رابطه یکی از سرپرستان قزوین(ح،ک) با کارمند خانم (ی،ک) و باج دادن بیش از حد به این خانم گستاخ، اوج وقاحت و بی صاحبی این مجموعه و مدیران رو میرسونه، هر کاری غریزشون بگه انجام میدن و اصلا خروج یا استعفای نیروها براشون اهمی

دوستانه بگم که وضع اینجا انگار همه‌مون فقط وسیله‌ایم؛ با جون و دل کار می‌کنیم اما حقوق و مزایام همسو با زحمتمون نیست. توصیف احترام و عزت‌نفس همکارام هم در ردیف حفظ نمی‌شه، و اضافه‌کاری‌هایی که واقعاً توی شعبه می‌مونه و ا

به خاطر می‌گم که اینجا نظم قابل قبول نیست و هر چیز به‌هم‌ریخته به نظر می‌رسید. حقوق‌ها به سختی و با تاخیر چهارماهه واریز می‌شود و رفتارها هم به‌نظر حرفه‌ای نمی‌رسید. کارها خیلی سنگین بود و رسیدن به هدف واقعاً دشوار بود.

خیلی مدیریت ازتون خداوکیلی حمایت می کنه ممکنه در شناخت اولیه اشتباه برداشت کنید ولی به نظرم مثل خانواده می مونه و همه جا ایراد و قوت داره ولی واقعا نقاط قوتشون به ضعفشون می چربه

برای من از هم‌نشینی با این تیم هیچ‌وقت آرامش واقعی تجربه نشد؛ انگار همه چیز فقط برای چاپلوسی و بازی کردن است تا حل مشکل. اگر جزو گروهشان نباشی یا نتوانی پاچه‌خواری کنی، پیشرفتت به تعویق می‌افتد یا خب بودنت هم بی‌ثمر است.

باورم نمی‌شد وقتی دوباره از طرف مدیرعامل همان شرکت زیرمجموعه دعوت به کار شدم، دوباره فرصت را از دست دادم. جلسه اول در یک کافه برگزار شد و درباره‌ی کار و تفاوت‌های استقلال گروه با شرکت مرتبط صحبت کردیم، تأکید کردن که ما م