فنی مهندسی یزدایمن
با این شرکت ماندن برایم هیچ حس مثبتی به همراه نداشت؛ همیشه در فضای کار احساس می‌کردم درباره‌ام کنجکاو هستند و حرفهای پشت‌سر هم می‌زنند، و نظرسنجی‌ها هم بیشتر جنبه‌ی نمایشی داشتند. با همکاران مثل کارگرانی بی‌حق رفتار می‌شد و تحقیر آشکار برایم عادی به نظر می‌رسید؛ جایی برای احترام نبود. تنها دستمزد بود و باقی چیزها هیچ ارزش و انگیزه‌ای نداشت؛ از نظر جسمی واقعاً خسته‌کننده بود و روحیه‌ام به شدت تحت فشار قرار می‌گرفت. سه شیفت کار می‌کردم و در واقع زندگی‌ام فقط به کار و خواب خلاصه می‌شد. به‌جای اینکه واقعاً برای حال کارگران تصمیم بگیرند، برنامه‌های سطحی و کم‌مایه‌ای مانند ایجاد باشگاه راه می‌انداختند. خوشحال بودم که تسویه کردم و از آنجا بیرون رفتم.