کارمند

من دیدگاه خودم رو از تجربه‌ام در همگام رادین به زبان خودم بازنویسی می‌کنم، با حفظ معنا و لحن اما به شکلی تازه و روان. همین حالا فهمیدم که شرکت نسبتا خوبی بود، اما طی سال‌های اخیر سیاست‌هایی اتخاذ کرده که بیشتر به ترک کار و خروج افراد منجر شده تا توسعه و پیشرفت سازمان. پرداخت حقوق به صورت حساب‌های مختلف انجام می‌شود و فرایند واریز حقوق چند مرحله دارد. اجرای بازبینی دقیق برای اضافه‌کار، ماموریت‌ها و حقوق به شکل نامنظم انجام می‌شود؛ همچنین پرداخت هزینه‌های ماموریت با تاخیر زیادی صورت می‌گیرد. قوانینی هم وضع شده که به نظر من بیشتر جنبه محدودکننده دارد تا شاید بهره‌وری را بالا ببرد. با وجود تعداد کارکنان، ساختار اداری خیلی قوی نیست و کار را کم‌کم به سمت کارآموزی‌های یک تا دوساله یا خدمت سربازی سوق می‌دهد، و پس از آن انگار جای خاصی برای ماندن وجود ندارد. به طور کلی به نظر می‌رسد ماندن طولانی‌مدت برای دفعات بعدی مزیت چندانی ندارد. در برخی موارد هم قراردادها با وعده‌هایی همراه می‌شود که یا عملی نمی‌شود یا تا حدی به تاخیر می‌افتد تا صدای پرسنل بلند شود.

در فضای کلی شرکت همگام رادین احساس مثبت و خوبی داشتم و بدون تردید افرادی را که بشناختم، معرفی می‌کردم. مدیران، همکاران و بخش‌های منابع انسانی و فنی تیم را افراد بااخلاق و بزرگواری دیدم که در چند دیدار گام به گام از مجموعه‌های معتبر دیگری هم عبور کردند. بعد از چند ماه، اگر فرصتش پیش بیاید، به دلایل دقیق پشت این نظر را برایتان توضیح می‌دهم و می‌گویم چرا این شرکت را خوب دیدم. برای همه آرزوی موفقیت دارم.

با ورود به شرکت همگام رادین فهمیدم که خیلی زود می‌فهمی چه چیزی واقعا مطرح شده و تفاوت با اولین برخوردها چقدر زیاد است. چند ماه اول در این کار برایم روشن کرد که چه نکاتی گفته می‌شود و چه مواردی واقعا در جریان است؛ آن زمان بود که درک کردم چگونه اوضاع از هر تجربه‌ای که قبلا داشتم متمایز می‌شود. نتیجه‌اش این بود که حرف‌ها با واقعیت فاصله داشتند و من به مرور فهمیدم چه نکاتی در کار اهمیت بیشتری دارد.

برای من تجربه‌ای دلچسب بود از ابتدای ورود تا پایان مصاحبه؛ برخورد دوستان حراست تا مدیرعامل نمونه یک شرکت دانش‌بنیان، همه‌چیز به‌خصوص و اخلاق‌مدارانه بود. مصاحبه‌کننده‌ها حرفه‌ای رفتار کردند و بازخوردهای سازنده‌ای پس از آزمون ارائه دادند. مزیت‌هایش واقعا قابل توجه بود و تیم شرکت واقعا انسان‌های شریف بودند؛ به‌نظراتی که درباره شرکت می‌دهند، جفایی ندارد. برای همه آرزوی موفقیت دارم.

باورم نمی‌شد در این محیط تا چه حد نگاه مدیران به کارکنان سرد و بی‌رحمانه است. آغاز کار آنجا پر از صحنه‌های ناامیدکننده بود که آرامش روانی‌ام را به هم می‌زد و هر روز فشارهای غیرمنصفانه بیشتر می‌شد. از همان روزهای اول متوجه شدم که حقوق و مزایا به سادگی نادیده گرفته می‌شود و گاه حتی به بی‌پولی و بی‌عدالتی می‌تازانند تا بهانه‌ای برای تغییر دادن حقوق ایجاد کنند. وقتی معترض می‌شدی، پاسخ‌ها یا تاخیرهای بی‌پایان و اعلامیه‌های بی‌ربط بود تا به کرسی بنشاندن رفتارهای غیرمنصفانه‌ را توجیه کنند. گاه جلسه‌ها به سطحی می‌رسید که از رفتار برخی مدیران فنی خبرهایی به منابع انسانی می‌رسید تا به نحوی از تکرار چنین تجربه‌ای جلوگیری شود یا با نمایش تغییرات کوتاه‌مدت، به نظر برسد که اوضاع بهبود یافته است. اخراج از محیط کار و فاصله گرفتن از آنجا، آرامش بیشتری به همراه داشت و با گذشت زمان، ذهنم نسبت به چنین تجربیاتی بهبود یافت. اما در بین دوستانی که هنوز در آنجا ماندگارند، نکاتی می‌گویم که شاید برای کسانی که قصد ادامه حضور دارند مفید باشد: اگر تصمیم دارید باقی بمانید، نباید انتظار زیادی از حقوق یا شرایط کاری دقیق داشته باشید؛ بهتر است با رویکرد آرام و بی‌تفاوت به مسائل نگاه کنید و به‌تدریج رفتارهای معمول را تحمل کنید تا اعصاب‌تان حفظ شود. این جو ممکن است افراد با میزان سواد متفاوت را در موقعیت‌های به ظاهر برابر قرار دهد و برخی از همکاران نسبت به سایرین امتیازهای بیشتری بگیرند. اگر اهمیت دادن به چنین تفاوت‌هایی برای شما ناراحتی ایجاد می‌کند، باید بدانید که شرایط آنجا به نحوی طراحی می‌شود که برخوردها و قضاوت‌ها بیشتر بر منافع شخصی تیم مدیریت متمرکز باشد. در نهایت، فشارهای روانی و عدم تعادل حقوقی به مرور زمان به هیچ عنوان ارزش ادامه دادن ندارد و بهتر است اگر احساس می‌کنید فضای کار برایتان آزاردهنده است، به دنبال فرصت‌های دیگر باشید و با رویکردی بدون درگیری از آن محیط خارج شوید.

مشکلات این شرکت معمولا با توجه به اندازه‌ی فعالش قابل توجیه است، اما طبیعتا جنبه‌های منفی‌اش به گونه‌ای بوده که موجب شد از دید انسانیت به چشم یک شرکت کوچک بنگرم و جزو شرکت‌های بزرگ به حساب نیاید.