کارشناس شبکه اجتماعی

شرکت پردازشگران سامان را تجربه کردم؛ در مصاحبه برای موقعیت مدیر محصول مالی، به دنبال فردی با تسلط کافی به مباحث مالی و آشنایی حداقلی با تولید، عرضه محصول و بازاریابی بودند. با توجه به رشته تحصیلیم مدیریت مالی، سابقه‌ کار و علاقه‌هایم، موفق شدم اعتماد مدیریت را به دست بیاورم.

در گفت‌وگو با مدیر فنی درباره مسائل فنی و جنبه‌های نیمه‌فنی رفتار کاری در حوزه برنامه‌نویسی بودم. تا جایی که از روند جذب مطلع شدم، اطلاع دادند که شاید به دلیل تغییرات اخیر شرکت، روال استخدام تغییر کرده باشد و احتمالا جلسه بعدی ظرف دو هفته آینده با تیم اداری و منابع انسانی برگزار خواهد شد.

تصمیم گرفتم در جلسه مصاحبه تحلیلگر کسب‌وکار، با دو بخش جداگانه روبه‌رو شوم: یکی فنی و دیگری مرتبط با شخصیت، روانشناسی و جنبه‌های مالی. زمان کافی برای مصاحبه در اختیارم بود و با صبر و حوصله به پرسش‌ها گوش کردم. از من درباره وضعیت خانوادگی و محیط‌های سابق حضورم پرسیدند و سعی کردند با توضیح تجربه‌هایم از هر محیط، درس‌هایی که از آنها آموخته‌ام را بازگو کنم. نکته قابل توجه این بود که فضای مصاحبه بسیار آرام و بدون استرس بود و در طول جلسه پذیرایی وجود داشت. به‌خاطر بسپارید که آرامش، رفتار متین و ظاهر مرتب و کلاسیک از نکات مهم برای مصاحبه بود. از دید آنها ویژگی‌های زیر اهمیت داشت: – آرامش رفتار – پرهیز از حواشی – باور به مفید بودن قسمتی از شخصیت – پشتکار و گرایش به نتیجه‌گرایی

برای مدت سه ماه اول کار در واحد احراز هویت اوضاع خیلی خوب بود و کار تخصصی انجام می‌دادم تا اینکه مدیری میانی، به دلیل روابطی که داشت، فردی غیر حرفه‌ای را به عنوان سرپرست منصوب کرد و این خانم به تدریج از موقعیتش سوءاستفاده کرد. حتی نماینده منابع انسانی واحد پشتیبانی هم به علت رابطه استخدامی با ایشان در بلوبانک نمی‌توانست اقدامی بکند. این فرد با تحقیر و تهدید به اخراج کارکنان کارش را پیش می‌برد و مدیر واحد نیز به دلیل ترس از از دست دادن موقعیتش در حوزه کاری اجازه دخالت نمی‌داد. محیط واحد احراز هویت پر از تهدید و تحقیر بود و هرگونه اعتراض منجر به اخراج می‌شد. در نیمه اول سال هزار و چهارصد و یک، وقتی قرارداد را تمدید کنم یا نشد، به خاطر انجام ندادن کارهای شخصی ایشان، در نیمه دوم همان سال به من گفتند قرارداد را تمدید نکنند و من تعدیل شدم؛ البته من استعفا ندادم و تا حد امکان تلاش کردم تا مدیران منابع انسانی و بازرسان بانک سامان هم ورود کنند، اما هیچ‌یک نتوانستند کاری از پیش ببرند. حضور من در بلوبانک به مدت هجده ماه بود و به دلیل نیاز مالی و امید به پیشرفت شغلی، با احساس تحقیر و فشار در آذر ماه سال هزار و چهارصد و یک پایان یافت. لازم به ذکر است که ارتقاء سطح شغلی، پاداش‌های فصلی و تأیید درخواست وام سازمانی از سوی این خانم به شرط دریافت هدایا و انجام کارهای شخصی، خرید وعده‌های صبحانه و برخی خریدهای خاص و تهیه مواد مخدر منوط شده بود؛ و اگرچه تا حدی اوضاع بهتر شده، اما هنوز ادامه دارد.