فراافزار

کامپیوتر، فناوری اطلاعات و اینترنت

تجربه کاری

من دو سال اونجا کار کردم و تجربه‌ای بود پر از احساس ناراحتی و فشار. مدیران هیچ نقشه و برنامه‌ای مشخص ندارند؛ امروز دستور می‌دهند و فردا فراموشش می‌کنند و وقتی کار تموم می‌شود، دوباره از اول می‌خواهند همان کار را انجام بدهم. به‌نظر می‌رسد بی‌ثباتی و تضاد در همه‌جا هست. در روزهای تعطیل ملی یا شرایط خاص، شرکت تمایل دارد کارگران را به کار بکشد و فشار زیاد بیاورد. مرخصی سالیانه را ظاهرا بیست و چهار روز لحاظ می‌کنند اما از نظر قانونی عمل نمی‌شود. غیبت را سه برابر می‌دانند و از حقوق کسر می‌شود، اضافه‌کار را با کمترین ضریب پرداخت می‌کنند و برای آن روزها بیمه رد نمی‌شود. گرفتن مرخصی هم مثل طی کردن مسیرهای طولانی است؛ گاهی حتی وقتی مرخصی داری، به تو مرخصی نمی‌دهند و جریمه می‌زنند و حقوق کاهش می‌یابد. برای گرفتن مرخصی باید با مدیر پاسخ بدهی و باید بگویی کجا می‌خواستی بروی، انگار این موضوع برایشان مهم است. واحد منابع انسانی وضع مناسبی ندارد؛ مدیر آن بی‌سواد به پرسنل طوری رفتار می‌کند که انگار آن‌ها فقط لطفی است که اینجا کار می‌کنند. دو نفر از خانم‌های منابع انسانی به دوربین‌ها دسترسی دارند و مدام پرسنل را نگاه می‌کنند، مسخره می‌کنند و می‌خندند؛ این کلاس سرگرمی‌شان شده است. شرکت پر از دوربین در زوایای مختلف است و даже میکروفن هم دارند تا صداها را بشنوند، همه‌جا به‌جز سرویس بهداشتی مستقرند. یکی از مدیران داخلی وجود دارد که آخرین راه ارتباطی با او مطرح است و پر از درگیری و پرخاش است. داد و فریاد عادی است و هر ماه استرس و هیجان منفی ایجاد می‌کند. در طبقه کاریم هم همیشه یکی صدای بلند داشت و مزاحم همه بود؛ اعتراض می‌کردیم اما فایده‌ای نداشت تا آرام شود. در زمان امضای قرارداد ازم سفته گرفتند و گفتند سفیدامضا کنم؛ نسخه قرارداد یا رسید سفته را به من نمی‌دادند و اگر اعتراضی می‌کردم می‌گفتند اگر اعتماد نداری برو. استعفا عملا وجود ندارد؛ اگر تصمیم به ترک می‌گرفتم، تهدید می‌کردند که از سفته استفاده می‌کنند و شکایت می‌کنند. چند نفر هم که رفته‌اند از آن‌ها شکایت شده و واقعا پول دریافت کرده‌اند. این‌ها باعث می‌شد به حلال بودن حقوق آخر ماه هم شک کنم. حقوق واقعی معمولا روی پایه نوشته می‌شود و بیمه هم روی پایه رد می‌شود؛ باقی حقوق را نقدا می‌دادند تا اگر یک روز اخراجت کنند بگویند فقط پایه می‌گرفتی. بندهای قرارداد یک‌طرفه کم نیست؛ محدود کردن کار شما در دو سال پس از پایان قرارداد در شرکت‌های رقیب بدون توضیح دقیق، هر زمان که بخواهند می‌توانند در روز تعطیل شما را به کار بکشانند، فقط دو روز مرخصی اضطراری در سال می‌دهند، و اگر از گوشی خود خارج از عرف استفاده کنی اول کار گوشی را می‌گیرند تا آخر روز. در قرارداد بارها تهدید به استفاده از سفته و مراجع قانونی وجود دارد و معمولا مبلغ خسارت بین پنجاه تا هفتاد میلیون تومان نوشته می‌شود. اگر با کسی در محیط یا بیرون در ارتباط باشی، منابع انسانی و مدیریت دخالت می‌کنند، حتی ممکن است از تو درباره قباله ازدواج یا خانواده‌ات سوال و تهدید کنند. برای رفتن به پشت‌بام برای سیگار رفتن مردان مشکلی نیست، اما دختران وقتی بروند با برخورد زشتی از طرف منابع انسانی مواجه می‌شوند. هر ماه یک بسته ارزاق می‌دهند که کیفیتش پایین است و از من امضا می‌گیرند.