اول منو فرستادند مصاحبه منابع انسانی که اونم یک ربع یکبار به یک نفر وقت داده بودند. تنها سوالی که یادمه از من شد گفتند خودتو معرفی کن! کسی هم که با من مصاحبه کرد مشخص بود کمتر از ۳۰ سال سن داره و تجربه خیلی کمی داره. انگار منو آورده بودند که فقط بگن ما با n نفر مصاحبه کردیم و در آخر اونی که بخوان و بگیرن. من واقعا نمیدونم تو شرکتها چی میگذره اما خواهش میکنم وقت کسایی که دنبال کارن و الکی نگیرید وقتی کسی از قبل انتخاب شده! والا نمیدونم چه توصیه ای بکنم اما فکر کنم اغلب مصاحبه ها سرکاریه
من ۲۴ سالمه از ترم اول دانشجوییم سال ۹۳ تا امروز که دانشجوی ارشدم مصاحبه های زیادی رفتم چه موفق چه ناموفق . امروز بنده خدایی که مصاحبه اصلی رو انجام میداد اینقدر بد برخورد کرد و توهین آمیز رفتار کرد که برگام ریخت . بعد چند سالی که مشتری ثابت سرویسای اسنپ بودم باورنکردنی بود رفتار مصاحبه کننده . در حدی که از شرکت درومد دلم نکشید اسنپ بگیرم برگردم خونه . حالا یا خسته بود یا هرچیز دیگه نمیدونم ولی : ۱- پس از ورودم به اتاق حال احوال که هیچ حتی جواب سلامم نداد ۲- وسط پاسخ به سوالاتم یه جوری رفتار میکرد و ری اکشن منفی داشت که انگار میخواد جایگزین برای خودش استخدام کنه ۳- آخر سرم که گفت من کاری ندارم شما اگه کاری ندارید به سلامت کلی نکات منفیه دیگه وسط مصاحبه بود که جاش نیست بگم کلا از اسنپ زده شدم
مصاحبه یک مرحله داشت ساختمان اسنپ طبقه همکف وارد همون طبقه شدم کنار در یه میز بود گفتن یه فرم بردار پر کن نشستم فرم رو پر کردم و بعد از پنج شیش دقیقه فرم و تحویل دادم و بعدش گفتن با یه شخصی مصاحبه کنید (البته مصاحبه کننده زیاد بود و هر شخصی با یک نفر مصاحبه میکرد) مصاحبه کننده تا فرم و دید گفت بیشتر از کار قبلیت بگو منم جواب دادم بعدش رسید به یه سابقه کاریم که کوتاه بود از اون بیشتر پرسید ضعف و مشکلی که داشتم رو واسش توضیح دادم و ایشون گفتم میدونی کار ما چیه ؟ منم یه سری توضیحاتی که توی فرم بود رو خونده بودم بهشون گفتم و شخص مصاحبه کننده باز هم توضیح دادن و این بود که شما یه چرخ بر میداری سفارش مشتری رو از سطح فروشگاه جمع آوری میکنی و از صندوق رد میکنی بسته بندی میکنی و تحویل پیک میدی که طی انجام این عملیات باید دقت و سرعت عمل داشته باشی بعدشم ایشون گفتن که علاقه داری به این شغل ؟ منم گفتم چون کل سابقه کاری هفت ساله م در یک مجوعه بود تغییر شغل ندادم نمیدونستم میشه دوام آورد یا نه اما دوس داشتم باهاشون همکاری کنم (هم برای درآمد و هم بیکاری خیلی خسته کننده س) مصاحبه تموم شد و ایشون توی فرم همون مشکلی که باعث شد یکی از سوابق کاری من کوتاه باشه رو نوشتن که به نظر خودم ایرادی نداشت چون من با حقیقت همه چی رو براشون گفتم فرم رو به من دادند و با شخص دیگه ای که از قوانین این شغل و ساعات کار و همچنین محل کار گفتن صحبت کردم همه چیز داشت خوب پیش میرفت که یه چیزی این وسط مشکل ساز شد این بود که محل کار ثابت نیست یعنی ممکنه هر روز یا حتی هر چند روز یه فروشگاه باشی مخصوصا فروشگاه های شمال شهر تهران و غرب که این رفت و آمد رو سخت میکنه برای من که جنوب تهران هستم و با این مقدار حقوق (حقوق وزارت کار) در ماه نصف حقوق صرف هزینه رفت و آمد میشه چون فروشگاه های شمال شهر از مترو و بی آر تی دور هستن کسی وسیله نقلیه شخصی داره رفت و آمد واسش آسونتر میشه با ذکر اینکه هزینه سوخت وسیله هم اضافه میشه به هزینه هاتون (دلیل اینکه کارمندشون رو به فروشگاه های شمال شهر و غرب میفرستن اینه که در اون قسمت از شهر مردم میل و رغبت بیشتری دارن به خرید اینترنتی محصولات غذایی و شوینده و پروتئینی و … مورد نیازشون تا اینکه مردم جنوب شهر) ایشون گفتن همین الان فکر کن و جواب بده چون بعدا هیچ اعتراضی به اینکه محل کار دور هست، مورد قبول نیست منم منصرف شدم در پایان این نکته رو هم بگم که حقوق طبق وزرات کار بعلاوه سیصد هزار تومن پاداش که از این سیصد تومن بر اساس نظم و انضباط و اخلاق و عملکرد کاری به شما پرداخت میشه حقیقت هر نقطه قوت و ضعف خودتون رو بگید واستون بهتره خودتون رو علاقمند به کار نشون بدید قبلش یه سر داخل سایت هایپر استار بزنید محل فروشگاه ها رو ببینید برای رفت و آمدتون داخل یکی از فروشگاه های هایپر استار برید و از یکی از کارمندای اسنپ مارکت درباره شرایط کار بپرسید
چیزی که خیلی مشخصه،اینه که،من با تجربه ای که با کار در شرکت های مختلف داشتم،متوجه شدم که تنها چیزی که مهم هست برای استخدام،فقط و فقط اینه که مصاحبه کننده ها حس کنند شما قرار نیست در آینده جای اونها رو تو شرکت بگیرید،یعنی اصلن و ابدا نباید خیلی خودت رو با قدرت کلامی بالا نشون بدی،و حدالامکان باید یه آدم مودب و کم حرف باشی در جلوی چشم فرد مصاحبه کننده(حتی اگه شرط پذیرش در اون کار روابط عمومی بالا باشه)،سوالاتی که پرسیدن این بود که کجا کار کردی و چرا از آخرین کارت خارج شدی،و آیا شناختی از کاری که میخوای اینجا انجام بدی داری یا نه،ولی نکته ی خیلی جالب برای من این بود که،در زمان مصاحبه همزمان سه نفر بودیم،در کنار هم،اون دو نفر حتی نمیتونستم درست و نرمال صحبت معمولی انجام بدن،و من خیلی کامل جواب دادم،و جالب اینکه بعدها از طریق دوستم که اونجا مشغول شد،متوجه شدم هر دوی آنها در مصاحبه قبول شدن ولی من قبول نشدم فقط مرحله ی مصاحبه رو با آرامش و کم حرفی و مودبانه برو،تیپ ظاهریت بیشتر شبیه کارمندهای بانک باشه (خیلی رسمی),چون با اطلاعی که دارم اگه استخدام بشید،تنها چیزی که اونجا کارکرد داره تا همیشه شغلتون حفظ بشه ،اینه که همیشه در حال تعریف و تمجید از نیروهای بالا سریتونباشید و این خودش بدون توجه به کارکرد شما،(که خوب باشه یا بد)،باعث موفقیتتون هست،شاهد عینیش هم دوست خودم،که حتی پرینت گرفتن بلد نیست ولی الان حقوق بالایی داره میگیره
من در یک روز برفی دی ماه سال ۹۸ برای مصاحبه به دفتر مرکزی اسنپ رفتم برای مصاحبه، در مرحله نخست با مدیر منابعانسانی اسنپ مصاحبه کردم، باید بگویم مصاحبه سنگینی بود و ایشان می خواستند که من تمام سوابق کاری دوازده ساله خودم را به طور کامل برایشان توضیح دهم، که به نظر من برای چنین شغلی کاملا غیر ضروری است، آنهم در روزهای تعطیل با دستمزدی ساعتی ۹ الی ۱۰ هزار تومان، مدیر منابع انسانی علاقمند بود که من را استخدام کند اما گفت که مصاحبه دومی هم باید با یکی از مسئولان کال سنتر انجام بدهم و از من خواست به یکی از طبقات که الان یادم نمی آید کدام طبقه بود بروم و با مسئول مربوطه کال سنتر مصاحبه کنم، مصاحبه در سالن کال سنتر بود که فوق العاده پر سر و صدا بود، مسئول کال سنتر دو یا سه سوال از من پرسید،کلا احساس کردم لاقه ای به استخدام من ندارد، مثلا پرسید آیا می توانی رهبر تیم باشی یا نه؟ پس از پایان مصاحبه به من گفت اگر بخواهیم استخدامت کنیم تا دو سه روزه آینده اطلاع می دهیم، که اطلاع هم ندادند و در واقع من ریجکت شدم.
چیزی که بعد از چند بار مصاحبه با شرکت اسنپ برای سمتهای مختلف و سالهای مختلف متوجه شدم اینه که اعتمادبهنفس بالا، داشتن سرتیفیکیتهای مختلف، ظاهر و پوشش و مطلوب و معمول استارتاپها، استفاده از کلمات انگلیسی در مکالمه فارسی و داشتن دانش شفاهی بهجای عملی خیلی مهمتر از تجربه کاری و مدرک تحصیلی و سواد شماست. در مجموع سوالات تخصصی و تحلیلی پرسیده شد که بیشتر تاکید روی استفاده از اصطلاحات و مفاهیم آکادمیک و انگلیسی و حفظ شده بود تا بیان مفاهیم و فهم و درک مصاحبه شونده از اون مسائل. در کل بیشتر شوآف و توانایی پرزنت کردن نقش اساسی داره در استخدام در بیشتر استارتاپها و یا شرکتهایی که بیس استارتاپی داشتن در ایران.
اولش زنگ زدن که برای مصاحبه خانمی که زنگ زد اصلا بلد نبود درست صحبت کنه گفت رزومه فرستادی بیا برای مصاحبه نه توضیحی نه سلام درستی من رفتم مصاحبه یه خانمی که اونجا بود یک ساعت سوالات سناریویی پرسید و جلسه تمام شد بعد گفتن بیا برای جلسه ی بعدی با سرپرست منابع انسانی جلسه بزاریم رفتم یه خانمی که واقعا از نگاه بالا به پایینش مشخص بود که دنباله ایراد گرفتنه حالا پوزیشنی که قرار بود بگیرن فقط کارش سرچ رزومه ها و هماهنگی با کارشناس جذب بود میخوام بگم تخصص زیادی نمیخواست خود منم ارشد منابع انسانی دارم از دانشگاه تهران، به هرحال این خانم اولا که دیر اومد نیم ساعت بعدشم باسوالات به شدت تخصصی و من جواب دادم همرو با توجه به دانشم درآخر گفت انگلیسی ادامه بدیم گفتم اره ولی خودش مشخص بود مسلط نیس جلسه به خوبی تمام شد و من اومدم و بعدا به یکی از آشناهام که اونجا بود گفتن رد شده چون معلوم نبود راست میگه یا دروغ واقعا دلیل مسخره اولا کسی که خودش اچ آر هست نمیتونه درروغ از راست تشخیص بده؟ دوما اینکه چطورکسی میتونه درجلسه ی مصاحبه که برپایه دانش و اطلاعات و تجربیاته دروغ بگه چون اگر دانششو نداشته اصلا نمیتونه جواب بده به هرحال جدا از این که فکنی این شرکت خیلی خوبه واحد اچ آر بیشتر عقده دارن تا علم! و جواب اینکه رد شدمو یک ماهه بعد گفتن از طریق ایمیل به نظرم با افرای در اچ آر مواجه هستید که دوست دارن ببینن شما ازونا پایین تر هستید چون درصورت احساس خطر استخدام نمیشید و دیگه اینکه فرهنگ سازمانی اونجا موندن تا دیروقته اگر میتونی تا ۱۰ شب شرکت بمونین اقدام کنین
کلا یکبار حضوری رفتم که اول مصاحبه فنی بود با یکی از برنامهنویسهای ارشد شرکت اسنپ. سوالاتی که پرسیده شد بیشتر حول همون مهارتهایی بود که تو رزومهم نوشته بودم. در مورد تجربهی فنی و سوابقم خیلی صحبت کردیم. سوالات فنی هم بیشتر راجع به ساختار اپلیکیشنهای اندرویدی مثل چرخهی حیات اکتیویتی و سرویس و ویو و … ، نحوهی پاس دادن دیتا بین کامپوننتهای مختلف، کار با لوکیشن و گوگلمپ، دیزاینپترینهای رایج و معماری های مختلف و گیت بود. توی همون جلسه به من گفتن که از نظر فنی تایید شدم و راجع تاریخ شروع همکاری و حقوق درخواستی باهم صحبت کردیم. بعد از جلسهی فنی یه مصاحبهی HR کوتاه هم با کارشناس منابع انسانی داشتم که خیلی ساده و طبق روتین بود و فکر نمیکنم توی روند تصمیمگیریشون برای انتخاب متقاضی تاثیری داشته باشه. کلا تو هر مصاحبهای خیلی خوب مفاهیم پایهای اندروید و جاوا و کاتلین رو مرور کنید و بلد باشید، چون ممکنه یه سوال ساده رو نتونید جواب بدید و کارتون برای قبول شدن سخت بشه. تو رزومهتون چیزایی که واقعا بلدید و کار کردید رو بنویسید. سعی کنید توضیحاتتون رو به مباحثی که بیشتر واردید بکشونید. اگر یه چیزی رو بلد نبودید، بگید کار نکردم الکی چرت و پرت تحویل ندید. ویژگیهایی که براشون مهم بود: کلا ویژگی رفتاری یا عقیدتی خاصی مدنظرشون نبود.
۳ تا مصاحبه بود. اولی مصاحبه HR بود که خب خیلی راحت بود. راجع به این که چه جور آدمی هستی و خودتو ۵ سال دیگه کجا میبینی و چقدر حقوق میخوای و … سوالهای روتین HR.
در مصاحبه منابع انسانی کلیتی درباره رزومه خودم پرسیدند و سئوالات عمومی این حوزه جهت شناسایی انگیزش و میزان تطبیقپذیری با شرکت و اینها. از آنجا که دانستن زبان انگلیسی جزو ملزومان این موقعیت شغلی بود بخشی از مصاحبه منابع انسانی به زبان انگلیسی برگزار شد. این مصاحبه ۶۰ دقیقه طول کشید.
تجربه ی جالبی نبود. من سابقه ی کاری نداشتم. ولی هم از دانشگاه خوبی بودم و هم دانش خوبی داشتم. مصاحبه کننده خیلی گارد میگرفت و من موقع مصاحبه فهمیدم که رد خواهم شد. مصاحبه رو کامل تو دستم گرفته بودم و فکرمیکنم این واسه مصاحبه کننده خوش آیند نبود.انگار حس کرده بود کسی که باهاش صحبت میکنه خیلی بهتر از خودش هست و مدام ایراد میگرفت از صحبت هام. توقع همچین مصاحبه ی سطح پایینی از این شرکت نداشتم. محیط شرکت خیلی خوب بود و دکوراسیون عالی بود. برخورد اون خانمی که قسمت پذیرش بود هم خوب بود. ولی در کل بخوام بگم تجربه مصاحبه خوبی نبود.
در نمایشگاه کار با مدیر منابع انسانی شرکت در رابطه با قسمت های مختلف سازمان سوالاتی پرسیدم. و از علاقه خودم برای کار در تیم توسعه تجاری گفتم. ازم خواست که رزومه ام را به ایمیلش ارسال کنم.
در کارنامه تجربهام با شرکت اسمارت آپ ونچرز، به گفتگویی درباره تولید محتوا برخوردم. در ابتدای فرایند، سؤالاتی درباره کلیات کار، انگیزه از ترک کار قبلی، انتظارم از محیط کار آینده، و اهدافم برای آینده مطرح شد. در گام بعدی، یک آزمون مکتوب برایم فرستاده شد که متنی به زبان انگلیسی درباره اینوست داشت و از من خواسته شد تا ترجمه و تحلیل سایت را انجام دهم و نکات دیگری هم توضیح بدهم. پس از آن با مدیر منابع انسانی جلسهای داشتم. مرحله پایانی قرار بود با مدیرعامل باشد که در نهایت از آن مصاحبه محروم شدم. آنجا افراد بسیار متخصصی حضور داشتند که میتوانند به رشد فردی کمک کنند.
در اولین برخورد، اضطراب داشتم اما با مرور آرامتر به مصاحبهکنندهها وصل شدم و گفتوگو شکل گرفت. درباره سوابق کاری و شغل قبلیم سوال شد و همچنین از فعالیت در فضای مجازی و نحوه کار با برنامه شیپور پرسیدند؛ درباره نقاط قوت و ضعف این برنامه و مهارتهای لازم برای آغاز کار هم گفتگو شد.
احساس من از ورود به شیپور سردرگمی بود؛ نمیدانستم دقیق کجا باید بروم و با پرسوجو از چند نفر راهم را پیدا کردم تا به صندلیای که منتظر بمانم برسد. بعد از مدت کوتاهی بالاخره یک نفر آمد و مرا هدایت کرد به طبقات بالاتر، و آنجا وارد اتاقی شدم و باز مدتی در انتظار بودم. مصاحبهکنندهها سوالات زیادی نپرسیدند و سوالاتشان نسبتا ساده بود؛ به نظر میرسید که خودشان به اندازهی کافی تخصص ندارند و برای فرایند مصاحبه و پرسشها هم برنامهای از قبل آماده نکرده بودند. پس از اولین مصاحبه، قرار شد برای من یک تست فرستاده شود تا انجام بدهم. چند روز بعد تست را ارسال کردند، و من به آن پاسخ دادم که نمیتوانم با آنها همکاری کنم. دلیل اصلی این تصمیم این بود که جلسهی مصاحبه چندان خوب نبود و رفتار مصاحبهکنندگان همواره مودبانه به نظر میرسید اما روشن بود که از حال شرکت توضیحی واقعی ارائه نمیدادند؛ برخی نکات دربارهی شرکت هم بیشتر از این که نقاط قوت را بگویند به مشکلات و وضعیت نامساعد اشاره میکرد. این تجربه باعث شد تا تصور قبلیام دربارهی شیپور تغییر کند و به این نتیجه برسم که ممکن است شرکت برای من مناسب نباشد. در کل، برداشت من این بود که فرایند استخدام بهخوبی ساختاربندی نشده و فاکتورهای مهمی مانند انتظار از کار زیاد و فشار کاری را به وضوح برجسته نمیکردند.
برای من تجربهای بود که با وجود انرژی مثبت در برخورد اول، در نهایت حس ناامیدی از روند پیگیری ایجاد کرد. خیلی زود پس از فرستادن رزومه با من تماس گرفتند و با توجه به مقایسهای که با شرکتهای معتبر دیگر داشتم، سرعت غربال رزومهها و تأیید نهاییشان را بهعنوان نکتهای مثبت میشناختم. پس از هماهنگی برای مصاحبه اسکایپی، خانمی که مصاحبه را انجام میداد با رفتار آرام، خونسرد و محترمانهشان حس خوب و دلگرمی به من داد. نکتهی مثبت دوم اما این بود که رفتارشان در حوزه جذب کمیاب است و نسبت به سایر کارشناسان جذب، توجه بیشتری به تفاوتهای فردی داشتند. با این حال برخی پرسشها در فرایند مصاحبه برای من تازگی داشتند؛ بهجای بررسی عمیقتر دانش و تجربهام، فقط به یک سوال تئوری درباره آشنایی با روش مصاحبه استار بسنده شد و آخرین مقالهای که خواندهام هم از من پرسیده شد. در پایان مصاحبه گفتند که احتمالا برای مرحلهی دوم فردا تماس میگیرند، اما با وجود پیگیریهای من پاسخ درستی نگرفتم و نهایتا ایمیل تعیین وضعیت دریافت نکردم. وقتی خودم بازخوردم را درباره نکاتی که میتواند فرایند مصاحبه را بهبود دهد مطرح کردم، یک ایراد بلاتکلیف مانده از سوی متقاضی باقی ماند. از آنجا که باید از شهرستان برای ادامهی مراحل به تهران میرفتم و با چند شرکت دیگر هم در مذاکره بودم، دوست داشتم وضعیتم سریعتر مشخص شود. بهطور کلی تجربهی مصاحبه و پس از آن برای من کمی منفی و آزاردهنده بود و امیدوارم با بهبود روند، تجربهای یکدست و مثبت از آغاز تا پایان ایمیل به متقاضیان داده شود. واقعا نمیدانم دلیل این رفتار چه بود و برای همین در پاسخ به درخواست فیدبک پاسخی نگرفتم. به همین خاطر نمیتوانم توصیهی مشخصی به دیگران بکنم. اما به نظر من حفظ آرامش و اعتمادبهنفس در طول مصاحبه مهم است، چراکه برخورد مصاحبهگر بسیار صمیمانه و دلنشین بود. ویژگیای که برایشان اهمیت داشت این بود که ظرفیت یادگیری فرد چقدر است و آیا میتواند بهسرعت روشهای کاری را یاد بگیرد و به اجرا درآورد یا نه.
در مصاحبه با شیپور، بیشتر به فناوریهایی پرداخته شد که در این شرکت به کار میرود و سوالها عمدتا مفهومی و کلی بودند، بدون تمرکز روی جزئیات غیر ضروری. فضای مصاحبه به گونهای فراهم شده بود که من بدون استرس و با انگیزه بالا به سوالها پاسخ دهم.
اولین نکتهای که از مصاحبه به ذهنم رسید، این بود که پرسشها بیشتر حول نظم و انضباط میگشت و چند سوال مرتبط با تخصص مطرح شد. درباره نرمافزارهای نمونهکار و ابزارهای کاربری شرکت توضیحی داده نشد و هیچ آشناییای ارائه نشد.
برای مصاحبه فروش شیپور، مصاحبه نخست با مدیر فروش بود که از طریق واحد منابع انسانی تنظیم شده بود و فضای گفتگو کاملا دوستانه بود. درباره جایگاه فعلیم در موقعیت مشابه و کارهایی که تا کنون انجام دادهام صحبت کردیم. روند مصاحبه از نظر من قابل تامل بود؛ prior به این شرکتها سه شرکت مطرح را تجربه کرده بودم و برخورد روز مصاحبه حرفهای، دوستانه و عالی بود. در نهایت مصاحبه آخر با واحد منابع انسانی بود که از ابتدا در جریان فرایند با ایشان در ارتباط بودم و برخوردی دوستانه و خوب داشتند و درباره مسائلی مانند حقوق و سایر مسائل مربوطه صحبت شد.
شیپور برای من تجربهای متفاوت از مصاحبه بود؛ روند استخدام در نهایت با سرعتی غیرمنتظره انجام شد و کمتر از پنج روز کامل طول کشید. پرسشهای فنی نسبتا عادی بودند اما همانها کنار هم تمرکز زیادی روی سنجش soft skills و شخصیت من داشتند. اگر هدف دارم در شیپور استخدام شوم، باید به ارزشهای سازمانی بیش از هر چیز دیگری توجه کنم.
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.