همیشه برای این شرکت فرض می‌کنم که رد می‌شم، اما تجربه‌ام رو به شکل روشن بیان می‌کنم. به فاصله اولیه تماس، یک زمان مشخص برای صحبت باهام گذاشتن و حاضر نبودن تغییری بدهند. وقتی گفتم می‌تونم یک هفته تأخیر بیارم، پاسخ دادن همه‌زمان‌ها پر است. بعد سه مصاحبه حضوری دیگه داشتم؛ دو تا دو ساعته بودن و یکی چهار ساعته، با فاصله‌های تقریبی دو تا سه هفته بین هر کدوم؛ به طوری که مجبور شدم از مرخصی استفاده کنم. قبل از رفتن پروفایل شرکت را بررسی کردم؛ یا دانشجو بودن یا سابقه کم داشتن. در حضورها آنقدر تمرکز کار می‌خواستند که فرصت تفکر را ازم می‌گرفتند، با این وجود من تمام تمرین‌ها را در زمان کمتر از موعد تعیین‌شده تحویل دادم. حدوداً پس از دو و نیم ماه فرآیند، به‌وسیله ایمیل فهمیدم که امکان همکاری نیست. در نهایت این تجربه به من نشان می‌دهد که معمولاً بهتر است پیشاپیش فرض را بر رد شدن بگذارم.