در مصاحبه برای نقش کارشناس برنامه‌ریزی فروش، از من فرم مشخصات و صفحه‌ای با سوالات هوش و ریاضی گرفته شد که باید در بیست و پنج دقیقه پاسخ می‌دادم. برخورد تیم بسیار مودبانه بود و به طور صادقانه و با صبر به همه سوالات درباره موقعیت شغلی پاسخ می‌دادند. فضای کار آرام و مطلوب بود و برای حضور تیم جوان و پرانرژیش جای تحسین داشت. درباره حقوق به توافق نرسیدیم.

من برای حوزه تحلیل سیستم پذیرفته شدم، اما بعد از مصاحبه تصمیم گرفتند که در زمینه شبکه و زیرساخت با آن‌ها همکاری کنم. مصاحبه خوب بود و خانمی به نام آرامون با برخوردی مهربان و محترمانه موجب شد حس مثبتی از مصاحبه‌کننده بگیرم. پس از انجام مصاحبه‌های فنی و طی حدود سه تا چهار هفته، برای مصاحبه با مدیرعامل تماس گرفتند. زمان مقرر را خودم رسیدم اما بیش از یک ساعت معطل شدم؛ این تاخیر باعث شد به ذهنم خطور کند که شاید در سایر کارها هم همان بی‌نظمی وجود داشته باشد و منظم بودنم تأثیربخش است. مدیرعامل با اینکه در زمینه فنی اطلاعات زیادی نداشت، تمایل داشت در مباحث فنی هم سوالاتی مطرح کند. حدود یک هفته بعد خبر پذیرش دادند، ولی اختلاف سه تا چهار میلیون تومان بین حقوقی که من درخواست کرده بودم و مبلغی که از طرف آن‌ها ارائه می‌شد وجود داشت و به همین دلیل تصمیم به انصراف گرفتم. از نظر ظاهری، همه در سالن کنار هم می‌نشستند و این موضوع موجب بی‌نظمی و کم‌تمرکزی می‌شد؛ ظروف محصول‌ها در گوشه‌ای از طبقه روی هم جمع شده بودند و همین حالتی ناخوشایند به مراجعه‌کنندگان می‌داد. همچنین اصول بهداشتی مربوط به کورونا به‌طور کامل رعایت نمی‌شد؛ در آسانسور پنج نفری که باید سه نفر ظرفیت داشته باشد، حدود هشت تا نه نفر سوار می‌شدند. ترجیح می‌دادم طبقات را با پله بروم. در مجموع تجربه بدی نبود؛ برخوردها همه خوب بود و افرادی که با آن‌ها صحبت کردم هم محترم بودند.

در یه شرکت معتبر وقتی رزومه‌ام رو از طریق سایت‌های کاریابی فرستادم، بیش از دو هفته طول کشید تا با من تماس بگیرن و اون زمان خیلی طولانی به نظر می‌رسید. فرم مربوطه رو پر کردم که اکثر سوالاش درباره هوش و زبان انگلیسی بود و همچنین پرسش‌های شخصی و درونی منابع انسانی که برای همه عنوان‌های شغلی یکسان بود. بعد وارد اتاق شدم و کارشناس مرتبط سوال‌های تخصصی پرسید و من پاسخ دادم؛ ایشون گفتند اصولا اوکی‌ام و اگر مدیرعامل تایید کنه باهام تماس می‌گیرن. فکر کردم احتمال قبولی هست، اما هیچ تماس نگرفتن تا اینکه تقریبا یک ماه بعد دوباره زنگ زدند و گفتند برم مصاحبه بعدی. چون آگهی حقوقی بین سه تا چهار میلیون زده بود، و من چون سابقه کاری نداشتم، گفتم شاید بشه، و رفتم. در اونجا منابع انسانی سوال‌های زیادی پرسیدند و برخورد خیلی دوستانه بود؛ گفتند در نهایت حقوق وزارت کار خواهد بود. با اشاره به اینکه در آگهی گفته شده بود سه تا چهار میلیون، گفتند بله ولی تجربه ندارید و نهایتا همان سه میلیون و هفتصد بود. دوباره گفتند اگر مدیر تایید کنه دوباره دعوت به مصاحبه می‌شید. دو روز بعد تماس گرفتند و گفتند در ساعت چهار بیاید تا با مدیر مصاحبه کنید. من رفتم اما دیدم حدودا پنج تا شش نفر بودیم و به همه گفته بودند که ساعت چهار بیایید که این موضوع خیلی ناخوشایند بود. بعد گفتند مدیر جلسه دارد و همه ما تا حدودا چهار و چهل و پنج دقیقه منتظر بودیم و نفر به نفر اسم‌مان را می‌خواندن تا به دفتر مدیر برویم. نفر اول نزدیک چهل و پنج دقیقه طول کشید. من واقعا کلافه شده بودم و فکر می‌کردم شاید نوبت من نشود. به نظر می‌رسید که ساعت از شش و سی دقیقا نوبتم می‌شود و در همان حال مدیر با نگاه به رزومه‌ام، چند تا سوال کوتاه پرسید و گفت خوش آمدی. از آنجایی که باقی شرکت‌کنندگان طول کشیدند، مطمئن بودم قبول نخواهم شد و به خانه برگشتم. هفته بعد دوباره تماس گرفتند و گفتند پذیرفته شده‌ام، اما من به دلیل حقوق کم و ساعات کاری بسیار بالا تصمیم به قبول نکردن گرفتم.