در کل مصاحبه کننده ها چندان مسلط نبودند .در مورد جوابهای درست هم سعی داشتن که شک ایجاد کنند. سوالهای خیلی کلی پرسیده می شد و در واقع مثل امتحان گرفتن از یک جزوه بود که به نظرم به دلیل عدم تسلط کافی مصاحبه کننده ها بود. یکی از مصاحبه کننده ها فن بیان خوبی نداشت و همچنین رفتار مودبانه ای نیز نداشت. ساختمان و فضای شرکت منظم و مرتب نبود و حس خوبی در تازه وارد ایجاد نمی کرد. توصیه خاصی نمی تونم داشته باشم .فقط اگر قبل از مصاحبه بیشتر در مورد شرکت بررسی انجام می دادم .در مصاحبه شرکت نمی کردم .
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
یک مصاحبه فنی داره که چندان سخت نیست چون مصاحبه کننده چندان مسلط به چیزی که میپرسه نیست و بیشتر هدفش تشخیص اینه که با شما میتونه کار کنه یا نه … در واقع بیشتر بفکر منافع مدیریتی خودش هست که شما در آینده متوجه این قضیه خواهید شد! یک مصاحبه با معاون شرکت داره … یک مصاحبه عقیدتی داره و شما باید بری گزینش که زمان بره. بعنوان تجربه بد نیست . برای کسی که بخواد بلند مدت بمونه و حقوق مشخص کارمندی بگیره بد نیست ولی برای کسی که بخواد پیشرفت فنی کنه اصلا توصیه نمیکنم . ساختار کاملا بر اساس روابطه و رقابت برای گرفتن پست های مدیریتیه . بار علمی شما در اولویت نیست برای پیشرفت.
اول که از یه واحد با من تماس گرفتن نیم ساعت صحبت کردن و وقت یه مصاحبه دو ساعته برای یه روز دیگه گذاشتن…مصاحبه دوم هم با موفقیت انجام شد .بعد از اون برای من یک تمرین ارسال کردن که من اونو هم به خوبی انجام دادم ..رسید به پن ل جذب که اینقدر سوال های سخت و عجیب غریب پرسیدن که و بعد حدود یک ماه و نیم بهم گفتن شما تخصص داری ها ولی در اسکوپ ما نیستی ..به نظرم روند مصاحبه تو شرکت خیلی مسخره و بیهوده است ..هیچ جا اینجوری استخدام نمیکنن ..شما از کجا فهمیدین من به دردتون نمی خورم…یه دو هفته کار تست به من میدادین تا متوجه میشدین ..واقعا برای این سیستم جذب باید تاسف خورد
به دلیل اپیدمی کرونا مصاحبه روی اسکایپ و با یکی از اسکرام مسترهای فعلی آنجا برگزار شد. پس از مروری اجمالی بر سوابق قبلی در این شغل و مشاغل مرتبط با آن، موارد پایه ای چارچوب اسکرام مانند event ها و نحوه ورود این نقش به تعارضات داخل تیم بخش بیشتری از مصاحبه را به خود اختصاص داد. در ادامع راجع به ابزارهایی که استفاده کردم پرسیدند که معلوم نبود چه هدفی را دنبال می کردند. چون این نقش نه در چارچوب جهانی آن و نه در عرف این بازار bind به استفاده از ابزارهای خاصی نیست. ابزار مدیریت پروژه مثل جیرا و تعدادی تکنیک مشخص مانند استفاده از کارتهای poker در جلسات planing و غیره عمده ترین ابزارهایی هست که اسکرام مسترها استفاده می کنند و من متوجه نشدم مصاحبه کننده انتظار داشت چه ابزاری را مطرح و روی آن تمرکز داشته باشد در ادامه مصاحبه. ادامه بحث راجع به چالش هایی بود که در تیم های اسکرام با آنها مواجه بودم و راه حل هایی که که میشد پیگیری کرد برای تعیین Story point و یا افزایش بهره وری تیم با burn down chart و محاسبه velocity و نظایر آن. در پایان مصاحبه گفتند ظرف ۱ هفته فیدبک مصاحبه را اعلام می کنند که البته اعلام نکردند و ۲ هفته بعد شخصا پیگیری کردم که نتیجه چی شد. اساسا نگرش سازمان های ایرانی به این نقش دچار چالش هست. بعضی جاها چیزی مانند cheer leader با حقوق پایین انتظار دارند و یا به دنبال افرادی هستند که این نقش را به فضای مدیریت پروژه و نظایر آنها ببرد. سداد هم بر اساس مصاحبه ای که انجام دادم جزو این دسته شرکت ها محسوب میشود. رزومه من از طریق یکی از دوستانم به دستشان رسیده بود و طبعا انتظار میرفت که استراتژی مشخصی برای فرآیند جذب نیرو داشته باشند. ضمن اینکه چندین نوبت آگهی های ایشان در سایت های کاریابی را در یک سال منتهی به مصاحبه دیده بودم که حاکی از آن است که نیاز مبرمی به استخدام این نقش داشته و دارند اما در جلسه مصاحبه راجع به job description مطلوب شان صحبتی نکردن که بیانگر عدم تسلط فرد مصاحبه کننده به این مقولات بود. به نظرم برای این جور شغل حد وسط وجود ندارد بنابراین برای کسب تجربه و حقوق های پایین شانس بیشتری دارید تا قبول کردن یک نقش چالش برانگیز در حد یک اسکرام مستر حرفه ای ویژگیهایی که براشون مهم بود: مورد خاصی مدنظرشون نبود هرچند همگان میدانند جو آنجا بیش از حد متعارف مذهبی است و انتظار محیط کار خیلی شبیه به خانه نباید داشت از ایشان
برای شروع کار با انگیزه و بدون سابقه، من در گروه سبلان گستر تهویه به صورت تماموقت مشغول به کار شدم و این تجربه را در طی سه تا پنج سال اخیر سپری کردم.
به محض ورود، انتظار حدود چهل دقیقهای داشتم تا نوبتم برسد. سپس فرآیند مصاحبه به شکل گروهی برگزار شد و سه نفر مقابل من نشسته بودند که سوال میپرسیدند و فرمهای ارزیابیشان را تکمیل میکردند. برخلاف برخی مکانها که نخست مصاحبه تخصصی را دارند و بعد به مصاحبه شخصیتشناسی میپردازند، در اولین جلسه ما کاملا جنبهی شخصیتشناسی را دربر میکرد و هیچ سوال تخصصی مطرح نشد. در نهایت دو سوال به زبان انگلیسی هم از ما پرسیدند. احساس من از این تجربه چندان خوب نبود: هم به دلیل مصاحبه گروهی و هم به این دلیل که درباره موقعیت شغلی توضیحی داده نشد. وقتی از آنها پرسیدم، راهنمایی مشخصی دریافت نکردم و گفتند در صورت دعوت به مصاحبه دوم دربارهی این مسائل صحبت خواهد شد که به نظر من حق مصاحبهشونده است تا در صورت دعوت دوباره تصمیم بگیرد که برود یا nنرود به مصاحبه دوم.
در جلسهای که برای موقعیت حسابداری داشتم، انتظار داشتم شرکت داروییای که نماینده برندهای اروپایی است، سطح بالاتری از فرآیند استخدام ارائه دهد. اما سوالات مصاحبه بیشتر حاشیهای بود و به نظر میرسید هدف محک زدن من باشد، با نگاه نسبتا بالا به پایین نسبت به nate.
این شرکت با ما تماس گرفت تا برای واحد منابع انسانی دعوت به مصاحبه شوم، اما فرآیند رفت و برگشت آنقدر طولانی و نامشخص بود که عملا به نتیجهای منتهی نشد. در ابتدا رزومهام را برای آگهی ارسال کردم و بیش از یک هفته طول کشید تا تماس بگیرند و دعوت به مصاحبه شوم. مصاحبه اول با کارشناس جذب و استخدام انجام شد و مشخص شد نیاز شرکت صرفا برای کارخانه است نه دفتر مرکزی، هرچند در آگهی دفتر مرکزی ذکر شده بود. چند روز بعد دوباره تماس گرفتند و گفتند برای بخش پشتیبانی و رفاهیات هم نیاز دارد و برای مصاحبه دوم با رئیس منابع انسانی دعوت شدم. حدود چهار یا پنج روز بعد برای مصاحبه دوم رفتم و رئیس منابع انسانی مصاحبه را انجام داد و گفتند با من تماس میگیرند. چند روز بعد گفتند باید با معاون منابع انسانی حضور پیدا کنم و یک هفته بعد را برای مصاحبه فیکس کردند. وقتی به مجموعه رفتم، معاون منابع انسانی تنها پنج دقیقه وقت مصاحبه داد و سپس خداحافظی کرد و قول دادن که خبر میدهند، اما هیچ خبری نشد. به نظر من این چرخه سهباره رفتن به مصاحبه و عدم اعلام نتیجه بسیار بیثبات و توهینآمیز بود.
در مصاحبه با شرکت برنا فناوران رایکا شرکت کردم و فضای آن خیلی آرام و بیاسترس بود. ابتدا ازم خواستند توضیحی درباره تواناییهای من که در رزومه نوشتم بدهم و بعد فهمیدم که از نظر حوزههای علاقهم به چه چیزی بیشتر تمایل دارم و در این مورد گفتوگو کردند. همچنین از من پرسیدند چگونه فرآیند یادگیریام را پیگیری میکنم و درباره روشهای یادگیری خودم صحبت کردم. یکی از سوالها این بود که ماه تولدم چیست و کمی در این زمینه هم صحبت کردیم. شرکت را هم به همراه وظایفی که برای آن درخواست داده بودم معرفی کردند و توضیح دادند. به طور کلی جو مصاحبه دوستانه بود و استرسی در کار نبود، اما زمانی که پایان یافت حس فشار یا نگرانی به من دست نداد. به نظر من بهتر است خودتان باشید و با صداقت صحبت کنید؛ اگر به موضوعی علاقه دارید حتما نشان دهید که اشتیاق دارید.
شرکت رایانمهر بود که تجربهی مصاحبهام را اینگونه تعریف میکنم. در مرحله نخست، دو نفر مدیر فنی و توسعهدهنده ارشد اندروید حضور داشتند و از من خواستند خودم را معرفی کنم و کمی درباره آغاز برنامهنویسی گفتوگو کنیم؛ اینکه اولین کدی که نوشتم چه بود، چه لذتی از آن برده بودم و چه پروژههای اندرویدی یا غیر اندرویدی انجام دادهام. سوالها جنبهی عمومی داشتند و گفتوگو راحت بود. در ادامه به مباحث مرتبط با اندروید رسیدیم و من سعی کردم عناوین شاخصشان را یادآوری کنم: lifecycle، RxJava، Custom View، MVP، Design Patterns، Test و Architecture Components. برای پالیندروم هم سوالی مطرح شد و دو واژه را چطور ممکن است بفهمیم که به هم مرتبط هستند، مطرح شد و در ادامه دربارهی بهینهسازی گزینهها صحبت کردیم. در مرحله دوم مصاحبه سه نفر حضور داشتند: مدیر فنی، مدیر منابع انسانی و تیم لیدر. در این بخش بیشتر روی مهارتهای نرم و جنبههای مدیریتی یا تیمی تمرکز شد و سوالاتی که معمولا از سوی منابع انسانی و تیم لیدر مطرح میشد، مطرح میشد. پرسیده شد پلنش چیست برای زندگی؟ پنج سال آینده را کجا میبینید؟ آیا تجربهای کار تیمی دارید یا نه؟ اگر میخواستید موضوعی را یاد بگیرید، روند یادگیری شما چگونه است؟ در نهایت مرحله سوم گفتگو دربارهی حقوق و مزایا بود و هیچنوع مصاحبهی فنی در آن وجود نداشت.
وارد ایرانمهر شدم و بعد از معرفی خودم یکی از کارمندان منابع انسانی با لبخند دلگرم کننده به استقبالم آمد و من را تا اتاق مصاحبه مشایعت کرد که خب همین برخورد اولیه بخشی از استرسی را که داشتم برطرف کرد. بعد کمی منتظر نشستم و با چای و آب معدنی از من پذیرایی شد. بعد از چند دقیقه مدیر منابع انسانی و البته مدیرعامل شرکت وارد اتاق شدند، هر دو با همان برخورد صمیمی و لبخند دلگرم کننده که باعث شد شک کنم که آیا این دو نفر واقعا اینجا رییس هستند؟! من قرار بود به عنوان کارشناس تولید و مدیریت محتوا مصاحبه بدم. گرچه قبلاً تجربههایی به عنوان نویسنده و مترجم به صورت فریلنسر داشتم ولی برای این شغل به خصوص جایی مصاحبه نداده بودم و خیلی کنجکاو بودم که بدانم این مصاحبه چه طور برگزار خواهد شد. اولین نکته قابل توجه فرم مصاحبه بود و یک بخش با این عنوان که “خودتان را توصیف کنید”، مدیر عامل شرکت لبخندی زد و گفت “ببینم یک نویسنده چه طور خودش رو توصیف میکنه؟” و بعد گفتند که اگر نوشتهای همراهم دارم، بهشون بدهم تا بخوانند. خب! اگر دستی توی نوشتن یا اصولا هر کار هنر طوری داشته باشید، کاملاً درک میکنید که هیچ چیز برای ما نویسندههای خودشیفته جذابتر از نشان دادن توانایی خودمون و اینکه ببینیم اثرمون فهمیده میشه نیست. من یکی از نوشتههام رو بهشون دادم و منتظر ماندم تا خواندن متنم که تقریبا طولانی هم بود تمام بشه؛ اون لحظات هم برام دلهره داشت و هم دوست داشتنی بود، چون حتی اگر برای اون پوزیشن انتخاب هم نمیشدم، یک خوانندهی کاملاً جدی داشت نوشتهم رو میخوند. بعد ازم خواستند که همونجا به صورت آنلاین یک چیزی بنویسم، یک چیزی مثل آزمون نویسندگی، که برام خیلی چالش برانگیز و البته جذاب بود. در نهایت از برخوردشون حدس زدم که من را استخدام خواهند کرد که حدس درستی بود و هفتهی بعد باهام تماس گرفتند تا تاریخ شروع به کارم رو اعلام کنند.
در ابتدای کار با من تماس گرفتند و یکی از همکاران منابع انسانی مرا راهنمایی کرد تا به واحد مربوطه بروم؛ ظاهر کار خیلی حرفهای به نظر میرسید. دو نفر از تیم IT برای مصاحبه حاضر شده بودند و رفتارشان فوقالعاده مهربان و محترمانه بود. مصاحبه برای من دشوار نبود، زیرا مدیر واحد IT برای بار دوم هم با من مصاحبه کرد و باز هم رفتارش دوستانه و صمیمی بود. پس از آن گفتند که منتظر بمانم تا منابع انسانی تأیید نهایی را انجام دهد.
در یک مصاحبه مدیر محصول، دو جلسهی فنی برایم ترتیب دادند. جلسهی نخست بر سوالهای کلی دربارهی چارچوب کار تیمی اسکرام و روشهای توسعه چابک متمرکز بود و چون هم مطالعه و هم تجربه داشتم، به خوبی از پسش برآمدم. در جلسهی دوم همان مصاحبهکننده حضور داشت و فرایند را شبیهسازی فضای کار واقعی کردند: مسئلهای مطرح شد و از من درخواست شد تا Story Mapping انجام بدهم. سپس نقش کارفرما به من سپرده شد تا از فشار داشتن مهلتها و تحویلها بگویم، و در نهایت در جایگاه تیم توسعه نشست تا Perfective Backlog-items را توضیح دهم و بازخوردهایی در دو دورهی اسپرینت دریافت کنم تا واکنش من را نسبت به تیم و ذینفعان بسنجند. به نظر میرسید که مصاحبه بهطور استانداردی برگزار شد و مصاحبهکننده انرژی زیادی برای کشف نقاط قوت و ضعف من به عنوان مدیر محصول صرف کرد. از این تجربه راضی بیرون آمدم، اما با گذشت یکی دو هفته خبری از آنها نشد تا اینکه یک کارشناس منابع انسانی تماس گرفت و گفت بازخورد مصاحبههای فنی خوب بوده اما نام من در صف انتظار برای جذب قرار دارد و در آینده تماس خواهند گرفت. با این حال ارتباطی دریافت نکردم و در نهایت پیشنهاد شغلی از شرکت دیگری را پذیرفتم و در جای دیگری مشغول به کار شدم.
یکی از مصاحبههای کاريم رو در شرکت رایانمهر تجربه کردم. در جلسه نخست، سه نفر بودن که دو نفرشون ظاهرا تازه مطلب میخوندن و به رزومهم خیلی ارتباطی نمیکردن؛ اگر چیزی بلد نبودم، عمدا وارد جزئیات میشدن و از من سوالهای تخصصی میکردن. من هم گفتم صرفا روی sql متمرکزم و دیتابیس تا حدودی آشنا بودم، اما بعضی سوالات درباره پرفرمنس و تیونینگ sql سرور بود که هدفشون تخریب یا زیر سوال بردن بود تا بررسی واقعا تخصص من. به نظر میرسید رزومهام در همان لحظه توسط کسی که به نظر مدیر ارشد میرسید مرور میشد. سوالها بیشتر جنبه شخصی داشت تا فنی، و هدفشون این بود که مطمئن بشن فردی که مصاحبه میشود، وابستگیای خارج از شرکت ندارد تا بتواند تمام زمان خود را صرف شرکت کند. تا آنجا که فهمیدم فراموش نکنید که ازدواج یا داشتن فرزند به عنوان نکته منفی مطرح شدند. محیط اتاق مصاحبه کنار واحد توسعه بود و فضای کار به صورت اپن آفیس اما نسبت به محیطی که دیده بودم، بسیار خشک، محدود و شلوغ به نظر میرسید. حس میکردم اولویتهای شرکت در آن لحظه بیشتر به چیزهای دیگر مربوط میشد. اگر هدفتون از رفتن به این شرکت این است که با تعداد زیادی کار و اضافهکاری روبهرو بشین، اینجا میتونه گزینهای باشه. برای کسانی که از شور و هیجان محیط کار استقبال نمیکنن یا مسائل شخصی برایشون مهم نیست، شاید مناسب باشه. در کل ویژگیای که از نظر اونها مهم دیده میشد، ازدواج و داشتن بچه بود که بهعنوان نکته منفی مطرح میشد.
در اولین ملاقات با شرکت رایانمهر، رزومهام را فرستادم و طی یک تا دو روز بعد، مصاحبه اول با مدیر IT برگزار شد. درباره تجربهها وسوابق قبلیم توضیح دادم و آنگاه پرسشهایی در زمینه شبکه و سیستمعامل مطرح شد و از من خواسته شد برنامهای برای حل مسائل ارائه کنم. پس از این مرحله، بحثهایی درباره شخصیت، تعهد و مسئولیتپذیری شکل گرفت و گفتند برای ادامه مراحل به پایان هفته خبر میدهند. بعد از تماس نیرو انسانی برای حضور در مصاحبه با تیم منابع انسانی دعوت شدم؛ در این جلسه سوالاتی درباره برخورد با مشکلات درون سازمان و نحوهی ارتباط با سایر همکاران مطرح شد. هفتهی بعد دوباره تماس گرفتند تا درباره قرارداد صحبت شود.
شرکت رایان هم افزا را تجربه میکنم. در مصاحبه کارشناسی حقوقی با سوالاتی روبهرو شدم که در ابتدا خیلی غیرمنتظره به نظر میرسیدند؛ از اینکه بدانند خانهام اجارهای است یا مالک و دارایی خودرو و حتی مدل آن را مطرح کردند. این بخش از مصاحبه بیش از حد به نظر بیربط میآمد، ولی باقی سوالات تخصصی تا حد خوبی مرتبط بودند و توانستند نکات مفید دیگری را نشان دهند.
در ابتدای کار برای ورود به شرکت رایان همافزا، روند درخواست تا اولین مصاحبه نزدیک به سه هفته طول کشید. مصاحبه نخست از نظر فنی بود و سوالها به طور کلی مناسب بودند؛ کسانی که سطح دانششان به اندازه CCNP R/S باشد، میتوانستند پاسخ بدهند و برخورد مصاحبهکننده هم حرفهای و محترمانه بود. پس از یک ماه دعوت شدم به مصاحبه دوم با مدیرعامل. در این جلسه انواع سوالات شخصی مطرح شد و برخی از آنها مانند ایمان به خدا، نماز خواندن و وضعیت ازدواج مطرح شدند؛ همچنین اینکه چرا تا به حال ازدواج نکردهام و چه زمانی فکر میکنم ازدواج کنم. با توجه به این که شرکت خصوصی است و ایدئولوژی مذهبی ندارد، برای من هم سوال بود چرا چنین پرسشهایی مطرح میشود. بعد از یک ماه اعلام شد که برای موقعیت انتخاب شدهام اما در بحث حقوق به تفاهم نرسیدیم. نکته جالب این بود که پیش از تفاهم حقوقی، سایر مراحل مصاحبه به پایان رسیده بود و در همان مرحله حقوق با چانهزنی مواجه میشدند. به طور کلی در مصاحبه با مدیرعامل انتظار میرود هر نوع سوال شخصی از سوی کارجو مطرح شود.
بعد از گذراندن فرایند مصاحبه برای جاوا، تجربهام ناامیدکننده بود و حس کردم فضایی خشک و حصوری داشت. انتظار داشتم سوالهای عمیق و کاربردی بپرسند تا توانایی من را به چالش بکشند، اما احساس کردم فرصت لازم برای نشان دادن مهارتم را پیدا نکردم. در مصاحبه مدیر پروژه و مدیر فنی حضور داشتند، اما فکر میکنم نسبت به سطح دانششان اعتماد من کم شد. در کل خیلی راضی نبودم و انتظارهای بیشتری از روند سوالات داشتم؛ سوالها هم بیشتر قابل پیشبینی و سطحی بودند و سوالات مفهومی کلیدی جاوا را کم مطرح کردند.
برای مصاحبه با شرکت رایان هم افزا، اول از همه درباره سابقهکاریام توضیح دادم. در بخش فنی، سوالها حول مفاهیم مولتیتردینگ، الگوهای طراحی، SQL و JPQL، کپیسازی در جاوا (clone)، کپی سطحی (shallow copy) و تفاوتهای منتظرها و sleeping و توضیح JOIN بودند. برخورد مصاحبهکنندگان دو نفره و از راه اسکایپ بود و با زمانبندی مناسبی انجام شد؛ سطح سوالات نسبتا دشوار نبود اما لازم بود با مبانی بهخوبی آشنا بود.
در مصاحبه جاوا برای شرکت رایان همافزا احساس خوبی از برخورد اولیه مطرح بود و تیم فنی مقبول و محترم به نظر میرسیدند؛ سوالها هم نسبت به جاهای دیگر بیشتر و با نکتهسنجیتر بودند و بر مبنای جاوا SE و شرایطی که از من ایدهپردازی میخواستند طراحی شده بود. در کل از مرحله اول رضایت داشتم. اما حقوق پیشنهادی به نظر آنها بالا بود؛ از آنها خواستم رویکرد حقوقیشان را توضیح دهند اما به من عددی نگفتند. مرحله دوم مصاحبه در اسفند برگزار شد وقتی همهجا کرونا در قرنطینه بود و من به دلیل وضعیت خطرناک از تهران خارج شده بودم. دو بار تماس گرفتند و من هر بار توضیح دادم که در شرایط فعلی امکان بازگشت به تهران برای مصاحبه وجود ندارد و یا به شکل غیرحضوری انجام شود یا در زمان مناسبتری انجام شود. با تأکید من در تعطیلات عید، سرانجام به اصرار آنها به تهران برگشتم و مصاحبه انجام شد. سوالات مرحله دوم عمدتا حول محور خانوادهام و کار برادرم بود و پس از دو روز گفتند به دلیل نبود سابقه کار رد شدم؛ در حالی که رزومه را داشتند و یک مرحله مصاحبه را هم گذرانده بودم و درباره سابقه کار، حقوق پیشنهادی و سطح من اطلاع داشتند. در شرایط شیوع و قرنطینه من را مجبور کردند به تهران بیایم تا در نهایت خانوادهام برایشان سوالات مطرح شود و به خاطر نبود سابقه کار من را رد کنند.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.