اخیرا در شرکتی کوچک از تجربهای کوتاه اما تأثیرگذار یاد میکنم که به من نشان داد نمیشود به هر محیطی برای پیشرفت اعتماد کرد. در کنار همکاران خیلی خوبی که هنوز هم با آنها ارتباط دارم، نکتهای وجود داشت که به شکل حرفهای نبود و من بعدها فهمیدم برای رسیدن به هدفم نباید به چنین فضایی دل خوش کنم. با این حال، نظراتم بهعنوان تنها نیروی فنی تیم چندان مورد قبول قرار نمیگرفت و این تفاوت دید باعث شد مسیر مناسبی برای ادامه کار نباشد. بارها تصمیم به جدا شدن گرفتم اما به دلایلی از ادامه همکاری صرفنظر کردم تا در نهایت با توافق از مجموعه جدا شوم. از مشکلات اصلی، نبود مدیریت کارآمد و تجربهمند در حوزه مدیریت منابع انسانی بود که اکثر همکاران از این وضع ابراز نارضایتی داشتند. در طول زمانی که با آنها همراه بودم، شاهد خروج چند نفر از همکاران بودم، حال آنکه تیم معمولا شش تا هفت نفر بود و همواره در حال جذب نیرو بودند که این موضوع به وضوح نشاندهنده رفتار نامناسب مدیریت با پرسنل بود. علاوه بر اینها، در ابتدای همکاری، از هر فرد سفته میگرفتند که این اقدام بهخلاف رویه حرفهای بهحساب میآمد. همچنین، فقدان ثبت بیمه و پرداختهای نامنظم حقوق از دیگر مشکلاتی بود که تجربهام را ناخوشایند کرد.