برنامه نویس

تجربه کاری برنامه نویس در ژاکت

امتیاز ۱٫۰ از ۵ (اسفند ۱۳۹۸ تا اسفند ۱۳۹۹).

سال‌ها تجربه‌ام توی ژاکت برای من تفاوت زیادی داشت و همین الان می‌خواهم باکمی بی‌پرده‌تر از آن بنویسم. در نگاه من، محیط این شرکت پر از چالش‌ها بود و در کنارشان دوستانی پیدا کردم که ارزشمند شدند. اولین نکته این بود که جایگاه‌ها به شکل مشخصی تعیین نشده بودند؛ از مدیریت تا کمیته‌ها، هر کس در موقعیت خودش حضور نداشت. این موضوع باعث می‌شد کارها با هماهنگی لازم انجام نشود. دومین دغدغه مسئولیت‌های بی‌حد و حصر مدیریتی بود که گاهی به نظر می‌رسید تخصص یا علم لازم برای اداره‌ی امور را نداشتند. با تغییر مدیرعامل، در ابتدای مسیر به نظر می‌رسید اوضاع کمی راه می‌افتد، اما به مرور زمان بی‌دبیری و کم‌تجربگی به شکل روزمره خودش را نشان می‌داد و شرایط پیچیده‌تر می‌شد. سومین چالش، جذب افراد نا‌کارآمد برای پست‌های کلیدی بود که تجربه و تخصص لازم را نداشتند و همین مسئله باعث شد که برخی از همکاران سابقه‌ای یا توانایی نوشتن رزومه هم نداشته باشند. به نظر می‌رسید خیلی از انتخاب‌ها بر پایه روابط و آشنایی‌ها انجام می‌شوند تا شایستگی. در نهایت باید بگویم که در ژاکت اگر بخواهی سخت کار کنی و از تعادل خارج نشی، باز هم با وجود تمام فشارها مواجه می‌شوی و احتمال جدایی از تیم وجود دارد. برای کسانی که دنبال ورود یا تجربه کار در این شرکت هستند، به نظر می‌رسد بهترین راه این است که به دنبال راهی برای نزدیکی به مدیریت باشید؛ اما این هم احتمالا با هزینه‌هایی همراه است و شاید سودی نداشته باشد. بنابراین پیدا کردن مسیر مناسب دشوار به نظر می‌رسد.