در یک مصاحبه حضوری برای کارآموز وب، قرار شد تستی از هوش بدهند و پس از آن، روند معمولی مصاحبه پیش رفت. از نظر من، سوالی درباره توانایی ریاضی‌شان مطرح شد که کمی نگاه عجیب به نظر می‌رسید. در همان جلسه، پروژه‌ای به من معرفی شد که پس از مصاحبه کار روی آن را شروع کردم؛ اما چند روز بعد نسخه‌ای با جزییات و مدل‌های متفاوت‌تر برایم ارسال شد و تا حد توانم رویش کار کردم. الان نزدیک به یک سال است که هیچ خبری ازشان نگرفته‌ام.

در مراحل اولیه استخدام، با منابع انسانی مواجه شدم و قبل از اون چندین صفحه تست هوش به من دادند که پاسخ‌هاشون به نظر من کسل‌کننده و بی‌فایده بود؛ نتیجه‌ای که هیچ ارتباطی با نقش درخواستی من نداشت. انتظارم این بود که گفت‌وگو با یک توسعه‌دهنده فنی آغاز بشه، نه پرسش‌های فردی از منابع انسانی. آنها از من خواستن یک پروژه رو قبول کنم تا با ارزیابی اون تصمیم بگیرن، اما برای جایی که هنوز قطعی نشده و تعهدی نسبت به آن ندارم، وقت صرف کردن رو بی‌معنی دیدم و پذیرش رو رد کردم. چند روز بعد که پیگیر شدن، گفتم مایلم همکاری نکنم. به نظر من، بیهوده‌ترین شیوه جذب نیرو اینه که کارمند رو به انجام پروژه قبل از مصاحبه بسپارند. حتی اگر بهترین پروژه و خروجی رو هم کارجو ارائه بده، کارفرما هیچ تعهدی نسبت به طرف مقابل نداره و بارها دیده‌م که حتی تماس نمی‌گیرن که بگن پروژه پذیرفته نشده. بنابراین انتظار دارم کارفرماها به زمان و زحمت دیگران احترام بگذارند. رفتن به سمت پروژه قبل از شروع به کار، به‌نظر من معنا ندارد و روشی نیست که به‌طور مطلوب سطح سنجش رو نشون بده.