برنامه نویس

من مدتی با شرکت فلای تودی کار کردم و می‌خواهم تجربه‌ام را به طور روشن و صادقانه به اشتراک بگذارم؛ وقتی ارزش‌های شخصی، زمان و آرامش روانی اهمیت پیدا می‌کند، احساس می‌کنم باید از این شرکت فاصله گرفت. در نگاه من، رویکرد مدیریتی این مجموعه زیر سوال است: نیروهای کلیدی با ارتباطات خانوادگی به جای تجربه و عملکرد مثبت استخدام می‌شوند و فاصله میان مدیران و کارمندها به وضوح احساس می‌شود. برخی از همکاران با حضور این رفقا و دوستان بی‌تفاوت نسبت به کار، به جای کمک، مسئولیت مشکلات را به گردن کارمندها می‌اندازند و تشویق‌ها فقط برای خودشان است و برای کارمندها پاداشی نیست. برای کمتر دیده شدن یا کوچک‌تر نشان دادن افراد معمولی هر کاری را انجام می‌دهند؛ به عنوان نمونه وقتی وارد شرکت می‌شویم، خروجی از شرکت برای ما تا حدی محدود می‌شود و فضای مناسبی برای سیگار کشیدن وجود ندارد. از روش‌های غیرشفاف اقدام می‌کنند، از آژانس‌های مسافرتی با وعده‌های فریبنده پول می‌گیرند اما پاسخ نمی‌دهند و وقتی مشکلی بروز می‌کند، کارمند معترض را به استفاده از فحاشی و توهین متهم می‌کنند. اگر اعتراضی کنید، پول قراردادها به شکایت‌کننده پرداخت نمی‌شود و حتی در صورت شکایت، قراردادهای مربوطه به صورت شرطی و با سندهایی که به کارمند بدهند، باقی می‌ماند. به چشم خودم دیدم که پول برخی مأموریت‌ها را خرج کرده‌اند و با یک لیوان آب هم توضیح می‌دهند. به طور کلی، رفتار این گروه را به عنوان تخلف تصور می‌کنم و فکر می‌کنم اگر در جایی دیگر با روابط و پارتی‌ها مواجه می‌شوید، ممکن است این گونه مشکلات کمتر رخ دهد. اگر لازم باشد، مستندات مربوط به این رفتارها وجود دارد که می‌توانم در موقع لازم منتشر کنم و امیدوارم روزی شفافیت بیشتری در این شرکت حاکم شود.