کارشناس شبکه‌های اجتماعی

به نظر من مصاحبه با مایکت بیشتر به فرآیند و طرز فکر می‌پرداخت تا جزئیات معمولی. در جلسات با مدیر منابع انسانی و مدیرعامل، برخلاف برخی شرکت‌ها که به دنبال اشکال‌یابی در پاسخ‌ها هستند، اینجا رویکرد کل‌نگرانه و حل مسئله‌محور غالب بود. جو جلسه کاملا دوستانه بود و استرس زیادی حس نمی‌شد. در نهایت فهمیدم که بهتر است پیش از حضور در مصاحبه، درباره شرکت، حوزه فعالیت، وضعیت بازار و اطلاعات مربوط به آن تحقیق کرده باشم تا بتوانم دید بهتری ارائه بدهم.

تجربه‌ای که از مصاحبه داشتم را با این سبک بازنویسی می‌کنم تا بیان تازه و طبیعی شود، اما معنا و احساس اصلی حفظ بماند. در فروردین سال دو هزار و چهارده مصاحبه‌ای داشتم با مدیر منابع انسانی و مدیر فنی؛ آن روز ابتدا دقیق نمی‌شد فهمید که آیا مصاحبه فنی است یا منابع انسانی. پرسش‌ها درباره دلیل ترک شرکت بود و من توضیح دادم که با ارزش‌های شرکت قبلی هم‌سو نبودم و با وجود اینکه تخصصم لیدینگ بود، به خاطر تفاهم نرسیدن در بعضی مسایل، تصمیم به خروج گرفتم. سوالات پی‌درپی و تعقیبی آن‌ها حس می‌شد که بیشتر شبیه بازجویی است تا گفتگو. توضیح دادم که نمی‌توانم درباره همکاران سابقم به پشت سرشان صحبت کنم و کارجو ممکن است گاهی مجبور باشد یک سال در یک محیط کار کند که با آن محیط سازگار نیست و در نهایت سریع‌تر خارج شود. همچنین گفتم نباید از من تعهدی مبنی بر وجود عیوب در محیط یا همکاران گرفت یا چنین برداشت‌هایی ایجاد شود که گویی من در حال ناسپاسی هستم. در نهایت برخورد مدیر منابع انسانی به فیلمی که از روئی‌اش در می‌آورد کمی ناراحت‌کننده بود، به‌نظرم راست‌سازانه و به نوعی توهین‌آمیز می‌آمد. در مجموع تجربه‌ای ناخوشایند و ناراحت‌کننده بود و احساس کردم گروه مصاحبه ادایی رفتار می‌کردند.