کارمند شعب

شرکت کارگزاری آگاه را تجربه کردم. روز قبل با من تماس گرفتند و گفتند فردا ساعت یازده دقیقا برس. از ترس تأخیر، با اسنپ رفتیم و کلی پیاده‌روی کردیم تا رسیدیم؛ در مسیر صف طولانی از متقاضیان را دیدم. معمولا پس از حدود ساعتی انتظار، بالاخره به اتاق مصاحبه رفتیم. سه نفر آقا حضور داشتند و یکی از آن‌ها به نظر می‌رسید که مسلما بالاتر بود؛ رفتارش سرد و دست‌کم‌گیرانه بود و در صحبت با کنایه به حرف می‌آمد. مصاحبه کامل انجام نشد و گفتند برای پذیرش باید بین ششصد تا هشتصد میلیون چک تضمین بدهی. گفتم من چک ندارم و فقط پدرم دارد؛ اما مشخص نبود که آیا قبول می‌شود یا نه. صحبت به اینجا رسید که مصاحبه همین‌جا به پایان می‌رسد و اگر موافقی با آقای فلانی تماس بگیر تا به او اطلاع بدهند. با احساس ناخوشایندی رفتم، چون در همان روز مصاحبه بعدی من را از دست دادم. بعدها چند بار برای موقعیت کارمند منابع انسانی و حسابداری تماس گرفتند، اما به دلیل دلخوری از تجربه قبلی قبول نکردم.

برای کارگزینی آگاه، اوایل با من تماس گرفتند و برای حضور در مصاحبه مقداری زمان دادند؛ در آن گفتگو از من خواستند یک پرسشنامه را پر کنم و به آنها ارسال کنم تا بررسی شوند. روز مصاحبه نیم ساعتی زود رسیدم و پس از این‌که حدود نیم ساعت منتظربودم، مصاحبه برگزار شد. مصاحبه‌گر با رفتاری مطلوب برخورد کرد و توانستم پاسخ‌های مناسبی ارائه کنم. در پایان گفتند در صورت پذیرفته‌شدن در این مرحله، باید برای مصاحبه دوم حاضر شوم و در نهایت قرارداد امضا خواهد شد.

به نظر من کارگزاری آگاه خیلی سریع وجه را پرداخت نمی‌کند و اطمینان نمی‌توانم کنم. در تجربه‌ام با این کارگزاری، مبلغ کامل را به حسابم واریز نکردند و برای جبران بخشی از پول، یک وجه اعتباری ایجاد کردند که فقط می‌توانستند بیست درصد از پولم را به صورت نقد دریافت کنم. همچنین سال قبل به بهانه‌ای مبنی بر سوختن دستگاه‌های کارگزاری، اعتمادم نسبت به آنجا زیر سوال رفت و فکر می‌کنم در مواقعی که بازار بورس آرام بالا می‌رود، آنها خیلی با کندی یا به طور مشابه مانند برخی کارگزاری‌ها دچار مشکلات می‌شوند.

من سال‌ها در کارگزاری آگاه و به‌خصوص بخش کالسنتر حضور داشتم و تجربیاتم واقعا تلخ بود. روزهای اول که وارد دفتر می‌شدی، گویا هدفی تنها در ذهن تیم اجرایی بود: فروش حجم زیادی صندوق تا آخر روز. اما حقوقی که می‌گرفتیم، با تلاش و ساعات طولانی همخوان نبود و به‌طور مداوم از عملکردمان با نام‌هایی مثل پایین بودن ارزیابی یا کم کردن حقوق در پایان سال یاد می‌کردند. به جای فضای همدلی، با فشارهای بی‌وقفه و گوشی همیشه در دست، حوصله‌ها از دست می‌رفت. کارایی که به ما می‌گفتند انجام بدهیم را تیم اجرایی حتی یک هفته هم قادر به اجرای آن نبود، اما نتیجه‌ای که می‌گرفتیم همیشه یک طرفه بود و گاهی با تشویش‌های غیرمنصفانه همراه می‌شد. به جای اینکه بتوانیم درست و با آرامش پاسخگوی مشتریان باشیم، مدام با پرسش‌های غیرمنطقی و فشار برای ارائه پاسخ سریع مواجه بودیم. در مورد کار با داده‌های بورس هم اوضاع مناسب نبود: اطلاعات درست و به‌روز به‌خاطر سیاست‌هایی که وجود داشت، به سرعت به‌روز نمی‌شد و این موضوع کار من را دشوارتر می‌کرد. حقوق‌ها پایین بود و به‌خاطر نزدیکی به سال مالی، به‌روش‌های مختلف سعی می‌کردند حقوق را کاهش دهند. فضای کار به گونه‌ای بود که به‌جای اجازه تفکر و یافتن راه‌حل مناسب، هر روز با ده‌ها تماس بی‌دلیل با مشتری روبه‌رو بودیم. بی‌احترامی به حریم شخصی و زمان کار هم وجود داشت و گاهی احساس می‌کردی که برای حفظ منابع شرکت باید به هر قیمتی جلوی مشکلات را بگیری. سفارشات و کارها بیشتر از حد مجاز بود و گاهی مجبور می‌شدی برای حفظ شغل، از روی اجبار کار کنی، بدون اینکه فکری برای بهبود شرایط شود. اگر مشکلی داشتی و به کمک می‌خواستی، پاسخ به‌طور مستقیم روی همان نکته مشکل تمرکز نمی‌کرد و اغلب با بازخوردهای منفی و منتقدانه روبه‌رو می‌شدی. در پایان، حتی با داشتن انگیزه و تلاشی که به خرج می‌دادی، به‌نظر می‌رسید کمترین حقوق نصیب کسانی می‌شود که بیشتر فعالیت می‌کردند، در حالی که برخی هم‌دستان با روش‌های غیراخلاقی ممکن بود وضعیت بهتری پیدا کنند. در مجموع این تجربه به من ثابت کرد که نه به‌عنوان کارمند و نه به‌عنوان مشتری، توصیه‌ای جدی برای حضور در این شرکت ندارم.

وقتی وارد شرکت کارگزاری آگاه می‌شدم، با توضیحی رو به رو شدم که نشان می‌داد وعده غذایی کارکنان با محدودیت هزینه همراه است. مبلغی حدود ۲۵۰۰ تومان برای غذا درنظر گرفته می‌شد؛ اما این پول به اندازه کل ماه کافی نبود و در واقع ناهار برای مدت زیادی وجود نداشت. برخی از همکاران به صورت نوبتی هر روز ناراحت می‌شدند چون نمی‌توانستند به طور منظم ناهار بگیرند و روز بعد غذای باقی‌مانده را گرم یا استفاده می‌کردند. به نظر می‌رسید فقط روی کاغذ اسم افراد برای این مزایا نوشته می‌شد و در عمل اوضاع تغذیه در برخی مناطق به شدت تفاوت داشت. می‌گویند میان‌وعده‌ها هم در نظر گرفته می‌شود، اما این وعده‌ها از شعبه‌های میوه‌فروشی آگاه تامین می‌شد و به نظر می‌رسید با هدف سود بیشتر ارائه می‌شود.

پس از تجربه کار در کال سنتر آگاه، احساس فشار روانی و بی‌عدالتی زیادی داشتم که باعث شد به مشورت با روان‌شناس و در برخی مواقع روان‌پزشک فکر کنم. این تجربه، از نظر من، به شدت دشوارترین کار بود که تاکنون داشتم.