به خاطر می‌گم که اینجا نظم قابل قبول نیست و هر چیز به‌هم‌ریخته به نظر می‌رسید. حقوق‌ها به سختی و با تاخیر چهارماهه واریز می‌شود و رفتارها هم به‌نظر حرفه‌ای نمی‌رسید. کارها خیلی سنگین بود و رسیدن به هدف واقعاً دشوار بود.

دوستانه بگم که وضع اینجا انگار همه‌مون فقط وسیله‌ایم؛ با جون و دل کار می‌کنیم اما حقوق و مزایام همسو با زحمتمون نیست. توصیف احترام و عزت‌نفس همکارام هم در ردیف حفظ نمی‌شه، و اضافه‌کاری‌هایی که واقعاً توی شعبه می‌مونه و ا

خیلی مدیریت ازتون خداوکیلی حمایت می کنه ممکنه در شناخت اولیه اشتباه برداشت کنید ولی به نظرم مثل خانواده می مونه و همه جا ایراد و قوت داره ولی واقعا نقاط قوتشون به ضعفشون می چربه

باورم نمی‌شد وقتی دوباره از طرف مدیرعامل همان شرکت زیرمجموعه دعوت به کار شدم، دوباره فرصت را از دست دادم. جلسه اول در یک کافه برگزار شد و درباره‌ی کار و تفاوت‌های استقلال گروه با شرکت مرتبط صحبت کردیم، تأکید کردن که ما م

برای من از هم‌نشینی با این تیم هیچ‌وقت آرامش واقعی تجربه نشد؛ انگار همه چیز فقط برای چاپلوسی و بازی کردن است تا حل مشکل. اگر جزو گروهشان نباشی یا نتوانی پاچه‌خواری کنی، پیشرفتت به تعویق می‌افتد یا خب بودنت هم بی‌ثمر است.

به نظر من اینجا بیشتر شبیه یه جمع خانوادگیه تا یه محیط کار حرفه‌ای. افراد با رابطه‌ی فامیلی یا رفیق‌های صاحب شرکت به کار جذب می‌شن و اغلب از شرکت به‌فوریت اخراج می‌شن مگر اینکه وابستگی خانوادگی داشته باشن. کار خیلی جدی ن