برنامه نویس هوش مصنوعی

تجربه مصاحبه برنامه نویس هوش مصنوعی در دی کامپیوتر

به نظر می‌رسید مسیر استخدام در شرکتی با حدود صد نفر پرسنل هم بازتابی از کاستی‌هایی داشته باشد و من ترجیح می‌دادم درباره‌اش با وضوح بنویسم تا دیگران بتوانند از تجربه‌ام درس بگیرند. من قصد نداشتم به‌صورت خام از شرکت یا افراد بدگویی کنم، بلکه توضیح می‌دادم که چه اتفاقاتی افتاد و چه نکاتی را به‌عنوان نقاط قوت و ضعف دیدم. اول ماجرا این بود که از روند مصاحبه مشخص بود که چندین مرحله وجود دارد و برخی موارد در حین فرایند ممکن است برای داوطلبان دشوار باشد. روز اول مصاحبه تقریبا یک ساعت طول کشید و با تاخیر نیم‌ساعتی آغاز شد، دلیل آن هم پر کردن فرم‌هایی با سوالات شخصی بود. منابع انسانی پس از چند دقیقه وارد شدند و تقریبا بیست دقیقه از زمان موعد اعلام‌شده گذشت. گفت‌وگو ابتدا حالتی نسبتا محترمانه داشت اما با شدت کم‌تری در برخوردهای بعدی همراه شد. در ادامه گفتند که برای مصاحبه فنی آماده باشم و بعد از ارزیابی ابتدایی، تیم به برخی سوالات ساده پرداخت. حدود یک هفته بعد از مصاحبه با من تماس گرفتند تا درباره تست‌ها بیایم. وقتی رفتم، از من تست‌های هوش و شخصیت گرفته شد و سپس به سرپرست ارجاع داده شدم تا آزمون دیگری بدهیم که نتیجه‌اش متوسط بود. مقداری داده‌های کوچک از شرکت در اختیار من قرار گرفت و چند تسک هوش مصنوعی ارائه شد که بخشی از آن‌ها پروژه شرکت نبود و در ادامه تغییر جهت دادند تا به نیازهای شرکت واکنش نشان داده شود. برداشت من این بود که ممکن است با هدف ارزیابی این باشد که آیا می‌توانم کارها را به جریان بیاندازم یا نه. برخی طرفداران این دیدگاه می‌گفتند شاید انجام برخی تسک‌ها برای شرکت سودمند نباشد چون کار رایگان محسوب می‌شود. قضاوت با شما است. پس از آن یک پروژه تعریف شد که نمی‌شد گفت صرفا برای تست است و می‌توانست برای شرکت کارآمد باشد. قصد داشتند با داده‌های شرکت، هوش مصنوعی را فاین‌تیون کنم. لازم به ذکر است من برای کارآموزی هوش درخواست داده بودم، اما در میانه مصاحبه گفتند که استخدام به صورت قرارداد کاری است و من هم پذیرفتم. به این ترتیب شروع کردم به فاین‌تیون کردن، هرچند سرپرست من در واقع نرم‌افزار مهندس بود و تمرکز اصلی‌اش روی توسعه نرم‌افزار بود، گرچه هوش هم بلد بود. من کار روی فاین‌تیون را پیش بردم و سرپرست تنها مشکلات تیم پشتیبانی و برخی مسائل فنی را حل می‌کرد و بعضی از کارهای هوش به عهده من افتاد. در طول هفته فقط من روی پروژه هوش کار می‌کردم و ارتباط مستقیم با دیگر اعضا کم بود. از بیرون، احتمالا این سوال مطرح می‌شد که آیا به‌خاطر تازه‌کار بودن من کل کارها به یک نفر سپرده می‌شود یا نه. با مرور زمان، دیدگاه من درباره همکاری تغییر کرد و با دیدن قرارداد متوجه شدم که مصالحه‌ای وجود ندارد و بیشتر به ضرر من تمام می‌شود. در قراردادهایی که به من ارائه شد، چند بند قابل‌توجه وجود داشت: - امکان استعفا به‌طور کامل سلب نشده بود، اما به‌طور دقیق‌تر بنا بر متن قرارداد، ممکن بود به‌زعم کارفرما این حق محدود شود. - حق اعتراض برای کارمند به‌طور کامل در نظر گرفته نمی‌شد. - در صورت بروز اختلاف، شورای داخلی شرکت تصمیم می‌گرفت و پیش‌بینی می‌شد که نتیجه به نفع شرکت باشد. - قرارداد به مدت دو سال بود و در طول این مدت، مبلغ حقوقی اعلام می‌شد که اکثرا حداقل حقوق وزارت کار بود و قرارداد شفاف نبود درباره امکان افزایش یا تغییر