شرکت رهپویان شریف بود و من تجربه‌ای از مصاحبه مدیر برندینگ دارم که بیش از هر چیز به زمان‌بندی نامناسب و بی‌ربط بودن سوالات اشاره می‌کند. درست کمتر از بیست‌وچهار ساعت قبل از مصاحبه از نتیجه نهایی باخبر شدم و حتی نام فرد مصاحبه‌کننده یا واحد مربوطه را به من نگفته بودند. وقتی رفتم، منشی با رویی سرد و اکراه فرم مصاحبه را در اختیارم گذاشت که شامل چهار صفحه پرسش بود که به نظر می‌رسید در همان مرحله اول چندان لازم نباشند. بر خلاف انتظارم، از قسمت درباره‌ی شرکت یکی از کارمندانی که در سایت حضور داشت را می‌شناختم و وقتی مدیرعامل را دیدم که با وضعیتی آرام در سالن قدم می‌زد، با احترام به ایشان سلام کردم و از نگاه‌شان جلب توجه کردم؛ چون ماسک داشتند و من هم برایشان جالب بود که ایشان را بشناسم. اما خودشان به صورت حضوری با من مصاحبه کردند و سپس مرا به مدیر منابع انسانی معرفی کردند. اما آنجا دیدم که ایشان حتی از جریان مصاحبه مطلع نبودند و رزومه‌ام را هم ندیده بودند. سوالات بیش‌تر بر تجربیات من متمرکز بود و در نهایت فهمیدم که برای این پوزیشن مدیر برندینگ اصلا نیازی به نیرو نبود و من مسیر طولانی‌ای را برای مصاحبه طی کرده بودم، آن هم در ظهر یک روز پنج‌شنبه. در نهایت پیشنهاد شغلی از نوع کارشناس فروش تلفنی ارائه شد که ارتباطی با برندینگ نداشت. بنابراین تجربه‌ای بود که نشان داد برخی مراحل به‌طور دقیق مطابق هدف واقعی شرکت پیش نمی‌رفت و نتیجه، به نظر می‌رسید بدون توجه به نیاز واقعی پوزیشن، از همان ابتدا تعیین شد.