من مدت کوتاهی در این شرکت کار کردم و الان واقعا احساس عذاب وجدان دارم از کارهایی که در آن جا انجام دادم. چند مورد را به صورت واضح بیان میکنم. از جمله اینکه برخی کارمندان از جیب خود برای شرکت خرید می‌کردند و وقتی فاکتور را به واحد مالی می‌بردند تا پرداخت شود، برای تأیید پرداخت باید از مدیران اجازه می‌گرفتیم. مدیران هم به بهانه‌ی اینکه فاکتور مشکل دارد یا گران‌تر از بازار است، پول پرسنل را پرداخت نمی‌کردند. بسیاری از نیروها پس از چند ماه ترک می‌کردند و مدیرعامل می‌آمد و می‌گفت تسویه فلانی را ندید تا اذیت شود. حالا فرض می‌کردیم که عیدی و اضافه کار را با قانون‌هایی که به دست خودشان وضع کرده‌اند محاسبه می‌کردند. برای برخی از پرسنل بیمه رد نمی‌شد اما حق بیمه کسر می‌کردند. همین وضعیت به مشتریان هم منتقل می‌شد؛ کالایی با قیمت غیرواقعی به مشتری فروخته می‌شد و غیره... در شرکت به نوعی دزدی به انواع مختلف رایج بود و جالب است که مدیرعامل هم به همه پرسنل به عنوان دزد نگاه می‌کرد چون باور داشت هر کس مثل خودش رفتار می‌کند. بدیهی است که همیشه چنین توهمی داشت که پرسنل هم مثل او هستند. بارها دیده‌ام که این فرد اشک‌های زنان را در می‌آورد.