شرکت داده ورزی سداد را تجربه کردم، در فرصت مصاحبه برای نقش برنامهنویس جاوا. در جلسه سوالاتی درباره حل مسئله، مفاهیم پایه برنامهنویسی، دیتابیس و مبانی جاوا مطرح شد. به نظر من مصاحبهگیرنده خیلی مسلط بود و خودش تجربهی مثبتی برای من رقم زد. جو کلی جلسه مثبت بود و از همان مصاحبه فهمیدم مسائل فنی مهم شرکت چه چیزهایی هستند. در میان مصاحبه فنی، یکی از همکاران منابع انسانی هم وارد بحث شد و در پایان مصاحبه چند سوال دیگر پرسید. سوالهای پایهای برنامهنویسی و اصول شیگرایی را خوب بلد باشید؛ اگر با فریمورکها کار کردهاید، نحوهی کارکرد آنها را هم بدانید. اگر طراحی الگوها را میشناسید، با آنتیالگوها و دلایل استفادهشان هم آشنا باشید که دیدگاهتان را تقویت میکند. سوالات بهصورت مرتبط و ماهیتی بود و هیچکدام بیهدف پرسیده نشد. مصاحبهگر وقتی میدید که سوال را درست میفهمید، فرصتی برای صحبتهای اضافی نمیداد؛ این موضوع باعث شد تا جلسه بهرهبرداری بهتری برایمان داشته باشد. در نهایت، تجربهی من از این مصاحبه استاندارد و مطلوب بود. ویژگیهای پر اهمیت برای شرکت هم مشخص شد: مصاحبهای منسجم و منظم وجود داشت که پس از تأیید و گذراندن دورهی آزمایشی انجام میشد و تفاوت خاصی نسبت به دیگر مراحل نبود.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
در مصاحبه کارشناس مجازیسازی، سه نفر همزمان حضور داشتند و یکی از آنها طبق نمونهای فنی بود. بین پرسشهای فنی، سوالات سطحی و احمقانهای خیلی زود به چشم میخورد.
در مصاحبهای که داشتم با شرکت داده ورزی سداد، سه بار به عنوان کارشناس اوراکل داوطلب شرکت کردم و خوشحال بودم که پذیرش شدم و به عنوان عضوی کوچک از گروه خدمتگزار ادامه دادم. در جلسات سوال درباره دیتابیس، لینوکس و شبکه مطرح شد و بر پایه تجربیات و دانشی که بهدست آورده بودم، به آنها پاسخ دادم.
یه مصاحبه اولیه داره که از همین سولای معمول توی اینترنت میپرسن،مصاحبه دومشون سوالای عمیق جاوا اسکریپت میپرسن،مثلا نشت حافظه چیه…،حس خوبی داشتم بعد از مصاحبه و حالم خوب بود
یک هفته پس از ارسال رزومه با من تماس گرفتند. ابتدا یه مصاحبه تلفنی با من داشتند. بعدش منو به مصاحبه حضوری دعوت کردند. حس خوبی از محیط شرکت پیدا کردم. دو نفر با من مصاحبه کردند. خیلی رفتار دوستانه و خوبی با من داشتند. نگاه بالا به پایین نداشتند و جلسه مصاحبه را حرفه ای برگزار کردند. یک سری سوالات فنی پرسیدند که به اکثر سوالات جواب دادم. دو روز بعد با من تماس گرفتند و تاریخ برگزاری پنل ارزیابی تخصصی را بهم اعلام کردند. پنل بصورت اسکایپی برگزار شد و ایندفعه هم ارزیابان تخصصی خیلی حرفه ای و دوستانه رفتار کردند. در پایان جلسه بهم امتیاز دادند. روز بعد از تیم منابع انسانی با من تماس گرفتند و تایم مصاحبه منابع انسانی رو ست کردند. همزمان یک لینک مربوط به آزمون شخصیت شناسی رو برام فرستادند و یک سری مدارک اولیه از من خواستند که همان روز آزمون رو تکمیل کردم و به همراه مدارک اولیه براشون فرستادم. عصر همان روز مصاحبه HR هم برگزار شد و یک سری سوالات از من پرسیدند. کارشناس منابع انسانی هم خیلی خوب و حرفه ای رفتار کرد. کلا حس خوبی نسبت به شرکت داده ورزی سداد پیدا کردم. روز بعد، از تیم منابع انسانی با من تماس گرفتند و توضیحاتی راجع به شرایط کاری، جو شرکت، حقوق و مزایای شغلی بهم ارائه دادند. فایلی رو برام فرستادند که جزئیات مربوط به حقوق، پاداش و مزایای رفاهی توی اون درج شده بود و از من خواستند نظرم رو اعلام کنم. من هم موافقتم رو اعلام کردم. عصر همون روز مجددا با من تماس گرفتند و تایم مصاحبه با مدیرعامل رو بهم اعلام کردند که مرحله آخر بود و بیشتر جنبه آشنایی داشت. مصاحبه با مدیرعامل هم اسکایپی برگزار شد. برام خیلی جالب بود که مدیرعامل یه شرکت بزرگ اینقدر به نیروی انسانی خودش اهمیت میده و علیرغم مشغله زیاد، با همه پرسنل جدید مصاحبه میکنه. روز بعد از تیم منابع انسانی با من تماس گرفتند. بهم تبریک گفتند و اعلام کردند که پذیرفته شدم. من هم تشکر کردم. البته من موضوع رو به مدیرم اعلام کردم اما مدیرم قبول نکرد و با مدیرعامل صحبت کرد حقوقم را افزایش دادند و به همون عددی که شرکت سداد بهم پیشنهاد داده بود رسوندن. من هم چون با مدیرم ارتباط خوب و دوستانه داشتم مجبور شدم قبول کنم و از همکاری با شرکت داده ورزی سداد انصراف دادم.
در کل مصاحبه کننده ها چندان مسلط نبودند .در مورد جوابهای درست هم سعی داشتن که شک ایجاد کنند. سوالهای خیلی کلی پرسیده می شد و در واقع مثل امتحان گرفتن از یک جزوه بود که به نظرم به دلیل عدم تسلط کافی مصاحبه کننده ها بود. یکی از مصاحبه کننده ها فن بیان خوبی نداشت و همچنین رفتار مودبانه ای نیز نداشت. ساختمان و فضای شرکت منظم و مرتب نبود و حس خوبی در تازه وارد ایجاد نمی کرد. توصیه خاصی نمی تونم داشته باشم .فقط اگر قبل از مصاحبه بیشتر در مورد شرکت بررسی انجام می دادم .در مصاحبه شرکت نمی کردم .
یک مصاحبه فنی داره که چندان سخت نیست چون مصاحبه کننده چندان مسلط به چیزی که میپرسه نیست و بیشتر هدفش تشخیص اینه که با شما میتونه کار کنه یا نه … در واقع بیشتر بفکر منافع مدیریتی خودش هست که شما در آینده متوجه این قضیه خواهید شد! یک مصاحبه با معاون شرکت داره … یک مصاحبه عقیدتی داره و شما باید بری گزینش که زمان بره. بعنوان تجربه بد نیست . برای کسی که بخواد بلند مدت بمونه و حقوق مشخص کارمندی بگیره بد نیست ولی برای کسی که بخواد پیشرفت فنی کنه اصلا توصیه نمیکنم . ساختار کاملا بر اساس روابطه و رقابت برای گرفتن پست های مدیریتیه . بار علمی شما در اولویت نیست برای پیشرفت.
اول که از یه واحد با من تماس گرفتن نیم ساعت صحبت کردن و وقت یه مصاحبه دو ساعته برای یه روز دیگه گذاشتن…مصاحبه دوم هم با موفقیت انجام شد .بعد از اون برای من یک تمرین ارسال کردن که من اونو هم به خوبی انجام دادم ..رسید به پن ل جذب که اینقدر سوال های سخت و عجیب غریب پرسیدن که و بعد حدود یک ماه و نیم بهم گفتن شما تخصص داری ها ولی در اسکوپ ما نیستی ..به نظرم روند مصاحبه تو شرکت خیلی مسخره و بیهوده است ..هیچ جا اینجوری استخدام نمیکنن ..شما از کجا فهمیدین من به دردتون نمی خورم…یه دو هفته کار تست به من میدادین تا متوجه میشدین ..واقعا برای این سیستم جذب باید تاسف خورد
به دلیل اپیدمی کرونا مصاحبه روی اسکایپ و با یکی از اسکرام مسترهای فعلی آنجا برگزار شد. پس از مروری اجمالی بر سوابق قبلی در این شغل و مشاغل مرتبط با آن، موارد پایه ای چارچوب اسکرام مانند event ها و نحوه ورود این نقش به تعارضات داخل تیم بخش بیشتری از مصاحبه را به خود اختصاص داد. در ادامع راجع به ابزارهایی که استفاده کردم پرسیدند که معلوم نبود چه هدفی را دنبال می کردند. چون این نقش نه در چارچوب جهانی آن و نه در عرف این بازار bind به استفاده از ابزارهای خاصی نیست. ابزار مدیریت پروژه مثل جیرا و تعدادی تکنیک مشخص مانند استفاده از کارتهای poker در جلسات planing و غیره عمده ترین ابزارهایی هست که اسکرام مسترها استفاده می کنند و من متوجه نشدم مصاحبه کننده انتظار داشت چه ابزاری را مطرح و روی آن تمرکز داشته باشد در ادامه مصاحبه. ادامه بحث راجع به چالش هایی بود که در تیم های اسکرام با آنها مواجه بودم و راه حل هایی که که میشد پیگیری کرد برای تعیین Story point و یا افزایش بهره وری تیم با burn down chart و محاسبه velocity و نظایر آن. در پایان مصاحبه گفتند ظرف ۱ هفته فیدبک مصاحبه را اعلام می کنند که البته اعلام نکردند و ۲ هفته بعد شخصا پیگیری کردم که نتیجه چی شد. اساسا نگرش سازمان های ایرانی به این نقش دچار چالش هست. بعضی جاها چیزی مانند cheer leader با حقوق پایین انتظار دارند و یا به دنبال افرادی هستند که این نقش را به فضای مدیریت پروژه و نظایر آنها ببرد. سداد هم بر اساس مصاحبه ای که انجام دادم جزو این دسته شرکت ها محسوب میشود. رزومه من از طریق یکی از دوستانم به دستشان رسیده بود و طبعا انتظار میرفت که استراتژی مشخصی برای فرآیند جذب نیرو داشته باشند. ضمن اینکه چندین نوبت آگهی های ایشان در سایت های کاریابی را در یک سال منتهی به مصاحبه دیده بودم که حاکی از آن است که نیاز مبرمی به استخدام این نقش داشته و دارند اما در جلسه مصاحبه راجع به job description مطلوب شان صحبتی نکردن که بیانگر عدم تسلط فرد مصاحبه کننده به این مقولات بود. به نظرم برای این جور شغل حد وسط وجود ندارد بنابراین برای کسب تجربه و حقوق های پایین شانس بیشتری دارید تا قبول کردن یک نقش چالش برانگیز در حد یک اسکرام مستر حرفه ای ویژگیهایی که براشون مهم بود: مورد خاصی مدنظرشون نبود هرچند همگان میدانند جو آنجا بیش از حد متعارف مذهبی است و انتظار محیط کار خیلی شبیه به خانه نباید داشت از ایشان
به محض ورود، انتظار حدود چهل دقیقهای داشتم تا نوبتم برسد. سپس فرآیند مصاحبه به شکل گروهی برگزار شد و سه نفر مقابل من نشسته بودند که سوال میپرسیدند و فرمهای ارزیابیشان را تکمیل میکردند. برخلاف برخی مکانها که نخست مصاحبه تخصصی را دارند و بعد به مصاحبه شخصیتشناسی میپردازند، در اولین جلسه ما کاملا جنبهی شخصیتشناسی را دربر میکرد و هیچ سوال تخصصی مطرح نشد. در نهایت دو سوال به زبان انگلیسی هم از ما پرسیدند. احساس من از این تجربه چندان خوب نبود: هم به دلیل مصاحبه گروهی و هم به این دلیل که درباره موقعیت شغلی توضیحی داده نشد. وقتی از آنها پرسیدم، راهنمایی مشخصی دریافت نکردم و گفتند در صورت دعوت به مصاحبه دوم دربارهی این مسائل صحبت خواهد شد که به نظر من حق مصاحبهشونده است تا در صورت دعوت دوباره تصمیم بگیرد که برود یا nنرود به مصاحبه دوم.
در جلسهای که برای موقعیت حسابداری داشتم، انتظار داشتم شرکت داروییای که نماینده برندهای اروپایی است، سطح بالاتری از فرآیند استخدام ارائه دهد. اما سوالات مصاحبه بیشتر حاشیهای بود و به نظر میرسید هدف محک زدن من باشد، با نگاه نسبتا بالا به پایین نسبت به nate.
برای من مصاحبهکننده، سوال اصلی این بود که چگونه نگاه میکنم و چه تجربهای از طراحی گرافیک دارم. در جلسه، از من پرسیدن که آیا والدینم از من راضی هستند و در صورت تماس برای نظر آنها چه میگویند. بعد از آن مرا فرستادند نزد یک خانم که فرم را بررسی کرد و پرسید از من در نرمافزارهای مندرج در فرم، سطح حرفهای یا پایه را چطور میسنجم. پاسخ دادم که این نرمافزارها واقعا انتهای مشخص و پایانناپذیری ندارند و هیچکس نمیتواند ادعایی قطعی داشته باشد. تصورم این بود که معیار ارزیابی در فرم مشخص شده و گزینههایی مانند مقدماتی، پیشرفته و حرفهای وجود دارد. با توجه به تجربهی کار واقعی و پروژههای رسمیای که در کارنامه داشتم، سطح پیشرفته و حرفهای را انتخاب کردم.
شرکت رونیکس دوست داشتم تجربهای واقعی از مصاحبه کارشناس سیستمها و روشها را با شما به اشتراک بگذارم. اولین نکته این بود که سابقه مرتبطی در رزومهام وجود نداشت، اما چون آگهی هیچ اشارهای به نیاز به سابقه کار نکرده بود، با این فرض رزومه را فرستادم چون رشتهام به موضوع مربوط میشد. مصاحبه با تاخیری نسبتا طولانی آغاز شد و پشت میزی نشستیم که عموما نگهبانها کنار آن میایستند. از طرف مقابل هم اطلاعات زیادی درباره موقعیت شغلی درخواستشده وجود نداشت و سؤالات بیشتر به سوابق من مربوط میشد تا بتوانند توضیحاتی که دادم را بررسی کنند. ابتدا فکر کردم هدف، سنجش سطح دانش من است و میخواستند ببینند رزومه تا چه حد با واقعیت مطابقت دارد، اما به مرور فهمیدم که قصدشان مچگیری است. وقتی پاسخهای درست میدادم، خیلی از اوقات با یک لبخند کج یا پوزخند موضوع را عوض میکردند و همان رفتار دوباره تکرار میشد. رفتارشان کاملا مناسب نبود و تا حدی تحقیرآمیز به نظر میرسید. در همان چند دقیقه ابتدایی فهمیدم که اتفاقی با هدف مصاحبه واقعی در کار نیست. جدا از این مسائل، اگر نگاهی به رزومهام میانداختند، احتمالا لازم نبود به مصاحبه حضوری دعوت شوم یا من را معطل کنند، چون روشن بود که سابقه مرتبط ندارم. سوالات ایشان اغلب تکرار میشدند و بهراحتی میشد پاسخها را در رزومه دید: فلان زمینه تا به حال کار نکردید؟ پاسخ دادم چندان با پرسشها همخوانی نداشت، ولی آنها همچنان دنبال پاسخهای خاص میگشتند. در نهایت توانستم تحمل کنم تا زمان جلسه بگذرد و خاتمه یابد. فضای اینجا واقعا حرفهای به نظر نمیرسید. بهنظر من کسبوکاری با ساختار سنتی و سرمایهگذاری زیاد برای ظاهرسازی حرفهای، در عمل چنین محیطی به نمایش گذاشته میشود. اگر چارهای ندارید و مجبورید کار کنید، ممکن است گزینهای به نظر برسد.
فضای مصاحبه برای کارشناس کنترل پروژه شرکت رونیکس به شکلی میگذشت که در بدو ورود ابتدا در لابی از من خواستند فرم استخدام را تکمیل کنم و همانجا حین انتظار، فرایند مصاحبه آغاز شد. مصاحبهکننده که یک زن بودند، شروع کردند به توضیح درباره اهداف شرکت و اینکه چقدر دوست دارند شرکت را بزرگ نشان بدهند. سپس از من پرسیدند تا چه حد با شرکت آشنایم و خواستند درباره سوابقم و تجربههای کاریام صحبت کنم. سوالات معمول منابع انسانی هم تکرار شد؛ اینکه نقاط قوت و ضعفم را بگویم و اینکه چگونه به رفتارهای منشیانه یا فشار کاری پاسخ میدهم، همچنین درباره تمایل یا مقاومت من در مواجهه با موارد مختلف شغلی پرسیدند. بعد از آن به شرایط کاری پرداختند اما توضیحی درباره نتیجهی مصاحبه یا نحوهی اعلام نتیجه ارائه نکردند و گفتند در صورت پذیرش یا رد تماس خواهند گرفت، اما چنین تماسی نگرفتم و این موضوع برایم ناامیدکننده بود. به گفتهی این کاربر، به نظر میرسید که فرایند ارتباطدهی شرکت چندان حرفهای نیست. امیدوارم برای شما هم موفقیتهای بیشتری رقم بخورد.
وقتی به رونیکس برای کار تولیدکننده محتوا به زبان فرانسه مراجعه کردم، به نظر میرسید که آگهی از من میخواست به یکی از زبانهای خارجی تسلط کامل داشته باشم و در عین حال انگلیسی هم مسلط باشم تا بتوانم محتوای متنی تولید کنم.
در ملاقات اول با رونیکس، نظردررسانی از خود شرکت درباره ساختمان شیک و جذاب بود و این نکته به من انگیزه داد. وقتی رزومه را فرستادم، گفتند برای مصاحبه باید ساعت ده بیایم و تا اتمام فرم کار، تقریبا تا یازده و ده دقیقه معطل شدم تا نوبتم برسد. تصور میکردم مصاحبه با یک مدیر ارشد فنی است، اما در ادامه پرسشهایی درباره سوابق و نمونهکارهایم مطرح شد. سپس سیستمی روی میز گذشت تا طراحی صفحه اصلی سایت شرکت را پیاده کنم؛ چیزی که گفتند خبرش قرار است اعلام شود. به جز مدت انتظار، به نظرم فرد ارشد فنی فردی بااحترام و متخصص در کارش بود.
ورود به شرکت رونیکس را با ترکیبی از امید و تردید تجربه کردم. مصاحبه فنی آغاز خوبی داشت و با فردی مواجه شدم که رهبر فنی تیم نرمافزار بود؛ رفتارش دوستانه بود، سوالات دقیق و بهجا بود و به نظر میرسید تجربه زیادی دارد. همان روز با مدیر فناوری اطلاعات شرکت هم صحبت کردم و برخوردشان مثبت بود. اما از سمت منابع انسانی، با فردی به نام ریوندی مواجه شدم که حس غرورآمیز و نگاه از بالا به پایین داشت. به نظر میرسید ذهنیتی مایکروسافتگون نسبت به نقش مدیر منابع انسانی به او منتقل شده است. او گرچه دانش فنی زیادی نداشت، اما تمایل داشت سوالات فنی بپرسد. ضمن صحبت درباره نقاط مثبت شرکت، اشارهای به این نکردند که بیمه شرکت بر پایه حقوق پایه محاسبه میشود؛ این نکته را جدی نمیگفتند و به نظر من این نوع توضیح، حقی از پرسنل را نادیده میگیرد. در روز آغاز به کار، تازه رویکردی از جانب تیم منابع انسانی دریافت کردم و مدت وقتی کمی از من گرفتند و تجربهام را کمی پیچیده کردند. این تجربه باعث شد در مصاحبههای بعدی با صراحت و شفافیت بیشتری برخورد کنم تا از همان ابتدای گفتوگو وضوح لازم را به دست آورم.
برای زمانبندی مصاحبه، حتما به موقع حاضر شدم و با وجود حضور تعدادی از داوطلبان از بخشهای مختلف، جلسه دقیقا رأس ساعت انجام شد. در طول مصاحبه با مدیر روابط عمومی شرکت، آقای ریوندی، برخوردی بسیار گرم و بااحترام و پرانرژی داشت. سوالات مطرحشده بهطور حرفهای و هدفمند بودند و نگاهش نسبت به کارمند و فرآیند جذب برایم جالب و دلنشین بود؛ امیدوارم روزی یکی از اعضای این تیم حرفهای باشم.
من در شرکت رونیکس برای موقعیت کارشناس IT رزرو مصاحبه شدم. ابتدا با سرپرست IT و سپس با مدیر تیم IT صحبت کردم و هر دو نفر تسلط خوبی روی موضوع داشتند و مصاحبه به روانی پیش رفت. مرحله بعدی با مدیر منابع انسانی بود؛ به نظر من ایشان چندان حرفهای نبودند، چون در همان آغاز اعلام کردند ساعات کار شرکت از هشت و سی تا هشت عصر است و پنجشنبهها تا ساعت۱۳، و این که اضافهکاری نداریم. از همان برخورد اول یک حس مثبتی نگرفتم و سوال اولیهشان هم بیشتر به مسائل شخصی زندگی و خانواده و همسرم مربوط میشد. در نهایت با مدیر عامل مصاحبه دیگری انجام شد که خوب بود و نتیجه به من اعلام شد: پذیرفته شدم. با این حال به دلیل فاصله دفتر تا منزل و نداشتن مزایای قابل توجه، به فکر گزینههای دیگری افتادم.
با این شرکت گریب و بیثبات روبهرو شدم و حس کردم کارفرمایی که فرمی دقیق و رفتاری حرفهای ندارد را میخواهم دنبال کنم. رزومه و نمونهکارهای من رو از طریق واتساپ برای شرکت فرستادم؛ بعد از چند روز زمان و روز مصاحبه را بهم اعلام کردند و در پایان پیام درخواست کردند در صورت تغییر زمان، اطلاع بدهند. من طبق همان وقت تعیینشده با مراجعه کردم. فرم رزومهای که خودشان ارائه کرده بودند را در لابی پر کردم. نگهبان تماس گرفت و گفت که برای مصاحبه آنجا هستم؛ وقتی قطع کردند، به من گفتند جلسه مدیرعامل طول میکشد و ممکن است معطل شوم. نفس کلام را گرفتم و گفتم من خودم وقت مصاحبه را تعیین نکردم؛ آنها زمان را مشخص کردند و رعایت ادب این بود که در همان ساعت وقتی برای جلسهشون آزاد بود یا حداقل اطلاع بدهند. به نظر من این سیاستهای سطحی و ناکارآمد خیلی از مدیران شرکتهاست که برای استخدام افراد تازهکار وضع میشوند و واقعا آزاردنده است. حتما پیغامم رو به ایشون برسونید و بگید که من هم میفهمم این جلسات گاه صرفا برای تحقیر و بیارزش نشان دادن کارجوست. بعد از اون هم خواستم رزومهای که پر کرده بودم رو پس بگیرم، چون اطلاعات هویتی من بود و هیچ مصاحبهای هم انجام نشده بود. گفتند رزومه رو بهتون نمیدم و پارهاش میکنم؛ و همینجا جلوی چشمم، رزومه رو پاره کردند و عذرخواهی کردند. این رفتار رویایی اولیه شرکت در ارزیابی کارجویان را هم زیر سوال میبرد. این تجربه برای من نشان داد که شرکت تا حدی فاقد الگوی روشن کارآمد برای جذب است و به نظر نمیرسد که به نیازهای واقعی کارجوها پاسخ بدهد.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.