شرکت تهویه را تجربه کردم و به واقعیتهای تلخی از کار در چنین فضایی برخوردم. اوایل فکر میکردم امنیت شغلی وجود دارد، اما خیلی زود متوجه شدم که روابط خانوادگی بر همه چیز سایه میاندازد و گاه ترجیح میدهند به افراد فامیل امتياز بدهند تا به دیگران. حقوق هم بهطور منظم و عادلانه پرداخت نمیشود و گاهی حتی به موقع پرداخت نشده است. در محیطی که درآمدها پایین است، فشارهای خانوادگی و جدیتهای کمخطر بابت مزایا تبدیل به خوراک روزمره میشود؛ از جمله این که جایزهها یا نوشیدنیهای رایگان هم به شکل محدود و غیرمنصفانه ارائه میشود. تماسها با تیم به صورت گسترده خانوادگی است و صدای داد وزندگی در محیط کار شنیده میشود؛ مسائلی که به نظر من ریشههای رفتاری و مدیریتی نامطلوبی دارند. کارها به اندازه زیاد و با انتظاراتی غیرمنصفانه انجام میشود و از نیروهای بدون تشکرات کافی و بدون قدردانی مداوم انتظار دارند که هر طور شده کار را به پایان برسانند. به نظر میرسد برخی همکاران از موقعیت خود سوءاستفاده میکنند و با وجود ادعاهای بزرگ، نتایج واقعی چندان قابل دفاع نیست. در داخل مجموعه، ارتباطات به گونهای است که گمان میبرند با رانتی یا پشتیبانیهای خانوادگی میتوانند اوضاع را کنترل کنند. از لحاظ مدیریتی، قدیمیترین نیروها همچنان مدت طولانیای است که مدت زیادی نیستند و این نشان میدهد که ساختار شرکت خیلی پویاست نیست. حقوق روزانه به صورت دورهای پرداخت میشود و گاهی سابقهای از پرداخت بهموقع وجود ندارد. از طرفی، صحبت از نیروهای دارای ادعاهای اخلاقی یا دینی هم گویای سطوح بالای تنش و فشار است. حجم کار بالاست و از نظر من مسائل مربوط به رفتارهای طلبکارانه در بین برخی افراد مشاهده میشد. فضای کار بیشتر به سمت صرفهجویی در هزینهها و تمرکز بر جذب نیروهای فامیل با مزایا غیرمتوازن میرفت. حتی سرویس رفت و آمد هم به نظر میرسید که بیشتر برای خانوادهها و آشنایان باشد تا برای تیم کارآمد. تعهد سه ساله هم در کنار این مسائل، به نظر من بیشتر شبیه زنجیر باشد تا امنیت شغلی واقعی؛ به طوری که تاوان کوتاهی در آینده با خود بدهی، و این به اعتماد بین کارمند و کارفرما ضربه میزند. خوشبختانه تا الان از آنجا جدا شدم و به دنبال محیطی با شفافیت و انصاف بهتر هستم.