اداری

در جایی کار می‌کردم که از همان ابتدا نکته‌های منفی فراوانی داشت. برایم روشن بود که با وجود وعده‌های پرزرق و برق حقوق، نباید به تجربه‌ی کار در آنجا فکر می‌کردم. مدیریت آنجا را به‌نام خانم که به‌نظرم با عنوان دکتر معرفی می‌شد، قابل قبول نمی‌دانم؛ رفتارها و قول‌های پراکنده و نامطمئن زیادی دیده شد. با وجود ادعاهای فراوان درباره‌ی شرایط مطلوب، واقعیت این بود که پس از مدت کوتاهی همکارانم یا ترک کار می‌کردند یا کارشان را رها می‌کردند، و اکثر آنان بعد از مدت کوتاهی تصمیم به استعفا می‌گرفتند. از همان روزهای ابتدایی استخدام، با بسیاری از همکاران صحبت می‌کردم و متوجه شدم اکثرشان دوره‌های کوتاهی آنجا بودند و برخی تازه‌واردها برای نگه داشتن نیروها استخدام می‌شدند تا در نهایت حقوق و مزایایشان به دستشان نرسد و در نتیجه استعفا بدهند. من نیز فقط یک ماه آنجا دوام آوردم و احساس کردم وضع به آن اندازه که نسخه‌شان می‌گشت، مناسب نیست؛ به حدی که ناچار شدم فاصله بگیرم. در طول این مدت چند بار با کلانتری مواجه شدم که در بیش از سی سال سابقه‌ام چنین تجربه‌ای بی‌سابقه بود و دیدم که بسیاری از نیروها بعد از مدت کوتاهی ترک کار می‌کردند. توصیه‌ام این است که به هیچ عنوان به سمت چنین محیطی نروید و به رعایت حقوق خود توجه کنید.

مواجهه‌ی من در شرکت آریانیک تجربه‌ای پرتنش بود که با وجود حقوق نسبتا مناسب، فضای کاری به شدت استرس‌آور و ناخوشایند می‌نمود. مدیرعامل با لحن تند و رفتار خشن، حتی وقتی کارهای ساده‌ای مثل یادآوری مسائل شخصی‌اش هم به من محول می‌شد، احساس می‌کرد که همه برای خدمت به او هستند و انتظار اطاعت مطلق داشت. ارتباط با رئیس مستقیم هم به گونه‌ای نبود که همگانی و همدلانه باشد و به نظر می‌رسید رویکردی مرموز و کنترل‌گرانه دارد. در کل حس می‌کردم آرامش و امنیت شغلی وجود ندارد و هر روز با فشار و نگرانی درباره‌ی برخوردهایی همراه بودم. وقتی از محیط خارج شدم، انگار از بند رها شده بودم. با وجود اینکه پرداختی نسبتا مطلوب بود، اجبار برای تحمل بی‌احترامی و استرس‌های مداوم، ارزش آن تجربه را پایین می‌آورد.

مدت زمانی که در آریانیک به عنوان پشتیبان فنی کار می‌کردم با واژه‌های منفی زیادی همراه بود، اما ترجیح می‌دهم از زاویه‌ای واقع‌گرایانه و با بیانی آرام‌تر بازگو کنم. در اینجا اکثر نیروها تازه‌کار بودند و قراردادهای کوتاه‌مدت داشتند که اغلب خیلی زود ترک می‌کردند و حقوق دریافتی‌شان نیز به تأخیر می‌افتاد. مدیرعامل شرکت فردی با رفتاری نامساعد و گفتاری تند بود که از لحاظ فنی تجربه‌ی کافی نشان نمی‌داد. نتیجه این وضعیت این شد که در فاصله حدود شش ماه، چندین نفر استخدام شدند و تصمیم به ترک گرفتند، و من هم به دلیل عدم پرداخت حقوق نتوانستم ادامه بدهم و در نهایت شرکت را بدون دریافت دستمزد ترک کردم.

به خاطر بی‌ثباتی دائم و رفتارهای فاجعه‌بار مدیریتی، من در مدتی کوتاه با این شرکت برخورد داشتم. فضای کاری سرد و بی‌استقرار بود؛ هر روز نیروهای جدید استخدام می‌شدند اما کمتر از سه ماه کسی دوام نمی‌آورد. اکثر کارکنان هم با خروج از شرکت با وجود مشکلات، شکایتی نسبت به آن داشتند.

دوست داشتم صادقانه بگم که تجربه‌ام از کار با این شرکت نتیجه مثبتی نداشت. مدیرعامل که یک خانم بود، رفتارهای بی‌احترامی و بداخلاقی زیادی از خود نشان می‌داد و این رفتارها خیلی به کارمندان توهین بود. حقوق و بیمه هم به موقع پرداخت نمی‌شد و در برخی مواقع مشکلات مالی پیش می‌آمد. در دوران حضورم، چندین بار مشکل درگیری بین مدیرعامل و کارمندها به پلیس یا کلانتری کشیده شد و گاهی هم بابت مسائل مالی، پول مدیریت از دست می‌رفت. محیط کاری عجیب و برخی رفتارهای نامناسب باعث شد احساس کنم جای امنی برای کار نیست. من بخش فروش بودم و اغلب مشتری‌ها ناراضی می‌ماندند و با وجود پرداخت هزینه، خدمات مطلوبی دریافت نمی‌کردند. این تجربه را با هدف اطلاع‌رسانی به دیگران و جلوگیری از انتخاب‌های مشابه برای جوانان به اشتراک می‌گذارم تا به خودشان احترام بگذارند و از کار در چنین موقعیت‌هایی دوری کنند.

برای پنج ماه آنجا کار کردم و_ONLY دو ماه حقوق گرفتم، از بی‌نظمی و ناهماهنگی‌های شرکت بارها و بارها دلزده شدم. آن‌ها به روال استخدام نیروهای جوان می‌پرداختند و با آن‌ها کار سنگینی انجام می‌دادند و با پایین‌ترین میزان حقوق که اغلب حتی به آن‌ها نمی‌دادند، انتظار زیادی ازشان داشتند. مدیرعامل شرکت فردی با مشکلات روحی بود و به لحاظ روانی شرایط مناسبی نداشت و نیازمند کمک‌های حرفه‌ای بود. به طور کلی، تجربه کاری من در آنجا بدترین تجربه شغلی من است و مطمئنم دیگرانی که در آنجا بوده‌اند نیز چنین احساسی دارند.