تخصص مخفی

تجربه کاری تخصص مخفی در خدمات انفورماتیک

امتیاز ۲٫۰ از ۵ (آذر ۱۳۹۸ تا آذر ۱۳۹۹).

برای مدت‌ها فکر می‌کنم بزرگ‌ترین مشکل این سازمان، سبک مدیریتی و حالت انفعالی حاکم بر آن است. در گذشته شرکت خدمات انفورماتیک به عنوان یکی از شرکت‌های نسبتا خوب شناخته می‌شد، اما پس از چند سال که در اینجا کار می‌کنم، متوجه شدم چه ضربه‌هایی به همکاران وارد می‌شود. حقوق برخی مدیران به شدت بالاتر از سطح تخصصی برنامه‌نویسان است و به واسطة این تفاوت سطح حقوق، نماینده‌ای از دیوان عدالت اداری در شرکت حضور دارد تا دریافتی‌ها را کنترل کند. در نتیجه سال‌های زیادی است که حتی دستمزد اضافی خارج از چارچوب قانونی را هم مشاهده نمی‌کنم و وضعیتی که قبلا در مصاحبه‌ها و عرف شرکت گفته می‌شد، اکنون فراموش شده است. یکی از فریب‌های بزرگ این است که پایه حقوق درخواستی را به افراد نمی‌دهند و می‌گویند تا هفتاد درصد از مبلغ درخواستی را می‌پردازند و باقی را به عنوان کارانه تا میانه ماه پرداخت می‌کنیم، اما این تنها یک بازی بافقط به ظاهر درست است. با وجود درآمد مناسب شرکت، همواره سعی می‌شود با تاخیر در پرداخت‌ها و تبلیغ حذف کارانه، به تدریج کارانه را محو کنند؛ و این احتمالا به دلیل دستمزدهای بالا برای مدیران است. مدیرانی که اگر برای مصاحبه به شرکت‌های دیگر بروند، به سختی معادل شغل معمولی پیدا خواهند کرد. از وعده‌های دیگر استخدام برای کاهش دستمزد و پایه حقوق، وعده پرداخت بهره‌وری هر سه ماه یکبار بود. اما بهره‌وری سال‌هاست پرداخت نشده و هیچ اقدام جدی هم در این باره دیده نمی‌شود. نگاه بی‌پاسخ به مدارک تحصیلی پرسنل در شرکتی که شعارش این است: آینده تو بساز، از دیگر مشکلات است که شرکت را با شرکت‌های سطح دو یا سه مقایسه می‌کند. ارتقای تحصیلی کارکنان تاثیری در حقوق دریافتی ندارد و سال‌هاست همکاران فنی و متخصص با ارتقای تحصیلی تنها به صورت محدود در پروژه‌ها استفاده می‌شوند. اغلب همکاران فنی در مجموعه‌های دیگر به عنوان مشاور فعالیت دارند زیرا این شرکت توان استفاده از تجربه‌های جدید و نوآور را ندارد. اگر از مدیران سؤال کنید، قطعا تأیید می‌کنند که صدها ایده از همکاران در حوزه توسعه کسب‌وکار گرفته شده اما هیچ نتیجه‌ای از آن‌ها مشاهده نمی‌شود. این ایده‌ها تنها جمع‌آوری می‌شود بدون تقدیر، پاداش یا بازخورد معمولی. مشکلات فراوانی وجود دارد و در تجربه‌های بعدی با شما به‌اشتراک می‌گذارم. به مدیران توصیه می‌کنم روند انفعال جاری، نادیده گرفتن حقوق کارکنان و بی‌توجهی به رشد و ارتقای آنان را دوباره ارزیابی کنند و به امور معیشتی کارکنان هم توجه بیشتری نشان دهند.