مصاحبه کارشناس ارشد دیجیتال مارکتینگ

تجربه‌ای که از مصاحبه داشتم را با این سبک بازنویسی می‌کنم تا بیان تازه و طبیعی شود، اما معنا و احساس اصلی حفظ بماند. در فروردین سال دو هزار و چهارده مصاحبه‌ای داشتم با مدیر منابع انسانی و مدیر فنی؛ آن روز ابتدا دقیق نمی‌شد فهمید که آیا مصاحبه فنی است یا منابع انسانی. پرسش‌ها درباره دلیل ترک شرکت بود و من توضیح دادم که با ارزش‌های شرکت قبلی هم‌سو نبودم و با وجود اینکه تخصصم لیدینگ بود، به خاطر تفاهم نرسیدن در بعضی مسایل، تصمیم به خروج گرفتم. سوالات پی‌درپی و تعقیبی آن‌ها حس می‌شد که بیشتر شبیه بازجویی است تا گفتگو. توضیح دادم که نمی‌توانم درباره همکاران سابقم به پشت سرشان صحبت کنم و کارجو ممکن است گاهی مجبور باشد یک سال در یک محیط کار کند که با آن محیط سازگار نیست و در نهایت سریع‌تر خارج شود. همچنین گفتم نباید از من تعهدی مبنی بر وجود عیوب در محیط یا همکاران گرفت یا چنین برداشت‌هایی ایجاد شود که گویی من در حال ناسپاسی هستم. در نهایت برخورد مدیر منابع انسانی به فیلمی که از روئی‌اش در می‌آورد کمی ناراحت‌کننده بود، به‌نظرم راست‌سازانه و به نوعی توهین‌آمیز می‌آمد. در مجموع تجربه‌ای ناخوشایند و ناراحت‌کننده بود و احساس کردم گروه مصاحبه ادایی رفتار می‌کردند.

در آغاز کار، تصمیم گرفتم از مسیر کارآموزی وارد شرکت شوم و تجربه‌ای تازه در حوزه شبکه‌های اجتماعی آغاز کنم. برخورد مصاحبه‌کنندگان کاملا دوستانه بود و فضاء مصاحبه آرام و بدون استرس به نظر می‌رسید. در دوره سه ماهه، به تیم مارکتینگ ملحق شدم، تیمی که همدلی و همراهی در آن از هر چیز دیگری مهم‌تر به نظر می‌رسید. مسئول آموزش با نهایت دقت و حوصله کار را به من توضیح می‌داد و قدم‌به‌قدم مراحل را برایم روشن می‌کرد تا بتوانم پیشرفت کنم و از هیچ‌چیزی برای یادگیری دریغ نکرد. پس از اتمام دوره کارآموزی، به‌طور رسمی و تمام‌وقت به تیم مارکتینگ شرکت وارد شدم. طی چهار ماه حضورم در شرکت، فهمیدم فضای بزرگی برای رشد وجود دارد و هم‌تیمی‌ها و مدیران به من در مسیر پیشرفت کمک می‌کردند؛ تنها لازم بود انگیزه و تلاش کافی داشته باشی.