توسعه دهنده بک‌اند

در فصل آغازین پاییز سال گذشته برای مسیر مصاحبه در نقش اسکرام مستر با یه جلسه آنلاین آشنا شدم. ارتباط اولیه با HR به خوبی پیش رفت. سپس به مصاحبه آنلاین با مدیر محصول نزدیک شدم. در آغاز از من خواستن خودم را معرفی کنم و دلیل جدایی را توضیح بدهم، بعد وارد بخش فنی شدم. یکی از بخش‌های جالب و به‌یادماندنی تجربه‌ام این بود که به میزان زیادی سعی کردم آرام بمانم چون تندی پاسخ‌های ایشان را احساس می‌کردم. چند بار مکث کردم تا بفهمم رفتار و واکنش‌هایم برای او جذاب نیست. در یکی از سوال‌ها پرسید: اگر ولواتی یک تیم فنی باشد و حتی یک CTO قهار وارد تیم شود، چه تغییری ایجاد می‌کند؟ من کل مفاهیم را توضیح دادم و گفتم که احتمالا شروع کار کم می‌شود، اما او با هیجان پاسخش را داد که قطعا اینگونه نیست. من هم گفتم که برداشت من همین است. اما هیچ واکنش مشخصی نگرفت و درباره نرم‌افزارها ازم پرسید؛ جیرا و ترلو و سایر موارد را گفتم. ناگهان پرسید که با ابزارهای Atlassian کار نکردی؟ برای من عجیب بود که نمی‌دانست توسعه‌دهنده جیرا Atlassian چیست. مصاحبه بسیار دشوار بود و تا پایان هر سؤالی که مطرح می‌شد، خودش چند ثانیه بعد پاسخ می‌داد. گاهی اینترنت قطع می‌شد (به دلیل شرایط اینترنتی آن زمان)، و او می‌گفت اگر قطع شدی باید دوباره جست‌وجو کنی. این جلسه آنقدر برایم غیرمعمول بود که تصور کردم ممکن است دوربین مخفی باشد. پس از پایان مصاحبه به سرعت در لینکدین نام ایشان را جست‌وجو کردم و فهمیدم که واقعا مدیر محصول هستند و تجربه‌ام هم واقعی بوده است. عکس پروفایل لینکدین ایشان به همراه لباس غیررسمی کنار استخر بود که نشان می‌داد خبری از پوشش حرفه‌ای در این فضا نیست. از نظر من، وضعیت پوشش ایشان به‌خصوص برای یک مدیر ارشد در محیط حرفه‌ای لینکدین، انتظار داشت که تصاویر به‌گونه‌ای حرفه‌ای‌تر انتخاب شود. من یک هفته بعد در فرصت مناسب‌تری به یک شرکت خوب و مناسب پیوستم که هنوز هم در آنجا هستم. امیدوارم مدیران شرکت‌ها به برند اینفلئونس و دیگر جنبه‌های حرفه‌ای بیشتر توجه کنند تا برخوردهای این‌چنینی به این سادگی اثر منفی نگذارند.

شرکت توسعه‌ی راهکارهای هوشمند آدران تجربه‌ای نامطلوب از فرایند استخدام ارائه داد. در مصاحبه آنلاین، دو نفر حضور داشتند و ادعا کردند که هم در حوزه دواپس فعال‌اند و هم به‌عنوان Go Developer در شرکت کار می‌کنند؛ پرسش‌هایی در زمینه کوبرنتیز مطرح شد و سپس دوباره روی Go تمرکز شد، در حالی که آگهی استخدام چیزی در این باره نگفته بود. تأکید داشتند که بیشتر توسعه‌دهنده هستند تا دواپس و می‌گویند وظایف دواپس کمتر است. با وجود این که من هیچ تجربه‌ای در زمینه‌ی Go نداشتم، در اولین مصاحبه قبول شدم. برای جلسه‌ی بعد گفتند که با لپ‌تاپ شخصی به شرکت بیایم و در ایمیل، هیچ توضیحی درباره تسک یا دلیل لزوم همراه داشتن دستگاه شخصی داده نشد. بعد از پایان مصاحبه با ارسال ایمیل از من بابت تشکر و انصراف تشکر کردند، اما دوباره تماس گرفتند تا برای تعیین زمان مصاحبه اقدام کنم. به طور کلی به عنوان نیروهای دواپس، این شرکت تجربه خوبی به نظر نمی‌رسد.

اولین تجربه کاری من در حوزه نرم‌افزار خیلی خوب بود؛ تا به الآن پنج شرکتی که کار کردم را تجربه کردم و اینجا بیشترین آرامش را داشتم. واقعیت این است که در این شرکت هر کس مسیر رشد خودش را پی می‌گیرد و هیچ‌کس نیست که جلوی تو را بگیرد. همچنین هیچ‌کس نبوده که برایم مزاحمت ایجاد کند یا فشار روانی وارد کند. بنیان این شرکت بر دوستی، تعهد و اعتماد است.

در این شرکت با فرصت‌های روشن برای رشد روبه‌رو می‌شدم و شاهد نبودن موانع بروکراتیک بودم که جلوی پیشرفتم را بگیرند. هر مشکلم را با راه‌حل و آرامش خاطر پاسخ می‌دادند تا تمرکزم از دست نرود. شرکت مسیرهای مشخصی برای پیشبرد را هموار می‌کرد تا بتوانم قدم بردارم و به سمت رشد حرکت کنم. از مزایای واقعی که اغلب شرکت‌ها به عنوان نکته‌های جانبی مطرح می‌کنند، اینجا هم وجود داشتند: حقوق منظم، بیمه و بیمه تکمیلی، مرخصی، و ساعات کاری انعطاف‌پذیر.