تجربه من از همکاری با دیباج صنعت بیشتر از اینکه به حجم کار مربوط باشه، به فضای کاری و نوع برخورد مدیریت برمی‌گشت. چیزی که برای من سخت بود، فضای پرتنش، بی‌اعتمادی و حاشیه‌هایی بود که به مرور روی انگیزه و عملکردم تأثیر گذاشت. یکی از چیزهایی که خیلی به چشم می‌اومد، این بود که اتفاقات داخل مجموعه خیلی سریع به مدیریت منتقل می‌شد. این حس وجود داشت که بعضی افراد دائماً در حال گزارش دادن اتفاقات و صحبت‌های داخل واحد به مدیران هستن و مدیریت هم خیلی سریع بر اساس همین گزارش‌ها واکنش نشون می‌داد و افراد رو مورد بازخواست قرار می‌داد. در چنین فضایی آدم دائماً حواسش هست که چه چیزی میگه یا چه کاری انجام میده، چون ممکنه کوچک‌ترین موضوع هم به مدیریت منتقل بشه. طبیعتاً این شرایط باعث ایجاد اعتماد و آرامش نمیشه. از طرف دیگه، چیزی که برای من واقعاً آزاردهنده بود، نحوه برخورد با اشتباهات بود. اگر کوچک‌ترین خطا یا اشتباهی مشخص می‌شد، واکنش مدیریت گاهی با رفتار تند و حتی توهین همراه بود. این نوع برخورد نه‌تنها کمکی به اصلاح اشتباه نمی‌کرد، بلکه باعث می‌شد استرس بیشتری داشته باشم و در نتیجه تمرکز و عملکردم هم بدتر بشه. به نظرم وقتی کارمند از ترس واکنش مدیر کار می‌کنه، احتمال اشتباه بیشتر می‌شه، نه کمتر. در کنار این موارد، احساس می‌کردم هرچقدر هم تلاش بشه، باز هم ایراد و انتقادی برای عملکرد کارکنان وجود داره و به ندرت این حس ایجاد می‌شد که عملکرد فرد واقعاً مورد رضایت مدیریت قرار گرفته. موضوع دیگری که تجربه ناخوشایندی برای من بود، نحوه پایان همکاری بود. در شرایط جنگی و اقتصادی سخت کشور، عدم تمدید قرارداد آخر سال، باعث شد از نظر مالی و شغلی در مضیقه قرار بگیرم. به نظرم در چنین شرایطی، نحوه و زمان‌بندی تصمیم‌گیری درباره ادامه همکاری می‌تونه تأثیر خیلی زیادی روی زندگی فرد داشته باشه. در کل من فضای کاری شرکت دیباج صنعت رو از لحاظ مدیریتی اصلا حرفه‌ای ارزیابی نمیکنم و اگر براتون مهم هست توی محیط سالم رشد کنید، کار توی این شرکت رو پیشنهاد نمیدم.