وقتی یک کارمند سالم مجبور می‌شود برای حفظ آرامش و شأن خودش از یک سازمان فرار کند، آیا واقعاً مشکل از رفتن او بوده است؟ یا از سیستمی که ماندن افراد ناسالم را آسان‌تر از ماندن افراد سالم کرده است؟

متاسفانه شرکت در دست یک منابع انسانی بی ادب افتاده و هرکاری می خواد با نیرو ها می کنه تا فرار کنند.

تجربه من از کار در رونیکس، برخلاف تصویری که این مجموعه از خودش به‌عنوان یک سازمان حرفه‌ای و تخصص‌محور ارائه می‌دهد، تجربه‌ای بسیار منفی بود. فضای کاری را پرتنش، ناسالم و فاقد امنیت شغلی دیدم؛ جایی که گاهی بدون هشدار…

باور کنید برای من هم پذیرش در اینجا همانند بازگشت به مدرسه بود. اولین مرحله با ارائه‌ی مجموعه‌ای از قوانین بیمه شروع می‌شود که اگر چه از نظر من کم‌وکیفش روشن نیست، اما گفتند اگر دوبار قبول نشوی، با تو قطع همکاری…

برای من خیلی سخت بود که توی شرکت تولیپ با چنین فضایی روبه‌رو بشم؛ محیط کار کاملاً مردسالار و با فضای مذهبیِ اغراق‌شده‌ای بود که هر جنبه‌ای از زندگی شخصی‌ام زیر نظر بود و فشار زیادی به وجود می‌آمد. روزها پر از صحبت‌های…

یکی از بدترین تجربه‌های کاری من، کار کردن در یک شرکت کوچک بود؛ جایی که متأسفانه مدیر منابع انسانی بیشتر از اینکه نقش «منابع انسانی» داشته باشد، خودش را مسئول کنترل و تحت فشار گذاشتن کارکنان می‌دانست. بی‌احترامی در…