شرکت پردازشگران سامان را تجربه کردم؛ در مصاحبه برای موقعیت مدیر محصول مالی، به دنبال فردی با تسلط کافی به مباحث مالی و آشنایی حداقلی با تولید، عرضه محصول و بازاریابی بودند. با توجه به رشته تحصیلیم مدیریت مالی، سابقه‌ کار و علاقه‌هایم، موفق شدم اعتماد مدیریت را به دست بیاورم.

در گفت‌وگو با مدیر فنی درباره مسائل فنی و جنبه‌های نیمه‌فنی رفتار کاری در حوزه برنامه‌نویسی بودم. تا جایی که از روند جذب مطلع شدم، اطلاع دادند که شاید به دلیل تغییرات اخیر شرکت، روال استخدام تغییر کرده باشد و احتمالا جلسه بعدی ظرف دو هفته آینده با تیم اداری و منابع انسانی برگزار خواهد شد.

تصمیم گرفتم در جلسه مصاحبه تحلیلگر کسب‌وکار، با دو بخش جداگانه روبه‌رو شوم: یکی فنی و دیگری مرتبط با شخصیت، روانشناسی و جنبه‌های مالی. زمان کافی برای مصاحبه در اختیارم بود و با صبر و حوصله به پرسش‌ها گوش کردم. از من درباره وضعیت خانوادگی و محیط‌های سابق حضورم پرسیدند و سعی کردند با توضیح تجربه‌هایم از هر محیط، درس‌هایی که از آنها آموخته‌ام را بازگو کنم. نکته قابل توجه این بود که فضای مصاحبه بسیار آرام و بدون استرس بود و در طول جلسه پذیرایی وجود داشت. به‌خاطر بسپارید که آرامش، رفتار متین و ظاهر مرتب و کلاسیک از نکات مهم برای مصاحبه بود. از دید آنها ویژگی‌های زیر اهمیت داشت: – آرامش رفتار – پرهیز از حواشی – باور به مفید بودن قسمتی از شخصیت – پشتکار و گرایش به نتیجه‌گرایی

من چهار ماه پیش تصمیم گرفتم برای این شرکت رزومه بفرستم و بالاخره پس از مدت طولانی تماس تلفنی دریافت کردم که برای مصاحبه بیایم، اما برخوردها به شدت ناامیدکننده بود. زمانی که رفتم اتاق مصاحبه خیلی کوچک و تاریک بود و در طول مصاحبه تنها چند سوال ساده پرسیدند و هیچ فرم یا اطلاعاتی درباره سوابق کاری و حقوق درخواستی به من داده نشد. مصاحبه‌دهنده در کمتر از یک دقیقه حرف زد و پس از پایان گفتند اگر مورد تأیید باشد با من تماس می‌گیرند، بدون هیچ تشکر یا دعوتی برای پذیرایی مانند چای یا نوشیدنی. با گذشت چهار دهه از زمان، چنین رفتاری را نبودن احترام و ادب نسبت به کارجو می‌دانم و احساس می‌کنم مسیر طولانی که آمده‌ام هیچ هدف جدی برای جذب نیرو نداشته است. لذا فکر می‌کنم می‌بایست تجربه‌ام را با دیگر کاربران به اشتراک بگذارم.

برای مدت سه ماه اول کار در واحد احراز هویت اوضاع خیلی خوب بود و کار تخصصی انجام می‌دادم تا اینکه مدیری میانی، به دلیل روابطی که داشت، فردی غیر حرفه‌ای را به عنوان سرپرست منصوب کرد و این خانم به تدریج از موقعیتش سوءاستفاده کرد. حتی نماینده منابع انسانی واحد پشتیبانی هم به علت رابطه استخدامی با ایشان در بلوبانک نمی‌توانست اقدامی بکند. این فرد با تحقیر و تهدید به اخراج کارکنان کارش را پیش می‌برد و مدیر واحد نیز به دلیل ترس از از دست دادن موقعیتش در حوزه کاری اجازه دخالت نمی‌داد. محیط واحد احراز هویت پر از تهدید و تحقیر بود و هرگونه اعتراض منجر به اخراج می‌شد. در نیمه اول سال هزار و چهارصد و یک، وقتی قرارداد را تمدید کنم یا نشد، به خاطر انجام ندادن کارهای شخصی ایشان، در نیمه دوم همان سال به من گفتند قرارداد را تمدید نکنند و من تعدیل شدم؛ البته من استعفا ندادم و تا حد امکان تلاش کردم تا مدیران منابع انسانی و بازرسان بانک سامان هم ورود کنند، اما هیچ‌یک نتوانستند کاری از پیش ببرند. حضور من در بلوبانک به مدت هجده ماه بود و به دلیل نیاز مالی و امید به پیشرفت شغلی، با احساس تحقیر و فشار در آذر ماه سال هزار و چهارصد و یک پایان یافت. لازم به ذکر است که ارتقاء سطح شغلی، پاداش‌های فصلی و تأیید درخواست وام سازمانی از سوی این خانم به شرط دریافت هدایا و انجام کارهای شخصی، خرید وعده‌های صبحانه و برخی خریدهای خاص و تهیه مواد مخدر منوط شده بود؛ و اگرچه تا حدی اوضاع بهتر شده، اما هنوز ادامه دارد.