در هنگام ورود به ساختمان فهمیدم که با محیطی بینظم روبهرو هستم و این احساس از همان ابتدای انجام کار نمایان بود. دو نفر برای مصاحبه آمدیم و هرکس با تماس میگفت که از ما خبری نیست و معطلی طولانی پایین ساختمان تجربهای ناخوشایند بود؛ هماهنگی بین نیروها به شدت مشکل داشت. در نهایت مصاحبهگیرنده اول راضی بود و گفت که شنبه ساعت هشت برای شروع آماده باشیم، تنها یک مصاحبه دیگر باقی مانده بود که فرمالیته است. با وجود این تردیدها، من به دلیل رفتارهای گذشته تصمیم به انصراف گرفتم و کمی پس از آن مدیر نخست با تماس و وعده افزایش حقوق سه میلیون به تخصص من ابراز نیاز کرد و از من خواست که حتما بیایم. به ظن اینکه شاید واحد جدا از کل شرکت در شرایط بهتری باشد، تصمیم به حضور در مصاحبه نهایی گرفتم؛ اما منشی مدیرعامل برخلاف انتظار، رفتاری بسیار بیادب داشت و برخوردی بینظم با منشی منشیی چنین بود که در حالی که صدای پشت خط به وضوح شنیده میشد، بیادبی و تمسخر در گفتوگو کاملا مشهود بود. حضور در مصاحبه آخر که گفتند فرمالیته است نیز با همان فضای بینظم همراه شد و مدیران در آن زمان از واگذاری تصمیمگیری به نیروها سخن میگفتند. در نهایت شرکت پس از چند تماس دیگر با من تماس نگرفت و من از همان ابتدا احساس کردم که خروجی این روال به درد من نمیخورد. تجربه این مصاحبه به من نشان داد که جو کار در اینجا به شدت نامنظم است و علاقهای برای استخدام از سوی شرکت وجود ندارد. مدیر مجموعه نیز اظهار کرد که تیمهایشان تغییر کردهاند و در حال تشکیل تیم جدید هستند؛ و با توجه به این اتفاقات میتوان حدس زد که دلیل آشفتگیها چیست. به طور کلی، این تجربه را نمیتوان مثبت ارزیابی کرد و توصیهای برای آن ندارم.