اولین تجربه‌کاری‌ام رو توی بیمارستان کیان داشتم و از نظر من تجربه خوبی برای ورود به بازار کار بود. در اینجا ساختار مدیریتی خیلی مشخص و سازمان‌یافته‌ای وجود نداره و فناوری‌های استفاده‌شده عمدتاً قدیمی‌اند. اگر دنبال یادگی

در این شرکت، فضای کار به شدت ناسالم به نظر می‌رسید و الزاما شایسته نیست. در محیطی که انگار تنها روابطی مثل زیرآب‌زنی و دروغ‌گویی می‌تونستن مسیر پیشرفت رو هموار کنن، رئیس‌ شدن به راحتی از طریق این رفتارها می‌سُر می‌زد. ان

من دقیقاً در تیمی کار کردم که همه چیزش حول این بود که با کدام گروه وارد می‌شدی. آن روزها در یکی از بی‌نظم‌ترین و پر از بی‌ثباتی‌ترین بخش‌ها بودم تا اینکه با یکی از مدیرها صحبت کردم و فهمیدم اوضاع آن‌قدر نابسامان است. مدی

من واقعاً اینجا با اعصابِ شکن کار می‌کنم؛ هر بار مدیران می‌خواهند در جزئیات فنی نظر بدهند، حال آنکه تخصصی در آن حوزه ندارند و به‌طور مداوم دخالت می‌کنند. رفتار تیم منابع انسانی هم رضایت‌بخش نیست. حقوق‌مان همیشه با تاخیر

هیچ امتیاز،امکان پیشرفت ،مزایا و حمایتی از پرسنل ندارند کارکرد ها از اسفند ۱۴۰۴ تا مرداد ۱۴۰۵ به صورت شیفتی و در ماه ۱۰ روز هست که پرسنل مثل کارگران روزمزد حقوق میگیرن و ۱۰ روز حقوق و ۱۰ روز بیمه براشون رد میشه . اکثر م

شرکت یگانه را تجربه کردم و می‌خواهم با صداقتی تازه توضیح بدهم: در اینجا انرژی و اعصابم به شدت تحت فشار بود. پرداختی‌ها غالباً به صورت قطعه‌قطعه و با تأخیر انجام می‌شد و برای دریافت پرداخت‌ها باید پیگیر و مقاوم می‌ماندم.