشتری بدن اون پول اضافه هیچ پشتوانه ی قانونی نداره اگه کم بدن نمیتونین شکایت کنین بگین دارن کم میدن. و یه نسخه از قرارداد که ۱ ساله است رو میدن دست شما و ۴تا ۳ ماهه رو نگه میدارن دست خودشون و خودشون هر ۳ ماه اونو امضا میزنن که واضحه میخوان هرموقع خواستن دکمه ی شمارو بزنن. اگر اون سال اول گذشت یدونه ۱ ساله میبندن. حالا اینا کنار هم چه تصویری رو میسازه؟ شما بهتون کم حقوق بدن (مثلا توافق کردید ۱۸ بعد یه مدت به هر علتی ۱۵ بدن) ولی بیشتر از وزارت کار، برید شکایت کنین میگن ببین تو قرارداد نوشته حداقل کارگری که به شما هم داده شده پس باطله:) این قضیه قراره ۲ سال ادامه داشته باشه :) حالا فرض کنید قاضی نگه گفتید حداقل وزارت کار پس باطل... بیاد بگه برید پیش منبع قانونی حل اختلاف که توی قرارداد معلوم شده. قاضی حل اختلاف خود شرکته و خب حدس بزنید قراره به نفع کی تموم بشه:) حالا با این شرایط مواجهید که کم بهتون حقوق میدن و نمیتونید کاری کنید میخواید برید؟ حق استعفا رو دادید رفت تو قرارداد :) رسما زندانی شدید و ازتون دارن بهره کشی میکنن بدون هیچ حق اعتراضی. حالا فرض کنید اون سرپرست من ادمی بود (تو یک هفته نمیشه گفت بود یا نبود) که همه کارو بندازه رو من و فشار بیاره علاوه بر حقوق درست حسابی ندادن و اینکه تک تک سایت هایی که نگاه میکنید بررسی میشه و تمام لحظاتی که داخل شرکت هستید توسط دوربین ضبط و ثبت میشه همراه با صدا! (تصویر در لحظه ای رو به چشم دیدم ولی صدا رو نمیدونم بر اساس نظرات قبلی نوشتم) فقط دستشویی دوربین نداره. و تمام اینا کنار هم میفهمید چرا ۶۰ نظر منفی وجود داره وقتی خود شرکت ۱۰۰ پرسنل داره. و من واقعا عزیزان این سایت نجاتم دادن که معنی و نتیجه ی این بندها چی میتونه باشه. و قرارداد رو شانس اوردم امضا نکردم. من حقیقت میگفتم من برای امریه که نمیخوام از شرکت برم پس حق استعفا رو بدم مشکلی ایجاد نمیکنه من که میخوام بمونم... ولی بعد خوندن نظرات اینجا فهمیدم ضررش خیلی بیشتر از سودشه. اره خلاصه عزیزی که داری اینو میخونی... صادقانه بگم... نرو... شرکتی که همچین قراردادی رو اوکی بدونه و بذاره جلوت همکاری باهاش معلومه بی داستان نخواهد بود. حالا من یه سری بندهارو نگفتم مثلا بعد خروج از شرکت عضو شرکت های رقیب و دوست دیگه نشید به مدت ۲ سال و... (گفتن این قانون نمیشه پیگیری حقوقی کرد چون تعریف شرکت رقیب معلوم نیست خب اصلا چرا اونجاست؟ اگه تاثیری نداره چرا مخالف حذف کردنش هستید؟) خیلی غیر منطقیه و کلا قرارداد کاملا یه طرفه به نفع کارفرما نوشته شده ۹۹ درصد بندها حقوق شما در قبال کارفرما رو نوشته انگار قرار نیست شما در مقابل کارفرما حقوقی چیزی داشته باشین و به حالت های به اجرا گذاشتن سفته ی ۱۰۰ میلیونی پرداخته شده. تاکید میکنم هیچکدوم از اینایی که گفتم سیاه نمایی نیست. برخی کامنت مثبت وجود داره که دقت کنید مثلا اونی که این سایت پر از افراد عصبی هست و دارید فرصت از دست میدید و... هیچ علتی نیاورده که نقطه نظرات رو رد کنه. مطمئن باشید هیچ شخصی با پذیرفتن اون قرارداد استثماری راضی نخواهد بود. بندهای قرارداد رو که گفتم براتون. خلاصه نمیدونم.... خوب بنظر میرسید همه چی اعم از شخصیت و اخلاق سرپرست و نوع برخورد و... تا قرارداد رو دیدم (و علاوه بر اون فکر میکردم اون دوربین اونجاست اگه چیزی ‌دزدیده شد برن فیلم رو بررسی کنن نه در لحظه تا اینکه دیدم تمام اینا داره در لحظه چک میشه! احتمالا کامنت ها راجب اینکه با دوربین نگاه میکنن زنگ میزنن جریمه میکنن درست باشه البته من تو این یه هفته همچین چیزی رو ندیدم ولی خب چرا باید در لحظه وقت بذارن خیره بشن اگه قرار نیست اقدامی بعدش بشه؟). اگه قرارداد کمتر استثماری بود احتمالا فرصت همکاری فراهم میشد. ولی خب نشد. پیروز و حواس جمع باشید.

سلام من امروز داشتم تجربه کاری را میدیدم که دیدم نظری برای این شرکت نشته شده که قبلا من توش کار میکردم و خیلی هم ازش شاکی بودم من حدود ۲ سالی با این شرکت قطع همکاری کردم در واقع اولین تجربه کاری من بود و به شدت با مدیرم و منابع انسانی مشکل داشتم ولی حالا هم که در یک شرکت دیگر کار میکنم میبینم فرقی با تایگر نداشت و مثل اینکه همه جا یک رنگه تازه تو تایگر مدیرش فرصت پیشرفت بهت میدا ولی در شرکت جدید همینطور در جا میزنم و چون مشکل مالی دارم چاره ای بجز موندم ندارم این را نوشتم که بگم همه چیز را سطحی نبینیم !

هر کی که دوست داره، بدترین تجربه‌ی کتری رو داشته باشه بره تایگر، دی کامپیوتر و یا پیشگام پردازش دی! بله، به این فکر کردی چرا به سه اسم رزومه میدن؟ چون همه‌جا کامنت منفی دارن! اینجا اول که میری همه‌چی، فکر میکنی رو اصول و سواد شکل گرفته! اما پس از مدتی میبینی که ۱.مدیرعامالان که پر از ادعاهای همه فن حریف هستن! طبل تو خالی بیش نیستن! آدم‌های دهن بین، بی‌سواد! چون بازاری هستن، از هر کاری کاسبی کردن بلدن، نه توسعه بلدن و نه ساختن! ۲.سرپرست‌ها، بدبختای چون دست مال هستن که فقط با آتو گرفتن از پرسنل، دنبال خودشیرینی برای عزیز سرکرده‌شون هستن! وقتی مدیرعاملت بی‌سواد باشه، اونا هم از اون چیزی کم ندارن! به چشم دیدم فقط یکی توشون خوب بود که فروش و مارکتینگ دستش بود و هم سابقه‌ی بالایی داشت. انقدر اونو اذیت کردن، یه روز اومد وسایلشو جمع کرد رفت! از اون روز شرکتشون کلا بهم ریخت! همه پاچه‌ی همو میگیرن، انگار همه‌کاره‌ی شرکت فقط این بنده خدا بود! فریب مدیر منابع انسانی رو نخورید، یه آدم دروغ گو، دورو و بی همه‌چیزه! به همه میگه من از دیجی کالا اومدم بیرون! انقدر خنگ و دست و پا چلفتیه که قشنگ معلومه با تیپا اومده تو این خراب شده! اینا فقط یه ذره شه! دوست دارید بیاید تا باهاتون یه جور قرارداد ببندن که نتونی فرار کنی! قراردادشون کاری نیست، حقوقیه! تمدید هم نکنی ازت شکایت میکنن! ساعت کاریشون زیاده! با موبایل حرف بزنی بهت گیر میدن! تازه با دوربین گوش میدن که چی داری میگی! توی وزارت اطلاعات انقدر شنود نیست که اینجا هست! دقیقه به دقیقه تاخیرتو حساب میکنن راه در رو نداری! به من گفتن ارزاق میدیم، همین که فحش نمیدن بهم باید بگم خداروشکر چون یه سرپرست دارن فقط داد و فحش بلده! توی ماشینشم تبر داره معلومه شرخره شرکت بی پرستیژیه! من روم نمیشه بگم اینجا دارم کار میکنم

مزخرف ترین شرکت برای کار. ای کاش اون روزی که رزومه دادم برای این شرکت دستم شکسته بود. بی نظمی در اوج خودشه. استایل رئیس شرکت شبیه رئیس کشورهای محبوب کمونیستیه. حقوق پرداختی نصف حقوق شرکتهای دیگه است. حتی تا سالها بعد کابوس اینجا رو خواهی دید.

تو تجربه کاری کمتر از دو ماهه خودم بهتون بگم شرکت از افرادی با سطح بسیار پایین تشکیل شده،به چشمم دیدم مدیر مدعی خودم راجع به یه مدیر دیگه داشت با یه مدیر پر حاشیه دیگه زیرابشو میزد،به هر چیزی فکر میکنند جز کار،وقتی که دیدم سطح شرکت چقدر پایینه استعفا دادم حقوقمو‌ ندادن😁 از بچه ها شنیدم یک مدیر پرحاشیه خانم اونجا داره که به بچه هاش میگه بیان اینجا کامنت مثبت بذارند،افراد سالم و حرفه ای استعفا میدن و میرند پاچه خواران باقی می مونند،خدا را گواه می‌گیرم هر چیز بدی اینجا نوشته من در اون تایم کوتاه اونجا دیدم

با سلام،با توجه به اینکه اوضاع کار چندان جالب نیست اگر فرصتی پیدا کردید در این شرکت کار کنید، اما قبلش چند نکته درنظر بگیرید، اگر خدمتکارید به هیچ عنوان در این شرکت کار نکنید چون مثل برده باهاتون رفتار میشه. اگر پشتیبانید اصلا در این شرکت کار نکنید چون انقدر مشکل داره برنامه ها که از شدت کار و جوابگویی هر روز با سردرد خونه میرید. اگر تست برنامه هستید به هیچ عنوان در این شرکتی که برنامه هاش پر از باگ هست کار نکنید، اگر دیجیتال مارکتر هستید به هیچ عنوان از جلو در این شرکت رد نشید چون یه مدیر به شدت چاپلوس و زیراب زن و بشدت دانش علمی پایین داره و انقدر هول دختر هست که حلقه ازدواجشو دم در شرکت درمیاره که مبادا کسی بفهمه ازدواج کرده، اگر برنامه نویس هستید اصلا رزمونه نفرستید این شرکت چون یه چیزایی میگن پیاده کنید که اصلا تخصص شما نیست ، اگر تو بخش انبار کار میکنید اصلا نیایید این شرکت چون بجز انبار حمالی تمامی شرکت از جمله تمیزکاری شرکت هم وظیفه شماست. اگر نیرو انسانی هستید که اصلا اسم شرکت هم نیارید چون بشدت باند بازی هست توش یه زنیکه بی ادب هم گذاشتن راس کار که با بد دهنی و مسخر دیگران ارضا میشه ولی نمیدونه که کل شرکت مسخرش میکنن اگر بخش شبکه کار میکنید اصلا فکرشم نکنید که یه ساعت توی این شرکت کار کنید، حتی برق کشی یه سوله دیگه توی ناکجاآباد هم میدن شما باید انجام بدید و تهدید میکنن اگر انجام ندید سرویس میشید، اخراج نمیکنن چون همه از خداشونه اخراج بشن و برن ، سر روشن کردن کیس میکشنت پایین چونزحمت نمیدن که دست مبارکشونو بزنن به دکمه روشن یا شایدم بلد نیستن، اگر هیچ شغلی ندارید و صرفا ادم هستید توصیه میکنم اصلا فکر نکنید به این شرکت چون بشدت بجای تمرکز روی کار روی کم کردن حقوق تمرکز کردن اگر شال داشته باشه فلان قدر کم میشه، اگر سیگاری هستی بیشتر از دوبار بکشی فلان قدر کم میشه، اگر با همکارت صحبت کنید فلان قدر کم میشه، اگر گوشی دستت باشه فلان قدر کم میشه، اگر موهات بیرون باشه فلان قدر اگر آستین کوتاه بپوشی فلان قدر حقوقشونم دوپارت میدن بهت یجوری میدن که اصلا حس نمیکنی حقوق گرفتی سر تاخیر و این مزخرفات کم میکنن و خورد خورد میدن بهت ته ماه اصلا نمیفهمی چی شد حقوق دادن یا نه، تقریبا یروز درمیون صدای دادو بیداد مدیر شرکت همجای شرکتو پر میکنه، شرکت هم شبیه ترکیه هست هرکی با یکی یا دوتا تو شرکت رابطه داره حتی شخصی هست تو شرکت که مرتبه مدیر یه بخشی هست که همزمان با ۳تا از زیردستیاش تو رابطه هست و کلا جو نامناسب برای ادم ها هست( چه خانم چه اقا و چه دوجنسه ها) اگر چشمانی قوی دارید و گوشی شنوا و دستانی نرم این شرکت مخصوص شماست که پشت دوربین بشینید (چون تقریبا به ازای هر کارمند دوتا دوربین هست) و ببینید و بشنوید و برید سریع به مدیر گذارش بدید با دستانی نرم، و مدیر بشدت استقبال میکنه چون حقوق قراره کم بشه درضمن شرکت تایگر و نوین و دی کامپیوتر همش یکیه و یک روح در سه بدن ،مهم اینه روح خرابه بنده هم چندین سال هست توی این شرکت با تهدید موندم و راه خروجی ندارم و هر سال با وعده های دروغین و تهدید نگهم میدارن و صرفا نمیخوام کسی مثل من صدلعنت به خودش بفرسته ما سوختیم شما نسوزید یا حق

شرکتی دارای ساختمان قدیمی که چند نفر آدمو با زور چپوندن تو دهن هم و تو یه اتاق سه در چهار ۱۰ تا میز چیدن و امکان تردد نیست . مثلا شرکت نرم افزاریه که قدیمی ترین سیستم هارو داره و مدام در حال هنگه و نرم افزارش مال صدسال پیشه و کلی مشتری ناراضی داره که زنگ میزنن و از نرم افزار گندشون شکایت میکنن ، حداقل وزارت کار حقوق کارمندای زحمتکشیه که از دل و جون مایه میذارن ، اینا تا سرکوچه هم راپورچی دارن تا سر دربیارن که با کی تو رابطه این و کار و زندگیشونو بابت این موضوع و چک کردن مداوم دوربین کنار میذارن ، دوسه تا ****** لنگه خودشون گذاشتن تو بخش های مدیریت و اکثر افراد تو یه مدت کم استعفا میدن و جونشونو برمیدارن و فرار میکنن

اگر میخواید داغون ترین شرکت ممکن کار کنید و گند بزنید به رزومتون حتما تایگر کنید تا روزی هزار بار آرزوی خروج از اون جهنم رو داشته باشید ، اینا تا تو زندگی شخصی تون دخالت نکنن و راجب پوشش و روابطتون نظر ندن ولتون نمیکنن ، یه مشت ****** دور هم جمع شدن شرکت زدن ، که اگه تست اعصاب و روان ازشون بگیرن ****** منابع انسانی ***** نیست چه برسه مدیریت، مدیرعاملشم که ****** پرسنل و داره با دوربین چکشون میکنه ، ازتونم که سفته با مبالغ بالا مطالبه میکنه و با همون تهدید‌تون میکنه ، یه فیش حقوقی هم به پرسنل نمیده ، در این حد ******، اگرم یه لحظه گوشی دستتون بگیرید بدو زنگ میزنن که چرا ، خلاصه اینکه از یه فرسخی اینجا هم رد نشید

من براب مصاحبه شغلی رفته بودم، اتفاقا دعوت به همکاریم شدم. ولی بعد دعوت به مصاحبه لینک استخدامب که تو جاب ویژن دادن محو شده بود. شرکت کاملا بی نظمی بود، هرج و مرج بالایی درش دیده میشد. و نکته قابل توجه‌ای که دیدم این بود برای یک هفته ازمایشی رفتن ازم کارت شناسایی میخواستن که بزارم پیششون خوب من برام ازمایش میخواستم برم ببینم محیط دوست دارم یا خیر برام غیر منطقی بود درخواستتون. طبق نظرات منفی درست گفتن قراردادها بالا دو سال هستش. سفته مبلغ بالا میخوان و درب ورود و خروج کنترل شده است یعنی اجازه خروج دست مدیریت کنترل دوربین بشدت بالاست حقوق وزارت کاری کامنتا منفی واقعا واقعیت داره منو که نجات داد برای گرفتن تصمیم درست. اصلا تردید نکنید بیکار بمونید بهتر از انتخاب غلط هستش. ضعف مدیریتی از ابتدا ورود به شرکت دیده میشه و خودنمایی میکنه. یعنی من که ادم خیلی صبوری هستم عاشق محیط های چالش برانگیز نقطه مثبتی تو این شرکت دریافت نکردم که خودمو قانع کنم انتخاب درستی هستش برای همکاری. به تجربه دیگران احترام بزارید و درست انتخاب کنید. موفق و پیروز باشید

دوست عزیزی که داری نظرات این سایت رو می‌خونی، تا حالا فکر کردی می‌شه به محتوای اینجا که نه ممیزی داره و نه اعتبارسنجی، اعتماد کرد؟! قبل از هر قضاوتی، یه لحظه خودتو بذار جای این شرکت‌ها. تو این شرایط سخت بازار و مشکلات درآمدزایی، اگه جای اونا بودی چیکار می‌کردی؟ فکر نمی‌کنی بیشتر نظراتی که اینجا نوشته شده، ناشی از دلخوری‌های شخصی یا تجربه‌های فردیه؟ واقعیت اینه که تو هر کسب‌وکاری، منابع انسانی مثل سرمایه‌اش می‌مونه. پس منطقیه که یه شرکت از کارمنداش حمایت کنه. بیشتر اختلافاتی که مطرح می‌شن، معمولا حالت شخصی دارن، نه لزوما نشونه بد بودن کل اون مجموعه. راستش، محتوای این سایت بیشتر از اینکه کمکی کنه، باعث ترس، تردید و از دست دادن فرصت‌ها می‌شه. اگه فکر می‌کنی این سایت چون اجازه می‌ده هر نظری منتشر بشه، جای خوبیه، باید بگم سخت در اشتباهی! چون هیچ نوع نظارت یا بررسی‌ای روی مطالب نداره و هر چیزی همون لحظه منتشر می‌شه. یکم منطقی‌تر نگاه کنیم... من خودم اوایل تحت تأثیر نظرات این سایت بودم اما تجربه‌م از این تحت تأثیر قرار گرفتن، جز ضرر چیزی نشد. بیاییم عاقلانه‌تر تصمیم بگیریم.