کارشناس

تجربه کاری کارشناس در دی کامپیوتر

امتیاز ۱٫۰ از ۵.

من تجربه‌ای داشتم از محیط کاری شرکت تایگر که به مرور با نام‌های مختلفی معرفی می‌شد و امروز به دی‌کامپیوتر نوین تغییر نام داده است. این تغییرات صرفا به دلیل نارضایتی گسترده پرسنل از شرایط کار بود و به نظر می‌رسید ریشه در تجربه‌های کاری نامطلوب دارد. در این شرکت همواره مسأله حقوق با ابهام و نگرانی همراه بود. گاهی حقوق به شکل دلخواه کاهش می‌یافت و جریمه‌های مختلفی با دلایل گوناگون اعمال می‌شد؛ از جمله اینکه روزی را که از نظر کارفرما کاری انجام نشده بود، جریمه می‌شد یا تماس شخصی با مشکلاتی روبه‌رو می‌گردید. حتی هنگام ورود و خروج موظف به تحویل و دریافت گوشی بودیم. گاهی برای سفارش صبحانه هم ممکن بود جریمه لحاظ شود و فیش حقوقی وجود نداشت چون دو دفتر در کار بودند و هیچ‌کجا قبول نمی‌کردند حقوق واقعی چندان روشن است. بنابراین هر طور که اراده می‌کردند از حقوق کم می‌شد. همیشه باید نگران بود که حقوق کامل پرداخت می‌شود یا نه و یا با مغایرتی روبه‌رو نمی‌شویم. سنوات، حق ارتقای شغلی و وعده‌های غذایی هم به نسبت معدود داده می‌شد تا نسبت به پیگیری آنها خسته شویم. مرور کارهای خارج از شرح وظیفه نیز بدون جبران مالی معمول بود؛ ممکن بود بدون رضایت من از جایم بردارند یا مرا به بخش دیگری منتقل کنند یا کاری بخواهند که در شرح وظیفه نیست. برایشان کار کنم نه بر اساس علاقه یا تخصص، بلکه به خاطر دستور مدیرعامل، با همان حقوق حداقلی و سطح مسئولیت بالاتر از توافق اولیه. مخالفت می‌کردم و قطع همکاری می‌شد یا پذیرش می‌کردم و بار اضافی را می‌پذیرفتم. بند وجه التزام در قراردادها وجود داشت که کارفرما را قادر می‌کرد خسارت را به‌طور یک‌طرفه مطالبه کند. گاهی اتهاماتی مبنی بر ورود خسارت زده می‌شد و کارمند را وادار به پرداخت خسارت می‌کرد؛ در نتیجه استعفا یا خروج امن کار ساده‌ای نبود. ورود به کار معمولا یک تا ده روز بدون حقوق طول می‌کشید و اکثر پرسنل یک ماه و یک هفته پس از کار بیمه می‌شدند؛ امری که به‌طور روشن نقض قانون بود. در صورت اختلاف با مدیران یا وکیل شرکت، ممکن بود با رفتارهایی مانند تهدید، ارعاب، فریاد، دعوا، توهین یا حتی دعوای فیزیکی مواجه شویم. این رفتارها در محیط کار گزارش می‌شد و می‌توانست بخشی از فرهنگ کاری باشد. در زمینه پوشش کارکنان هم قوانین به صورت سلیقه‌ای اجرا می‌شد و ممکن بود لباسی از یک فرد رد شود در حالی که لباس مشابه همکار دیگری پذیرفته می‌شد، بدون دلیل مشخص. این موضوع می‌توانست منجر به ارسال به منزل برای همان روز و ثبت غیبت در سوابق بیمه و حقوق شود و نتیجه‌اش کسر از حقوق و تأثیر منفی بر بیمه بود. حتی این رفت‌وبرگشت‌ها و غیبت و کسر حقوق برای چند دقیقه تأخیر هم به کارمندان تحمیل می‌شد. در کمیته انضباطی، کارمندان نقشی در انتخاب اعضا نداشتند و جلسات بدون رعایت اصول قانونی تشکیل می‌شدند. همین کمیته می‌توانست منجر به اخراج بدون پرداخت حقوق کامل گردد. اگر کارفرما اجازه ندهد، اضافه‌کاری را هم نمی‌توانستیم انجام دهیم، اگرچه وظایفی محول می‌شد که به زمان بیشتری نیاز داشت. اما اگر فرخوان کارفرما ماندن طولانی‌مدت را بخواهد، این دستور است و بدون موافقت قبلی اجرا می‌شد. پرداخت اضافه‌کاری هم به اندازه ساعات قانونی ۴۴ ساعته نیست و معمولا کمتر از