پشت ظاهر حرفه‌ای، یک محیط کاری واقعاً فرسایشی

تجربه کاری مهندسي در شرکت مهندسی فکور صنعت تهران

امتیاز ۴٫۰ از ۵ (۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳).

تجربه من از این شرکت اصلاً تجربه خوبی نبود. محیط کاری به‌شدت ناسالم و پر از روابط پشت‌پرده و غیررسمی بود و این حس وجود داشت که اگر با جریان‌ها و افراد خاصی همراه نباشید، امنیت شغلی چندانی نخواهید داشت و حتی ممکن است ادامه همکاری‌تان به خطر بیفتد. در مورد منابع انسانی هم متأسفانه شرایط خوبی ندیدم. از نظر من، مدیر منابع انسانی از نظر دانش و تجربه، تناسب لازم با این جایگاه را نداشت و بیشتر به واسطه رابطه و آشنایی با مدیرعامل در این موقعیت قرار گرفته بود. عملاً هم ارتباط چندانی با کارکنان نداشت و بیشتر اوقات در اتاق خودش بود و ارتباط مستقیم و مؤثری با بدنه کارکنان دیده نمی‌شد. بخش زیادی از کارها هم به فردی سپرده شده بود که عملاً نقش جانشین مدیر منابع انسانی را پیدا کرده بود. متأسفانه این فرد از اختیاراتی که در اختیارش قرار گرفته بود، به نظر من استفاده درستی نمی‌کرد و در بعضی موارد برخوردها و تصمیم‌گیری‌ها کاملاً شخصی و از روی غرض به نظر می‌رسید. موضوع دیگری که برای من بسیار آزاردهنده بود، نحوه جذب و استخدام افراد بود. چیزی که من در طول همکاری دیدم این بود که روابط و آشنایی‌ها می‌توانست در استخدام افراد نقش زیادی داشته باشد و همین مسئله باعث می‌شد شایسته‌سالاری و فرصت برابر چندان جدی به نظر نرسد. در مجموع، فضای شرکت برای من به‌شدت سمی و فرسایشی بود. مهم‌تر از همه، احساس امنیت شغلی بسیار پایینی وجود داشت و همیشه این نگرانی بود که تصمیمات درباره ادامه همکاری، بیشتر تحت تأثیر روابط و مناسبات داخلی باشد تا عملکرد واقعی افراد.