تصور میکنم به دنبال بازنویسیای دلنشین و صادقانه از تجربهام هستم که حال و هوای اصلی را حفظ کند اما زبانش تازه و ساده باشد. من فقط از خودش میگویم و با صراحت بیان میکنم که برخی رفتارها و قالبهای فرهنگی شرکت چه تاثیری روی من گذاشت. وقتی وارد مجموعه شدم، فهمیدم که منابع انسانی بیشتر به کارکردن با شبکهی روابط داخلی و تبلیغ ظاهر علاقه دارد تا رسیدگی به نیازهای کارمندها. معیار ارتقا و پاداش به نظر میرسد بیشتر به حضور یا ابراز وفاداری به مدیر مربوط باشد تا به عملکرد واقعی فرد. در نتیجه، تشویقها و پاداشها به شکل یک نمایش و ایجاد شوآف برای هدایا و رفتارهای نمایشی جلوه میکردند. اگر از همکاران سوال میکردی، به غالب آن افراد هم نارضایی میرسیدی؛ اما چنین واکنشی جدی گرفته نمیشد و به جای توجه به مسائل کارآمدی، روی جنبههای ظاهری و تبلیغاتی تأکید میشد. به من و سایر نیروها تذکر داده میشد که منابع انسانی عموما قابل تمسکاند و نیروها زیاد است و به همین دلیل بهشدت از هرگونه کمکی یا پشتیبانی کامل خودداری میشد. این رفتارها و شیوههای مدیریت را با وجود تمام فشارهای مالی تا مدت کوتاهی تحمل کردم؛ اما وقتی به شرکت دیگری رفتم و تجربههای تازه را دیدم، تازه معنی کار، فرهنگ سازمانی و نقش منابع انسانی را درک کردم. الان میدانم که چگونه باید یک محیط کاری با اصول و ارزشهای واضح و پشتیبانی واقعی از کارکنان داشت.