کارمند

فریب عنوان شغلی و حرف‌های مصاحبه را نخورید؛ دو ماه کار، حقوق پرداخت‌نشده و سفته بدون قرارداد این متن را می‌نویسم تا نفر بعدی مثل من فریب حرف‌های جلسه مصاحبه این مجموعه را نخورد. من فارغ‌التحصیل مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر هستم و حدود 7 سال سابقه کار دارم. همان زمان از پنج یا شش شرکت دیگر پیشنهاد همکاری داشتم که بعضی بسیار قوی‌تر بودند، اما فقط به‌دلیل نزدیک‌بودن محل شرکت، این مجموعه را انتخاب کردم و الان به‌شدت پشیمانم. من با عنوان کارشناس مهندسی پزشکی استخدام شدم، اما تقریباً هیچ‌کدام از حرف‌هایی که در مصاحبه درباره این موقعیت شغلی زده شد، در واقعیت وجود نداشت. عنوان شغلی فقط در حد حرف بود. در عمل هر کار نامرتبطی که روی زمین مانده بود به من می‌دادند؛ از مدیریت امور مراکز دیالیز تا پیگیری پول اسنپ‌وانت، پیدا کردن و خرید تلویزیون و پالت برای مرکز دیالیز و خرید اقلام مصرفی شرکت. تحقیرکننده بود که یک نفر را با سابقه و عنوان کارشناس مهندسی پزشکی استخدام کنند، اما هر روز دنبال پول اسنپ‌وانت، تلویزیون و قند و چایی شرکت بدود. در دو ماه حضور من، این شرکت حتی یک نکته مثبت هم نداشت. تقریباً هر روز دعوا، بحث، تنش و اعصاب‌خردی بود. هیچ ساختار مشخصی وجود نداشت و ساده‌ترین کارها به بحران تبدیل می‌شد. در مصاحبه خیلی واضح گفتند حقوق تمام پرسنل بین روزهای اول تا چهارم ماه پرداخت می‌شود. اما ماه اول، حقوق پایه من روز دهم و بقیه حقوق روز هجدهم پرداخت شد. حقوق ماه دوم من نیز با وجود گذشت حدود دو ماه از قطع همکاری، هنوز پرداخت نشده است. بعد از قطع همکاری برای گرفتن حق و حقوقم باید دنبالشان بدوم. تلفن‌ها را خاموش می‌کنند یا جواب نمی‌دهند و من و یکی از همکارانم را سر می‌دوانند. نتیجه برای کارمند روشن است: کار می‌کند، حقوقش را نمی‌گیرد و کسی هم پاسخ‌گو نیست. موضوع سفته را کاملاً جدی بگیرید. روز اول، قبل از اینکه قرارداد را به من بدهند یا حتی قراردادی امضا شود، گفتند سفته‌هایت را بیاور. هنوز مبلغ حقوق، شرح وظایف، شرایط همکاری، علت سفته و زمان بازگرداندن آن مشخص نبود، اما سفته را فوری می‌خواستند و برای تحویل آن فشار وارد کردند. من هم چون نمی‌خواستم از روز اول درگیری ایجاد شود، اشتباه کردم و سفته را تحویل دادم. چرا باید به شرکتی که هنوز قرارداد نداده، سفته با مبلغ بالا بدهید؟ تا قرارداد کامل، شرح وظایف، حقوق، تاریخ پرداخت، علت دریافت سفته و شرایط پس‌دادن آن مکتوب نشده، هیچ سفته‌ای تحویل ندهید و رسید رسمی بگیرید. شرکت‌های صحت صنعت رفیع، پویش درمان گستر و پویش درمان دیالیز عملاً یک مجموعه هستند که با چند اسم مختلف فعالیت می‌کنند. یک خانم با نام «جواهری» صحت صنعت رفیع را می‌چرخاند و آقای سمیر کرم پویش درمان گستر و پویش درمان دیالیز را اداره می‌کند. در دوره همکاری متوجه شدم «جواهری» نام واقعی این خانم نیست و ایشان خواهر آقای سمیر کرم است. من کپی شناسنامه این خانم را در سیستم شرکت دیدم. این مجموعه در یک کوچه دو واحد گرفته و با چند نام فعالیت می‌کند. ممکن است با نام یک شرکت مصاحبه کنید، برای مجموعه دیگری کار کنید و هنگام گرفتن حقوق یا پس‌دادن سفته بین چند نام و چند نفر پاس داده شوید. قبل از شروع کار مشخص کنید قرارداد با کدام شرکت بسته می‌شود، حقوق را چه شرکتی می‌پردازد، سفته به نام چه کسی است و در صورت پرداخت‌نشدن حقوق باید از کدام شخصیت حقوقی مطالبه کنید. وضعیت مالی مجموعه در زمان حضور من واقعاً افتضاح بود. برای ساده‌ترین هزینه‌های روزمره هم مشکل داشتند. این شرکت در مراکز خود به افراد دارای بیمه سلامت و تأمین اجتماعی خدمات دیالیز رایگان ارائه می‌دهد و هزینه را از بیمه می‌گیرد. آن زمان گفته می‌شد بیمه‌ها مطالبات مجموعه را پرداخت نکرده‌اند و مجموعه هم به افراد و شرکت‌های مختلف بدهکار است. من به صورت‌های مالی رسمی دسترسی نداشتم، اما چیزی که دیدم این بود که برای هزینه‌های عادی و حتی حقوق کارکنان نقدینگی کافی وجود نداشت. من با عنوان مدیر اجرایی تقریباً هر روز با مدیر مالی بحث داشتم که چرا پول اسنپ‌وانت پرداخت نشده یا چرا شرکت قند ندارد؟ در نهایت خودم برای شرکت قند خریدم. من قبل از شروع کار کامنت‌های منفی قبلی را خوانده بودم، اما فکر کردم شاید مشکلات برطرف شده باشد. اشتباه کردم. شرایط از چیزی که نوشته بودند هم بدتر بود. اگر برای وقت، آرامش روانی، سابقه کاری و پولتان ارزش قائل هستید، بدون بررسی کامل وارد این مجموعه نشوید. فریب عنوان شغلی و وعده‌های مصاحبه را نخورید، قبل از قرارداد سفته ندهید و همه‌چیز را مکتوب بگیرید. تجربه من از این مجموعه دو ماه دعوا، کارهای بی‌ربط، سفته بدون قرارداد، حقوق پرداخت‌نشده و دنبال‌دویدن برای گرفتن حق خودم بود.

سال‌هاست که به عنوان دستیار اجرایی کار می‌کنم و تجربه‌ی این شش‌ماهه‌ی کاری در صحت صنعت رفیع همچنان برایم قابل یادآوری است. انتخابم به طور قطع اشتباه بود، با وجود این‌که رزومه‌ی خوب و سابقه‌ی مناسب داشتم و هر جا می‌رفتم، پیشنهاد شغلی می‌گرفتم. اینجا با وجود برخورداری از تیمی دوستانه، اما مدیران هیچ‌وقت رضایت را کافی نمی‌دانستند و ترجیح می‌دادند همه مسائل را به شکل دقیق و با کنترل کامل اداره کنند؛ به گونه‌ای که طرز نمایش عملکرد افراد به چشم آمد. گمان می‌کنم اشتباهی بود که مرتکب شدم و پیامدهایش را هم با افت فشارهای غیرمنصفانه روی سابقه‌ی بیمه و پس از قطع همکاری تجربه کردم؛ به‌طوری که برای کارفرمای آینده، بازخوردهای منفی هدفمند ارائه می‌شد. با این حال باور دارم که هر روز، روزی خواهد رسید که اوضاع بهتری برایم رقم بخورد.