تجربه کاری در تبیان

تجربه کاری در تبیان — امتیاز ۳٫۰ از ۵.

شرکت تبیان را تجربه کردم و حالا با یادآوری‌اش احساس می‌کنم بسیار ناامید شدم. همیشه این طرز تفکر وجود داشت که سازمان‌های دولتی یا حاکمیتی پر از بی‌نظمی و کارمندانی بی‌کفایتی هستند، در حالی که شرکت‌های خصوصی را جای کسانی می‌دانند که نتیجه‌ی تلاش‌شان حقوق و مزایای متناسب می‌برد. اما این شرکت چیزی بود که می‌شد گفت ترکیبی از همه‌ی اینهاست: گویی شتر گاو پلنگی است که تنها بدی‌های همه‌ی دسته‌بندی‌ها را یکجا جمع کرده است. این مجموعه تحت نظر یک نهاد حاکمیتی قرار داشت و به نظر می‌رسید اولویت‌های اصلی آن در جای دیگر بود تا توسعه‌ی واقعی شرکت. گمان می‌کنم برخی افراد با پارتی‌بازی و رانت دور هم جمع شده بودند تا پروژه‌ای مانند تاسیس مرکزی با رویکرد بنیادین را راه‌اندازی کنند تا از رانت‌های دولتی بهره ببرند. بخش فنی که من در آنجا بودم یکی از بدترین تجربه‌های کاری من بود. شرکت به معروف‌ترین کارگذاری‌های بازار سرمایه خدمات ارائه می‌کرد و درآمد خوبی داشت، اما در بخش فنی که من کار می‌کردم، نیرو بیشتر به عنوان نگهبان یا خدماتی حقوق می‌گرفت تا یک تیم فنی واقعی. از لحاظ هدایا و مناسبت‌ها هم هیچ حمایتی نبود، اما برای مراسم مذهبی انرژی زیادی صرف می‌شد. مدیران همگی به‌نظر می‌رسید که بر پایه‌ی رانت و آشنایی‌های خانوادگی یا دوستانه انتخاب شده‌اند. قرار بود دوره‌ای از جابینجا استفاده شود، اما آن هم به خاطر وجود افراد بی‌کار اطراف‌شان بود. برای پیشرفت در آنجا باید فقط دنبال جایگاه پاچه‌خواری بود، هر چند این هم محدود بود چون شاید مدیران احساس خطر می‌کردند که طرفی شاخ شود. از نظر دانشی هیچ چیزی اضافه نمی‌شد چون سیستم‌شان ده سال پیش بود و تغییری در آن نبود. چیزی هم به من آموزش داده نمی‌شد چون خودشان تجربه‌کاری داشتند. فضای کار هم پر از حاشیه‌سازی و رفتارهای ناپایدار بود؛ در تیم چیزهایی مانند هم‌دستی‌های غیررسمی وجود داشت و به راحتی نمی‌شد فهمید حقوق چگونه محاسبه می‌شود؛ سه عدد مختلف می‌دیدم: وجه واریزی از SMS، فیش حقوقی و سابقه بیمه، و آخرش هم برای سنوات، کفه‌ی حقوق را به سمت پایین می‌کشیدند. برای خانم‌ها هم حجاب اجباری بود و وقتی کارمندان می‌رفتند، جلوی شرکت چادر را از سر برمی‌داشتند تا نشان دهند که این فشار از روی اجبار است. ماه رمضان هم در شرکت الزامی بود و روزه‌داری در محل کار به‌اجبار وجود داشت. افطاری برای کارمندان ارائه نمی‌شد، با این وجود رعایت می‌شد. زیارت عاشورا و نماز جماعت هم معمول بود. خلاصه اینکه آنجا را می‌تونم به‌عنوان یک شرکت دولتی با تجهیزات و روش‌های قدیمی توصیف کنم؛ اگر به آنجا وارد شوید، تجربه‌ی کاری‌تان به یکی از بدترین‌ها تبدیل می‌شود. اگر مرد هستید، بهتر است وارد امریه نشوید؛ این کار فقط برای آشنایان است و شاید برای شما همانند سربازی بهتر باشد تا تجربه‌ی امریه در آنجا.