امتحان ورودی برای رز نور به عنوان توسعه‌دهنده Backend یکی از تجربیات به‌یادماندنی‌م شد. در یک مسابقه فنی، تیم ما جزو برگزیده‌ها بود و یک هفته بعد از تماس شرکت، پیشنهاد همکاری گرفتم. در حال حاضر در شرکت دیگری بودم اما تصمیم گرفتم که فرصت مصاحبه را بسنجم و برای پنجشنبه قرار گفتیم تا وقت کمتری برای کارهای دیگر داشته باشم. مرحله نخست با مدیر پروژه‌ای خانم بود و پرسش‌های فنی زیادی مطرح کرد. در ابتدا استرسی نداشتم و انگیزه‌ام فقط عبور از مصاحبه نبود، اما کم‌کم با فشار سؤال‌ها برای پاسخ‌گویی دقیق تلاش کردم؛ از جزئیات کدنویسی تا توانایی‌های من در دات‌نت. چند سوال خیلی ریز و نکته‌ای بود که نتوانستم پاسخ دقیق بدهم و کمی اضطرابم بالا رفت. خوش‌بختانه برخورد با این خانم در طول مصاحبه آرامش‌بخش و حمایتی بود. به من گفت در مقابل فشارها نترس و لازم نیست حتماً به همه سوال‌ها پاسخ بدهی؛ این جمله‌اش خیلی آرامم کرد. به‌وضوح مشخص بود که او مسلط است و خوب می‌داند چه می‌کند، و جالب بود که مدیر پروژه‌ای زن با این سطح از تخصص در زمینه‌اش چنین استاده‌ای باشد. چند روز بعد با تماس از بخش منابع انسانی برای مرحله بعدی مصاحبه روبه‌رو شدم، اما تصمیم گرفتم الان تجربه را ادامه ندهم و به مرحله بعدی پاسخ منفی بدهم. بعدها به‌خاطر نگاه اخلاقی به رفتارهای گذشته فکر کردم شاید رفتن به مصاحبه و سپس انصراف کار درست حرفه‌ای نبوده؛ به این موضوع هم فکر کردم. این تجربه به من یاد داد که باید کاملاً آماده باشم و مسائل را ساده نگیرم، چون ممکن است از من سوالاتی بپرسند که انتظارش را ندارم. گاهی سخت‌ترین چالش‌های کدنویسی مطرح می‌شود و گاهی هم سوالی نسبتاً ساده اما برای دیدن روند تفکر. اگر به دنبال چالش و حل مسئله هستید، به نظر می‌رسد این شرکت جای مناسبی باشد. همچنین به ذهنم رسید که فضای کار بازتاب‌دهنده رفتارهای دینی شرکت است و برایشان این موضوع اهمیت دارد.