پس از چندسال کار در این مجموعه از مجموعه خداحافظی کردم الان چشمم به اگهی استخدامشون خورد توصیه میکنم اگر گرسنه موندید هم اینجا نرید شروع کار حقوق بسیار پایین میدن اگر قدیمی بشی شرایطت بهتر میشه به لحاظ مالی اما به لحاظ شان و شخصیت هرروز تخریب ؛ من چند سالی فقط بخاطر مسائل مالی مجبور شدم بمونم هرروز تمسخر و توهین اونم از جانب پسران و عزیزکرده های بیسواد مدیرعامل که فقط دنبال آتو گرفتن ازت بودن. تو خصوصی ترین مسائل شخصی خانوادگیت دخالت میکردن، نظر میدادن و تو شرکت پخش میکردن فردا میومدی میدیدی همه درمورد زندگیت میدونن! مرخصی استحقاقی میخواستی بگیری باید بهشون صدبار توضیح میدادی که برای چه کار شخصی داری میری و درمورد همون هم نظر میدادن و اخرش میگفتن خیلی واجب نیست نرو! یا یجور مرخصی میدادن که منت رو سرت بزارن! حتی درمورد استخدامت هرروز جوری باهات رفتار میکردن انگار اگه اینا قبولت نمیکردن میمردی و هیچ جا قبولت نمیکردن اعتماد به نفست رو خرد میکنن تیم مدیرعاملیشون خاله زنک ترین افرادی بودن ک تو زندگیم دیدم وقت بیکاریشون کارشون حرف ساختن پشت کارمندای دیگه بود و بهشون تهمت زدن هرکسی از اونجا رفت از فرداش شد خائن و کلی حرف پشتش ساختن. دوتا الف بچه رو کرده مدیر که مدرسه هم نرفتن چه برسه به سواد اکادمیک که درمورد همه چی نظر میدن و مدیریت ذره بینی میکنن...بشدت هم هیز و چشم ناپاک نمیدونم چرا سازمان ها بهشون کاری ندارن هر غلطی دلشون خواسته کردن...بعد ادعای پاکی هم دارن...تمام اعتماد به نفسم تو فروش اینجا از دست رفت...خداروشکر بعد اینجا دوتا تجربه موفق داشتم که نابودی عصبی که با من داشتن از یادم بره
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
من به مدت ۱۱ سال در این مجموعه مشغول به کار بودم و میتوانم بگویم که در سالهای ابتدایی، این شرکت محیط کاری فوقالعادهای داشت. احترام متقابل بین کارکنان، همکاری تیمی و حمایت از پیشرفت یکدیگر، از ویژگیهای مثبت آن دوران بود. اما متأسفانه از سال ۱۳۹۸ و با تغییراتی که در برخی بخشهای اداری مجموعه اتفاق افتاد، بهتدریج فضای کاری نیز تغییر کرد. بهجای تمرکز بر پیشرفت، همکاری و حل مشکلات، فضایی شکل گرفت که در آن پیدا کردن ایراد از همکاران، گزارش دادن به مدیران و جلب رضایت افراد خاص، اهمیت بیشتری پیدا کرد. متأسفانه سبک مدیریت به سمتی رفت که بهجای ایجاد اعتماد و انگیزه، نظارتهای غیرسازنده، گزارشدهیهای مداوم و برخوردهای سلیقهای پررنگ شدند. در چنین فضایی، به نظر میرسید برخی افراد از حاشیه امن برخوردارند، در حالی که سایر کارکنان دائماً در معرض انتقاد و ایرادگیری قرار داشتند. این تغییرات بهمرور باعث از بین رفتن اعتماد، همکاری و صمیمیت بین همکاران شد و محیطی پراسترس و ناسالم ایجاد کرد. اینها نظرات شخصی من بر اساس ۱۱ سال تجربه حضور در این مجموعه است. متأسفانه شرکتی که روزگاری یکی از بهترین محیطهای کاری برای من بود، در سالهای پایانی به جایی تبدیل شد که دیگر انگیزهای برای ادامه فعالیت در آن نداشتم. اگر قصد استخدام در این مجموعه را دارید، پیشنهاد میکنم قبل از تصمیمگیری، درباره فرهنگ سازمانی، سبک مدیریت و فضای واقعی حاکم بر محیط کار بهخوبی تحقیق کنید. به نظر من، زمان و آرامش روانی شما ارزشمندتر از آن است که در یک محیط کاری ناسالم صرف شود.
شرکت سفیر زرین پارس یا همون شرکت عطری آرایشی سفیر یکی از آماتور ترین شرکت هاییه که من تو زندگیم توش کار کردم. محیط کاملا غیر حرفه ای و مدیریت ضعیف از مهترین نقاط ضعف این شرکته. تو این شرکت پارتی بازی و آشنایی با مدیر مجموعه و مدیران میانی حرف اول و آخر رو میزنه و هیچ جای پیشرفتی برای کسی که بدون پارتی تو این شرکت وارد میشه وجود نداره. مدیران شرکت همشون به طور مستقیم یا با یه واسطه آشنای رییس شرکت هستن یا از دوستانش هستن. مدیران اصلی شرکت هیچ کدوم تحصیلات دانشگاهی مرتبط با کارشون ندارن و نیروهاشون رو به شکل کاملا آماتور اداره میکنن. (البته اگه بشه اسمش رو اداره کردن گذاشت!) سطح تخصص مدیران شرکت سفیر در حدیه که اگه روزی از کارشون برکنار بشن حتی تو یه شرکت معمولی نمی تونن به عنوان کارشناس هم استخدام بشن! این چیزی که میگم در مورد بیشتر از نود درصد مدیران مجموعه صدق میکنه. تا الان شرکت هیچ وقت بیشتر از یه سال مدیر منابع انسانی نداشته و هر کسی هم که اومده بعد از چندین ماه استعفا داده و دلیلش رو هم که میپرسیدیم ازشون، عدم اختیارشون بوده و سیستم مافیایی مدیرهای شرکت که قدرتشون از مدیر منابع انسانی بیشتر بوده و اجازه کار بهشون نمیدادن! شرکت الان هم مدیر منایع انسانی نداره و بیشتر از یه ساله که کسی به عنوان مدیر منابع انسانی اونجا کار نمیکنه و مدیر مالی برای خودش حس میکنه اون مدیر منابع انسانیه چون حقوق ها رو اون میده!! (این نکته رو بگم که تو ۶ ماه دو تا مدیر منابع انسانی استعفا دادن!) خیلی جالبه که رییس شرکت سفیر که یه خانوم هست تو جزئی ترین کارهای شرکت مثل طراحی گرافیکی بنرهای سایت، متن ها و جزئی ترین کارهای مارکتینگ و هر چیزی که فکرش رو بکنید نظر مستقیم میده! علاوه بر رییس شرکت عموی رییس شرکت که فرانسه زندگی میکنه هم تو خیلی از موارد نظر میده در صورتی که اصلا اطلاعی از شرایط کشور ایران نداره! (تو این شرکت مدیریت کاملا غیر یکپارچه هست و هر کی ساز خودش رو میزنه!) تو شرکت سفیر تخصص و تحصیلات حرف آخر رو هم نمیزنه و هیچ جایی برای پیشرفت وجود نداره چون مدیران جای پاشون محکمه به دلیل آشنایی با رییس شرکت. این شرکت تنها نکته مثبتش پرداخت به موقع حقوقه که بعد از جنگ دیگه اونم به موقع نمیدن. هیچ امنیت شغلی ای وجود نداره و خیلی راحت نیروها رو تعدیل میکنن حتی نیروهایی که سال ها براشون کار کردن. این شرکت با این ضعف مدیریت هر روز داره کوچیکتر میشه و تعداد فروشگاه هاش کمتر میشه همونطور که الانم نصف شده حداقل تعدادشون و بعد از رفتن یه نیرو کارها رو بین نیروهای دیگه که تخصصی هم ندارن تقسیم میکنن. رییس شرکت سفیر هیچ دانشی در مورد مدیریت نداره و نصف سال خارج از کشوره و شرکت هم به شکل کاملا دیمی و بدون مدیر منابع انسانی اداره میشه! از تخصص مدیریت شرکت این خاطره رو بگم که یکی از سال ها در یکی از مهمانی های پایان سال گفت که انشاالله یک میلیون فالور اینستاگرام تا سال آینده به بیشتر از چهل میلیون برسه و همه هم مجبور بودیم براش دست بزنیم در حالی که توی دلمون به عدم آگاهیش از مارکتینگ میخندیدیم! یه نکته دیگه از عدم تخصص مدیران و پرسنل مورد تایید اون ها اینه که اکثر مدیران و پرسنلشون در لینکداین پروفایل ندارن یا اگه دارن فقط یه پوزیشن بدون هیچ توضیحی توش معرفی شده و اولین و آخرین تجربه کاریشون هم همین شرکت سفیر بوده! با این شرایط که گفتم به هیچ آدم حرفه ای و متخصصی فعالیت تو این شرکت رو توصیه نمیکنم چون هیچ یک از اصول حرفه ای تو این شرکت رعایت نمیشه و همه تو کار هم نظر میدن و اصلا چیزی به اسم چارت سازمانی تو این شرکت وجود نداره و هر آدم حرفه ای که وارد این شرکت بشه بعد از مدتی به دلیل چالش های زیاد و رفتارها و جو کاملا غیرحرفه ای شرکت استعفا خواهد داد. خلاصه که اگه دنبال ارتقای شغلی هستید و رفتار سازمانی حرفه ای براتون مهمه، توصیه میکنم که اصلا سمت شرکت سفیر نرید و گول فروشگاه های زنجیره ایش رو نخورید چون وقتی وارد سیستم میشید تازه متوجه میشید که اوضاع چقدر خرابه و شرکت با سیستم کوچه بازاری مدیریت میشه و علم روز تو هیچ بخشی از مدیریت شرکت دیده نمیشه. (این سیستم بازاری تا حدیه که مدیر شرکت به فروشگاه های خودش میگه مغازه های ما!)
من در واحد b2b با مدیر فروش خانم **** کار کردم، هر روز ایشون به همه پرسنل بی احترامی می کردن، داد میزدن، فحش میدادن، البته که تو شرکت غزال پخش این بی احترامی ها و توهین ها رایجه … اگه از زندگیتون سیر شدین هم این شرکت رو انتخاب نکنین
به هیچ عنوان در این شرکت کار نکنید صاحب شرکت بسیار بی ادب محیط کار بسیار سمی دائما دعوا و درگیری داره ۶۰ تا۷۰ روز یکبار حقوق میدن پر از اتباع افغانستانی غیر مجاز مشغول کار هستن محصولات مرجوعی و فاسد رو با محصولات جدید مخلوط میکنن تاریخ جدید میزنن دوباره میفروشن بنده هنوز موفق در دریافت حق و حقوق خود از این شرکت نشدم و شکایت کردم و شرکت محکوم شده در اداره کار و در مرحله اجرا احکام قرار داره منتظر اعلام تاریخ دادگاه هستم
مشکل اصلی مدیرخودشیفته اهن پرایس، ع.ر.م هستش که علنا با نیروی توانمند نمیتونه کار کنه، و با بله قربان گوها و پاچه خارها شرکت رو اداره میکنه
به شرکت فروشگاه فرشته های نی نی سالن رفتوآمدی از کارمندان بود که هر روز با رفتارهای نابهنجار و فشار زدن بر نیروها روبهرو میشدم. مجموعهای از افراد دور هم جمع شده بودند و به جای همفکری و حمایت، عقدههایشان را روی همکاران خالی میکردند. تصورشان این بود که تنها هدفشان پرکردن جیب خودشان است و از این رو توهین، تحقیر و بیاعتنایی به کارکنان عادی محسوب میشد. هیچ بخشی از سازمان از این رفتار مستثنا نبود؛ از بازاریابی تا بازرگانی و منابع انسانی، همگی رویکردی مشابه را پیگیری میکردند. حتی در شرایط حقوق خوب هم به شدت به من پیشنهاد شغل دیگری داده نشد.
به جرات میتونم بگم تجربهٔ کاریم با اون تیم خیلی مثبت بود. فضای کار نه تنها دوستانه و گرم بود، بلکه جو مصاحبهشون هم آرام و منصفانه بود و هیچ فشاری احساس نمیکردم. دو ماه کارآموزی گذروندم و چیزهای زیادی یاد گرفتم؛ الان هم بهصورت پروژهای با شرکت همکاری میکنم و از این همکاری راضیام. واقعاً از همهشون سپاسگزارم.
به عنوان کارشناس فروش یه جوون مدیران مجموعه رو اداره میکنن و من فضای کار رو خیلی خودمونی و امن میبینم، کارکنان هم با آرامش بیشتری کار میکنن. از مزایا هم برخوردارم؛ بهطور منظم حقوقم رو پرداخت میکنن و علاوه بر حقوق پایه، کارانه و پاداش هم دارم.
اگر میخوایید بفهمید یک خانواده چقدر ا*مق و دهاتی میتونن باشن پیشنهاد میکنم در این فروشگاه شروع به کار کنید هیچ یک از افراد مجموعه سواد و فرهنگ نداشته و فقط باعث سرکوب و ناراحتی شما میشوند
شرکت پریما، گروه بازرگانی توی این شرکت، فضای کار بهطور کلی ناسالم و پرتنش بود و حس میکردم همواره منتظرِ کار سخت و معجزهای از من هستند. مدیران رفتار حرفهای مشخصی ندارند و گاهی به نظر میرسید عمداً به من فشار میآورند؛ اگر با چاپلوسی رفتار میکردی، محبوب میشدی وگرنه عملاً اهمیتی به تو نمیدادند یا برخورد نامطلوبی داشتند. اوضاع از ابتدا با یک سفته بهاندازهٔ حقوق یک سال آغاز میشد و تا دو سال پس از خروج هم ممکن بود بازگردانده نشود. عیدی، سنوات و سایر مزایا نیز اغلب بهطور نمایشی بود یا بهصورت بسیار ناقص و با لحن «عشقی» پرداخت میشد. همیشه انتظار فداکاری میکشیدند؛ مثلاً از من میخواستند جمعهها تا ساعت ۱۲ یا ۱ شب بمانم و اگر این کار را انجام نمیدادم، در جلسات عمومیِ چند روز بعد بهطور غیرمستقیم تخریب میشدم و مرا بیسواد معرفی میکردند. سیستم مدیریتی سادهای داشتند و ارزشِ نیروی انسانی برایشان مفهوم روشن و قابل اندازهگیری نبود. هنگام خروج هم از من میخواستند تأیید کنم که تمام حقهایم مانند عیدی، سنوات، پاداش و بنها را دریافت کردهام؛ آن روز تازه متوجه میشدم چه وعدهدادههایی هنوز برقرار نبودند. نرخ ترک کار در اینجا بسیار بالا بود؛ چیزی بین هفتاد تا هشتاد درصد که نسبت به میانگینِ صنعت IT بهشدت بالاتر بود.
بهترین تجربههای کاری من در یکی از گزینههای مناسب بود. حقوق را دقیق و کامل میدهند و به جنبههای فنی و کاری تیم اهمیت میدهند. تفریحات و استراحتهای مختلف کم است، اما در دفتر فنی میز پینگپنگ وجود دارد و گاهی سفرهای کاری و طبیعتگردی هم برگزار میشود. در کل حاشیهها کم است و شرایط نسبتاً خوب است.
سلام شرکتی رها شده، بی مدیریت که با پول فراوان رانت زیادی به دست آورده مدیر عامل شرکت های زیر مجموعه را رها کرده و فقط در کشور های خارجی سیر و سفر میکند و مدیران انبار ها و شعبات به همراه سرپرستان در حال حکومت به کارگران بیچاره و تحت فشار قرار دادن ناعادلانه آنها به جای خدمت کردن به شرکت، در حال ایجاد حکومت دیکتاتوری و تامین منافع شخصی و چپاول شرکت هستند از جمله آقایان ****، ****، ****، **** و ... حقوق پایین، قرارداد ناعادلانه و غیر شفاف، برخورد سلقیه ای مدیران، پاسخگو نبودن در هیچ زمینه ای، نداشتن بازرسی و حراست، نداشتن صندوق انتقادات و پیشنهادات، نداشتن ارتباط مستقیم کلیه پرسنل با مدیر عامل شرکت و یا معاون یا حتی مسئول دفتر آن باعث شده که مدیران داخلی بشدت تندرو، بی عمل و بی پروا باشند و با سو استفاده از جایگاهشان حق را ناحق و فشار روانی زیادی به پرسنل وارد کنند و دائما کمکاری خود را با فشار روانی از کارگران طلب کنند. تمامی نیرو های حاضر در بخش انبار و پخش از وضعیت موجود ناراضی هستند و تعداد کمی به عنوان مزدور در اطراف مدیران و سرپرستان از موقعیت سو استفاده میکنند
در این شرکت فضای کار بهطور مداوم پر از وعدههای پوچ مدیران بود و حس میکردم که پیشرفتی وجود ندارد. مدیرعامل با نمایشهای آزاردهنده و ادعاهای غیرواقعی هر موضوعی را بهپیچانده و از پاسخگویی فرار میکرد. حقوقها معمولاً با تاخیر پرداخت میشدند و گاهی تا نزدیک به چهار ماه عقب میافتاد یا بهصورت قسطی پرداخت میشد. اگر دنبال حقوقت بودی باید آنقدر پیگیری میکردی که حس گدایی بهت دست بدهد. تیم یا شرکت همچنان با فناوریهای قدیمی مانند VB6 کار میکرد و پروژههایی که با زبانهای دیگر آغاز شده بودند، به دلیل ضعف در مدیریت بیشتر درجا میزدند یا کنار گذاشته میشدند. فضای کار هم بهشدت سمی و خانوادگیمآب بود؛ نه فقط فرصت رشد وجود نداشت، بلکه رشد نیز عقب میافتاد.
رابطه یکی از سرپرستان قزوین(ح،ک) با کارمند خانم (ی،ک) و باج دادن بیش از حد به این خانم گستاخ، اوج وقاحت و بی صاحبی این مجموعه و مدیران رو میرسونه، هر کاری غریزشون بگه انجام میدن و اصلا خروج یا استعفای نیروها براشون اهمیت نداره که کمبود نیرو به بقیه فشار میاره یا اصلا علت خروج طرف چیه حتما بررسی کنید قبل استخدام، امیدوارم شهرهای دیگه بهتر باشن
به خاطر میگم که اینجا نظم قابل قبول نیست و هر چیز بههمریخته به نظر میرسید. حقوقها به سختی و با تاخیر چهارماهه واریز میشود و رفتارها هم بهنظر حرفهای نمیرسید. کارها خیلی سنگین بود و رسیدن به هدف واقعاً دشوار بود. با این وجود تنها نکتهٔ مثبت، روابط دوستانه بین همکاران است و اینکه بهنوعی میشود تجربیْاتی برای نوشتن در رزومه پیدا کرد. اگر دنبال رشد حرفهای سریع نیستی، این مکان گزینهای مناسب به نظر نمیرسد.
دوستانه بگم که وضع اینجا انگار همهمون فقط وسیلهایم؛ با جون و دل کار میکنیم اما حقوق و مزایام همسو با زحمتمون نیست. توصیف احترام و عزتنفس همکارام هم در ردیف حفظ نمیشه، و اضافهکاریهایی که واقعاً توی شعبه میمونه و انجام میدید یا ثبت نمیشه یا پاداشی بهش تعلق نمیگیره.
خیلی مدیریت ازتون خداوکیلی حمایت می کنه ممکنه در شناخت اولیه اشتباه برداشت کنید ولی به نظرم مثل خانواده می مونه و همه جا ایراد و قوت داره ولی واقعا نقاط قوتشون به ضعفشون می چربه
برای من از همنشینی با این تیم هیچوقت آرامش واقعی تجربه نشد؛ انگار همه چیز فقط برای چاپلوسی و بازی کردن است تا حل مشکل. اگر جزو گروهشان نباشی یا نتوانی پاچهخواری کنی، پیشرفتت به تعویق میافتد یا خب بودنت هم بیثمر است. مدیر پروژهها و سرپرستهای تیم وقتی تیکت میزنند، هدفشان پشتیبانی نیست بلکه تخریب کار و پشتسر هم حرف زدن است. از اینکه دانش فنی موجهی نداری گلایه میکنند در حالی که خودشان هم نه دانش کاربردی دارند و نه توان مدیریت تیم را. تیکتها بهجا میآیند اما هیچ راهنمایی یا کمکی در کار نیست، چون نه توان کمک دارند و نه انگیزه. آنها تازه به رفتار همکارانه و شایعهپراکنی عادت کردهاند و برای زیر و رو کردن اوضاع استادند. یکی از مدیران محصول حتی دیروز از من درخواست کمک کرد؛ اکنون که یاد گرفتهاند تیکت بفرستند، به سلام هم پاسخ نمیدهند. بیادبی و بداخلاقی در محیط موج میزند. تنها نکتهای که با لبخند میشود گفت این است که اگر بخواهی در هنر زیرآب زدن، شایعاتپراکنی یا بازی مافیا استاد شوی، اینجا محیط آموزشی مناسبی دارد—در مدتی که اینجا بودم، کمتر از سه بار وسطِ ساعت کاری شاهد بازی مافیا بودم.
به نظر من اینجا بیشتر شبیه یه جمع خانوادگیه تا یه محیط کار حرفهای. افراد با رابطهی فامیلی یا رفیقهای صاحب شرکت به کار جذب میشن و اغلب از شرکت بهفوریت اخراج میشن مگر اینکه وابستگی خانوادگی داشته باشن. کار خیلی جدی نیست؛ بیشتر کارهای حسابداری و جابهجایی پول از طریق سیستم بانکی انجام میشه و سرمایهگذاریها توی نقاط دیگه صورت میگیره. قراردادها اغلب یکماههن یا حداکثر دوماهه، امنیت شغلی وجود نداره و از مسیر رشد و ارتقا خبری نیست. انگیزه هم کم و جو کلی کار منفی و ناامیدکننده است.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.