کارشناس شبکه

در جلسه نخست یک مصاحبه، حضور سه نفر از تیم مدیران و کارشناسان منابع انسانی احساس پررونق اما کمی سردی می‌داد. در نخستین رویداد، هیچ مدرکی برای پر کردن ارائه نشد و رزومه کفایت می‌کرد. از همان ابتدای کار مشخص شد که وظیفه به‌صورت چرخشی در واحدهای پردیس، مرزداران و ونک خواهد بود و جابه‌جایی محل کار محتمل است. در آگهی، سرویس رفت و آمد ذکر شده بود اما در مصاحبه گفتند که به‌طور دائم تضمین نمی‌شود. روند مصاحبه نسبتا آرام بود اما بیشتر به نوعی گفت‌وگو برای استخراج اطلاعات از شرکت‌های قبلی شبیه بود تا ارزیابی دقیق دانش فنی. بیشترین پرسش‌ها از جانب مدیر IT حول استخراج اطلاعات درباره شرکت‌های پیشین بود تا بررسی تخصصی و مهارت‌های فنی متقاضی. نظرات شخصی من درباره هر کدام از اعضا به این شکل بود: مدیر IT خنده‌های سردی داشت، به نظر می‌آمد که وظیفه‌ای برای جمع‌آوری داده‌های مربوط به تجهیزات، بودجه و تجربه‌های شرکت‌های قبلی به‌عهده اوست و پرسش‌های فنی چندانی مطرح نکرد؛ شاید تنها حدود ده درصد از کل مصاحبه به مباحث فنی اختصاص یافت. از طرف دیگر، مدیرعامل تا پایان جلسه مشغول نگه داشتن با گوشی بود و همچنان به سوالاتی درباره بودجه‌های شرکت‌های پیشین پاسخ‌گویی خواستار می‌شد. تیم منابع انسانی با گرمی و حرفه‌ای بودن، جو کاری را همسو با نقش شغلی‌شان می‌کردند.

در تجربه‌ام از فرآیند مصاحبه برای کارشناس منابع انسانی در فناپ زیرساخت، دو مرحله را پشت سر گذاشتم. در نخستین مرحله با مدیر سرمایه انسانی صحبت کردم؛ او رویکردی منطقی داشت و جوان بود. مرحله دوم را مدیر منابع انسانی و گروهی از هم‌تیمی‌های منابع انسانی برگزار کردند؛ مجموعا چهار نفر حضور داشتند. پیش از مرحله دوم، تست اکسل داده شد و در جلسه دوم روی نکاتی مثل اضافه‌کار و کار در پنج‌شنبه‌ها تأکید شد و اینکه درTEAM کار کردن هم برایم ملال‌آور نیست. در کل حس مثبتی از مصاحبه داشتم و به خودم می‌گفتم که کسانی که قصد می‌روند باید آرامش داشته باشند و استرس نداشته باشند.

به شدت از این تجربه درس گرفتم و این را می‌خواهم با صداقتی ساده بازگو کنم. در دوران کار در فناپ زیرساخت، شاهد ناکارآمدی‌های زیادی بودم؛ همکاران با مشکلات بی‌غرضی کنار هم کار می‌کردند اما ساختارها و روال‌های اجرایی به شکل مشخصی ضعف داشتند. منابع انسانی و مدیران در برخی مواقع بهبود لازم را نشان نمی‌دادند و این طور به نظر می‌آمد که تصمیمات به شکل غیرمنطبق با واقعیت اجرا می‌شود و مسیر پیشرفت را سخت می‌کند. نتیجه‌اش این بود که زمان و انرژی من و سایر همکاران به شکل قابل توجهی از بین رفت و فرصت‌های رشدیمان کاهش یافت.

باور نمی‌کنم که یک مصاحبه سه ماه طول بکشد و پس از آن در بخش دیگری از شرکت به کار گمارده شوم که نتیجه‌اش از دست رفتن کارم بود. قبل از ورود به این شرکت حتما قرارداد را با دقت بخوانید؛ مجموعه‌ای بی‌هدف و بی‌نظم است و مشخص نیست دقیقا چه کاری از شما انتظار می‌رود. در طول فرایند مصاحبه هم به اندازه کافی پرسیدم اما پاسخ‌ها نامشخص بود. به‌طور کلی پایداری و برنامه‌ریزی مشخصی وجود ندارد و از این شرکت به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از یک بانک نام برده می‌شود، اما هیچ نظم و روال دقیق کاری در آن اجرا نمی‌شود. پیشنهاد می‌کنم حتما درباره سیاست‌ها و شیوه‌های کاری سوال کنید و با دقت از شرایط کار و ساعات کار مطلع شوید، چون ساعات کاری می‌تواند نامشخص باشد و امکان دارد تا ساعات طولانی تا شب با شما همکاری کنند و اصول مشخصی در نحوه‌ی کار رعایت نمی‌شود.

برای من نویسنده، این شرکت زیر مجموعه‌ای نوآور است و در تازه‌ترین حوزه‌ها فعالیت می‌کند، هرچند اوضاع درست نیست و حقوق نسبتا پایین است. اگر کاربلد باشی، می‌تواند تجربه‌ی خوبی باشد و به لحاظ حقوقی هم حالت مطلوب است، اما اگر بخواهی با هم‌گروهی‌ها هم‌خوانی داشته باشی و حرفی بزنی یا کنار بقیه بی‌تفاوت باشی، به نظر می‌رسد مهره‌ی کلیدی محسوب نشوی و عقب می‌مانی.

از روزهای ابتدایی همکاری فهمیدم که فضای این شرکت با هیچ‌کدام از تجربیات قبلیم قابل مقایسه نیست و اینجا اوضاع به شکل ناخوشایندی ناهمگون بود. در طول سال‌ها کار در شرکت‌های مختلف، چنین بی‌نظمی و بی‌ثباتی را کمتر دیدم و اینجا واقعا تجربه‌ای متفاوت بود. نتیجه‌ی برخی تلاش‌ها به‌طور واضح نمی‌افتاد و زمان من بیهوده صرف می‌شد. شرکت فاقد فضای حرفه‌ای مناسب بود و به‌نظر می‌رسید که مدیریت به‌ندرت به برنامه‌ها، هدف‌ها و وعده‌های وعده‌ داده‌شده عمل می‌کند. به نظر می‌رسید در اینجا هماهنگی لازم بین تصمیمات و اجرای کار وجود ندارد و پیگیری‌هایی که انتظار می‌رفت انجام نمی‌شد. در تیم منابع انسانی هم به نظر می‌رسید که نقش و اهمیت نیروی کار چندان مدنظر نیست و تمرکز بیشتر روی تعدیل نیروست تا حفظ حقوق و پشتیبانی کارکنان. از نظر من حضور مدیریتی متنوعی هم وجود ندارد و ترکیب مدیریتی به گونه‌ای بود که تجربه‌های مختلف و دیدگاه‌های تازه کمتر شنیده می‌شد.