شرکت آلفا با عنوان الماس فناوری ابری پاسارگاد (آلفا) برای من تجربه‌ای از نقش Generalist سه‌بعدی بود. روزهای آغازین با اتفاق‌های کوچکی می‌گذشت اما نکته‌های مثبت زیادی هم داشت: پرداختی منظم، سرویس ایاب و ذهاب، و وعده‌هایی مثل صبحانه و ناهار که در کنار همکاران خوبی که داشتم، فضایی نسبتا خوشایند می‌ساخت. با این حال، نقاط منفی هم کم نبودند. کارها اغلب به شکل هیئتی و با این باور انجام می‌شد که سریع‌ترین خروجی بهترین راه‌حل است، نه کارآمدترین و دقیق‌ترین. ساختار مدیریتی هم خیلی بیشتر بر پایه دوستی‌ها و سابقه تدارک می‌شد تا شایستگی واقعی. مشکل عمده دیگری که احساس می‌کردم دو رو بودن و سیاست‌بازی بود: در جلساتی که همه حضور داشتند، همه چیز گل‌وگل به نظر می‌رسید و ادعاهایی مثل اینکه گوش ما به مشکلات شما می‌شنود، بیایید صحبت کنیم یا ما یک خانواده هستیم، تنها به نظر می‌آمد در عمل هیچ تغییری ایجاد نمی‌شد و پس از مدتی ممکن بود کنار گذاشته شویم. زمان ورود با تشویق‌های فراوان همراه بود اما زمان خداحافظی، با رفتاری روبه‌رو می‌شدم که نشان می‌داد از شرکت بیرون رفتن به گونه‌ای انجام شود که انگار فردا هم می‌آییم، در حالی که هیچ ولکام پکیجی نبود و به‌ویژه در مدت همکاری باید حتی شیء کوچکی مثل شیری با قیمت پایین را هم پس بدهیم. همچنین اگر بیش از مقدار تعیین‌شده در نقشه قرارداد را انجام می‌دادم، به عنوان وظیفه‌ای اضافی در نظر گرفته می‌شد. خروج مدیران و کارکنان هم زیادی بود و به طرز محسوسی در مدت کوتاهی بین ده تا بیست درصد از پرسنل شرکت تغییر می‌کرد که این حرکت، طبیعی به نظر نمی‌رسید.