تخصص مخفی

تجربه کاری تخصص مخفی در موسسه ملاصدرا

امتیاز ۳٫۰ از ۵ (اردیبهشت ۱۳۹۸ تا اردیبهشت ۱۳۹۹).

برای این شرکت تجربه‌ای که دیدم خیلی فراتر از انتظار بود و باورم دشوار است که همچنان دوام آوردن در چنین فضایی را تصدیق کنم. من قصد داشتم با یک محیط کاملا شفاف روبه‌رو شوم اما واقعیت این نبود. مهم‌ترین نکته‌ای که از این کار فهمیدم، تمرکز شدید روی پول و امنیت شغلی بود که محرمانه بودن اطلاعات مشتریان را چندان جدی نمی‌گرفتند. اگر همکار همکار دیگر به مشتریان تماس می‌گرفت، من حق نداشتم از این موضوع ناراحت شوم. حقوقی که وعده داده بودند واقعا با آنچه اجرا می‌شد تفاوت زیادی داشت؛ اگر فروش بالایی نداشتیم یا به مقدار وعده دست پیدا نمی‌کردیم، پاداش و پورسانت به‌طور مطلوبی پرداخت نمی‌شد. مدیر قرارداد با مشاوران قبلی به دوستی و رفاقت با افراد خاصی می‌بالید و در نتیجه برخی قراردادها به شکایتی منتهی نمی‌شدند. حتی از ساعات کاری هم رژیم‌های سختی داشتند؛ باید از ساعات آغاز کار را رعایت می‌کردیم و اگر مدت مکالمات ما به عدد مشخصی نمی‌رسید، طولانی‌تری در شرکت می‌ماندیم. این در حالی بود که سود فروش‌ها هم ممکن بود به‌طور قابل توجهی با تاخیر پرداخت شود. بعد از استخدام، برخی از افراد مسئول کارگزینی حرف‌های جلسه را زیر سؤال می‌بردند و پیگیری را توصیه نمی‌کردند. استفاده از نام مستعار برای کار در آنجا به نظر معمول بود تا برای مشتریان شناخته نشویم و شماره تماسمان در دسترس‌شان قرار نگیرد. بر خلاف اصول اخلاقی، برای جذب مشتری به دروغ گفتن را وظیفه می‌دانستند و احساس گناهی احساس نمی‌کردم. صداقت در این کار به‌نظرشان معنای زیادی نداشت و حتی به من گفتند که قراردادها و تعهدات به نوعی بدون هزینه بودن هستند. سفته‌هایی که در روز امضای قرارداد داده می‌شد، پس از شش ماه پرداخت می‌شد و این هم ادامه دروغ‌های کارگزینی را تقویت می‌کرد. زمان استراحت و میان‌وعده‌ها محدود بود و تاخیر در ورود یا دیر رسیدن به آغاز کار می‌توانست جریمه به همراه داشته باشد. همچنین به طور مداوم با دوربین کنترل می‌شدیم و باید مراقب رفتارها و تصاویر بودیم تا مشکلی پیش نیاید. در نهایت تجربه من نشان داد که فضا بیشتر به سمت فشارهای مالی و کنترل کامل می‌رود تا یک محیط حرفه‌ای و اخلاقی.