توی پی پینگ بیشترین اهمیتی که برام داشت اعتماد مدیران به تیم بود. از لحظه ورود به شرکت فهمیدم هدف مشخصی وجود داره، ابزار لازم در دسترسمه و راهنمایی‌ها به‌جا و مرتب ارائه می‌شه و به من اعتماد میدن تا به اون اهداف برسم؛ این اعتماد به رشد فردی‌م کمک زیادی کرد و برای حفظ نتیجه‌ها مصمم‌تر شدم. با همکارانی که رفتار دوستانه و حمایتی از خودشون نشون میدن، سریع با پروژه آشنا شدم، هرچند فرایند آنبوردینگ همچنان می‌تونه فشار زیادی بیاره. شرکت موفقیتش رو وابسته به پیشرفت پرسنل می‌دونه و با جملات شعاری از تو نمی‌خواد که بهتر شی، اما همون حس درونی پیوسته‌به‌بهتر بودن رو درت ایجاد می‌کنه که همواره باید بهتر باشی. از طرفی برای آموزش نیروها هزینه می‌کنه و برای کاهش استرس و جدیت کار، برنامه‌هایی مثل بازی‌های گروهی یا مسابقات کامپیوتری داره. به نظرم دارم از نقاط قوت پی پینگ صحبت میکنم اما واقعیت اینه که نقاط ضعف‌ش به‌خاطر محدودیت منابع و ماهیت استارتاپی شرکته و نه ضعف تیم مدیریت یا همکاران؛ با وجود قابلیت‌ها و تلاش‌ها، پروژه‌ها می‌تونن با این محدودیت‌ها روبه‌رو باشند و با موفقیت دنبال بشن.