درمانکده

کامپیوتر، فناوری اطلاعات و اینترنت · تهران

تجربه کاری

برای کاریابی به عنوان کارشناس اداری و منابع انسانی رزومه فرستادم و تماس گرفتند. چون هر هفته آگهی‌شان را می‌بینم، پرسیدم آیا مهارت خاصی مدنظرشان است که اغلب متقاضیان آن را ندارند یا دلیل این همه تبلیغات پی‌درپی چیست؟ پاسخ آن‌ها با بی‌احترامی گفتند که به من ارتباطی ندارد و فقط به خودشان مربوط است. حتی دعوت به مصاحبه و ارتباط تلفنی صحیح هم بلد نیستند، چه رسد به نحوه برخورد با نیروها.

درمانکده

کامپیوتر، فناوری اطلاعات و اینترنت · تهران

تجربه کاری

در این شرکت احساس می‌کردم که فضای کاری به مرور سمی است و رفتارهای نامناسب بیشتر از حد معمول دیده می‌شود. گاهی با افرادی مواجه می‌شدم که جو را تیره می‌کردند و از نظر من با سوء‌نیت یا اختلاف‌های شخصی به همکاران فشار وارد می‌کردند. در مجموعه‌ای کار می‌کردم که اکثر این نکات منفی را از مدیر مجموعه می‌دیدم یا مدیریت همان ویژگی‌ها را تقویت می‌کرد. به‌زعم من مدیران، گاه خود را بالاتر از همه دانسته و ارتباط‌ها را بر پایه منافع شخصی بنا می‌کردند. افرادی وجود داشتند که با رفتارهای پر حرفی و برخوردهای غیرمسئولانه در برابر همکاران ظاهر می‌شدند و این رفتارها به چشم برخی همکاران می‌آمد. نگاه‌های سطحی نسبت به ظاهر افراد نیز در محیط کار دیده می‌شد، به گونه‌ای که توجه‌ها به مسائل ظاهری نسبت به مسائل حرفه‌ای غالب بود. برخی از همکاران به گفته‌های پشت‌سر همدیگر واکنش نشان می‌دادند و چنین فضاهایی به‌سرعت زیر سؤال بردن همکاران را رواج می‌داد. با گذر زمان، موقعیت کار به نحوی تبدیل شد که منابع انسانی به سرعت از کوچک‌ترین مسئله مطلع می‌شد و پشتیبانی لازم برای حل آن فراهم نبود. در مجموع، جو کار به‌گونه‌ای بود که همکاری تیمی را مختل می‌کرد و حس امنیت شغلی را کاهش می‌داد. من در این تجربه از نظر شخصی احساس شرم می‌کردم و تصمیم گرفتم این دوره را در رزومه‌ام ثبت کنم تا نشان دهم تجربه‌ای که پشت سر گذاشتم تا حدودی غیرسازنده بود و در آینده می‌خواهم از چنین فضاهایی دوری کنم. مسئله اصلی، تأثیر منفی رفتارهای مدیریتی بر روی پول و به‌ویژه سوددهی و امنیت شغلی بود.

درمانکده

کامپیوتر، فناوری اطلاعات و اینترنت · تهران

تجربه کاری

درسته که با وجود تجربه‌های گوناگون کاری، گاه با رفتارهای دوگانه و رفتارهای ناراحت‌کننده در محیط کار روبه‌رو می‌شویم؛ اما دیدن چنین ویژگی‌هایی در یک مدیر واحد واقعا عجیب است. به اندازه‌ای که تصمیم گرفتم تجربه کار در این شرکت را از رزومه‌ام کنار بگذارم و به جای آن کار آزاد را ضبط کنم. برای مدیریت، آقای م ص، شرم‌آور است که چنین فضایی را در درمانکده ایجاد می‌کند. در اینجا حرف زدن با دیگران به راحتی میسر نیست، زیرا سیستم خبرچینی با روشی از پیش‌تعین‌شده وجود دارد و همه خبرچین محسوب می‌شوند. اگر لباسی را دوباره بپوشی، مدیریت با شوخی یا تمسخر تو را هدف می‌گیرد و می‌پرسد آیا می‌خواهی راحت پیدایت شود که دوباره لباسی را می‌پوشی؟ اگر مویی را تغییر دهی، ناخن یا بینی و بینی دیگری را دستکاری کنی یا ابروهایت را اصلاح نمایی، نظر مدیر با تمسخر همراه می‌شود و این شوخی‌ها روی تو باقی می‌ماند. فضای کاری کاملا مسموم و مانند مهدکودک است، با انتظار بالا و القای احساس گناه از طرف مدیریت. حقوق به‌جا پرداخت نمی‌شود، احساس امنیت شغلی وجود ندارد و اعصاب خردی‌های زیادی هست که پیش از مصاحبه با مدیران باید در ذهن بماند. تنها چیزی که در درمانکده یاد می‌گیری این است که چگونه به خودت فشار بیاوری و به خودخورى رو بیاوری. در پایان با حس بی‌ارزشی و احساس سوءاستفاده بیرون می‌آیی. درمانکده جایی است که اگر در مصاحبه‌ها خودت را فردی پرانرژی و مستعد پیشرفت و توانا نشان بدهی، استخدام می‌شوی و در نهایت به دلیل ضعف مدیریت با وجود اشتیاق و انرژی، به گونه‌ای ناامید و عصبانی و داغون خارج می‌شوی و با این فکر بیرون می‌مانی که چرا وقتت را اینجا تلف کردی.