مصاحبه با عنوان فرصت جاوا در یک موسسه فرهنگی هنری بود و تجربه‌ام نشان می‌دهد که خیلی روی مباحث پایه‌ای جاوا پافشاری می‌شد و بخش عمده سوال‌ها تئوری بود. گفتگوی مصاحبه تقریباً یک ساعت طول کشید و من در زمینه‌هایی مثل multithreading، collection و OOP و برخی مفاهیم پایه جاوا عملکرد نسبتاً خوبی داشتم؛ اما زمانی که به سراغ ابزاری برای مدیریت داده‌ها رسیدند که آشنایی نداشتم، من دچار اشکال شدم. از بیاد مانده‌ترین سوال‌ها می‌توان به تفاوت بین string builder و string buffer، این که آیا می‌شود شیء کلاس پدر را به عنوان آرگومان به متدهای کلاس فرزند داد، و چگونگی نگهداری داده‌ها با ArrayList اشاره کرد. در پایان مصاحبه از من پرسیدند که آیا از فریم‌ورک‌ها و ابزارهای مدرن مانند فریم‌ورک وب، کانتینری‌سازی، فریم‌ورک فرانت‌اند یا موتورهای جستجو استفاده می‌کنید که پاسخشان به طرز غیرمستقیمی منفی بود. وقتی پیگیر شدم و حدود یک ماه گذشت، منابع انسانی گفتند سطح من Level -5 است و تیم فعلاً نیازی به چنین سطحی ندارد؛ در نتیجه خودم هم تصمیم گرفتم به جای دیگر بگردم. در بین رزومه‌های سایر واجدین برای جاوا هم بعضی‌ها بعد از رد شدن توانستند در شرکت‌های مشابه جذب شوند؛ به نظر می‌رسد شرکت به صورت مستقیم نیرو نمی‌گرفت. قبلاً با یکی از مدیرها صحبت کرده بودم و بیان کرده بودم بیشتر روی فریم‌ورک‌های مدرن و فرانت‌اند کار کرده‌ام، اما سرانجام مدیر تیم که با من مصاحبه کرده بود، به طور غیرمستقیم گفت نه. نتیجه این بود که تیم‌های جاوایی در این شرکت روی کدهای خام جاوا و پلتفرم‌های قدیمی‌تر متمرکزند و خبری از تکنولوژی‌های نوین یا معماری میکروسرویس نیست. چالش اصلی از نوع الگوریتمی و ساختمان‌داده‌ای است تا طراحی سیستم با ابزارهای جدید؛ با این تفکر شاید پس از چند سال ورود به تیم‌هایی با تکنولوژی‌های مدرن‌تر امکان‌پذیر باشد، اما برای دیدن سریع این فناوری‌ها نباید انتظار زیادی داشت. نکته آخر این است که اگر قصد آماده‌شدن برای چنین مصاحبه‌هایی را داری، عمیق جاوا را مطالعه کن؛ منابع آنلاین و دوره‌های آموزشی می‌توانند کمک باشند. دانستن ORM و مفاهیم پلتفرم جاوا هم خیلی مفید است. درباره حقوق هم دقیقاً همان رقمی که پیشنهاد دادم در شرکت فعلی هم حاضر می‌شوم؛ اینکه شرکت جدید چه میزانی می‌دهد را نمی‌دانم، ولی احتمالاً از حدود هشت میلیون شروع می‌شود.