در نخستین برخورد باهاشون فهمیدم که تیمی صادق و بی‌تعارف دارن و هدفشون از همکاری مشخص بود. مهرماه سال هزار و سیصد نود و هفت، رزومه‌م رو فرستادم و پذیرفته شدم؛ بعد چند جلسه مصاحبه با دو مدیر مجموعه داشتم که واقعا باهوش و بی‌ادعا به نظر می‌رسیدند. آنها دیدگاه‌ها و حرف‌هام رو به‌خوبی درک می‌کردند و هم‌سو با من بودن. مذاکرات بیشتر به سمت آغاز به کار می‌رفت، اما همزمان دو شرکت دیگر هم پیشنهاد مالی و سازمانی جذابی ارائه کردند که، با کمی تردید، به نظر می‌رسید تفاوت‌های زیادی با اینجا دارد. این مجموعه کوچک با چشم‌انداز رقابت با فروشگاه‌های اینترنتی معتبر آن موقع، هم از منظر اندازه سازمان و هم از نظر حقوق پیشنهادی، برای من رضایت‌بخش نبود و به‌نظر می‌رسید تنها با تلاش یک فرد نمی‌توان این پروژه سنگین را به انجام رساند. به همین دلیل تصمیم گرفتم به یکی از شرکت‌های دیگر که پذیرفته شده بودم، تجارت مجازی اوکسین، بروم؛ هرچند آن تصمیم هم اشتباه بزرگی بود. مدیران دلیچی با دفعات مکرر تماس گرفتند و اصرار داشتند با آنها همکاری کنم و حتی پیشنهادهای بهتری هم ارائه کردند، اما من با احترام انصراف دادم. هدفم از نوشتن این تجربه، قدردانی و ادای دین به آن‌هاست.