تخصص مخفی

تجربه کاری تخصص مخفی در خانومی

امتیاز ۱٫۰ از ۵ (مرداد ۱۳۹۸ تا مرداد ۱۳۹۹).

در دست من تجربه‌ای از خانه کار نیست تا آن را به شکلی تراشیده به رخ بکشم؛ اما با دیدی انتقادی از فضایی که در آن کار کرده‌ام، می‌خواهم اطرافم را بازتعریف کنم. در ابتدای کار، با رویی گشاده و برخوردی محترمانه از من استقبال کردند و تا سطح بالایی درباره امکانات شرکت و پتانسیل‌های آن صحبت شد تا تصویر رویایی از شرکت در ذهنم ساخته شود. به سرعت مشغول به کار شدم و به مرور ضعف‌های عمیق شرکت را درک کردم. هدف‌های فروش به گونه‌ای تعیین می‌شد که گویی رقمی غیرواقعی و دست‌یافتنی‌ به نظر می‌رسید. از همان صبح‌های اول وارد ساختمان که می‌شدم، فضای منفی بین همکاران احساس می‌شد. جلسات ارزیابی روزانه با حضور واحدهای مختلف و مدیریت، در نگاه اول قابل تحسین بود اما در همان جلسات به جای شناسایی مشکلات و یافتن راه‌حل، به مقصرسازی می‌پرداختند و با رفتاری تند با برخی افراد، احساس ترس را در میان تیم تقویت می‌کردند. استرس شدید، به یکی از اصلی‌ترین حس‌های روزانه تبدیل می‌شد. رفته رفته رفتار مدیران تغییر می‌کند و به من و همکاران، کارهای سنگین اضافی سپرده می‌شد و تنها می‌ماندیم. تعطیلی پنج‌شنبه‌ها وجود داشت اما در روزهای کاری با حجم بی‌حد و حصر کار و جلسات تا ساعات cuối شب مواجه بودیم و کمبود رضایت از کار بسیار محسوس بود. برای اثبات بخشی از این روایت، تصویری روی دیوار شرکت وجود دارد که سال گذشته را نشان می‌دهد؛ به جز چند نفر کم که اتفاقا از بستگان مدیر هستند، اغلب کارکنان شرکت تغییر کرده‌اند.