برای فروتل، تجربهای ناامیدکننده بود که میخواهم از آن درس بگیرم و به شکل روشنتری بیانش کنم. وقتی وارد مجموعه شدم، با نگرانی از بیثباتی مدیریتی و فاصلهی زیاد بین حرف تا عمل روبهرو شدم. فردی که بهعنوان مدیر منابع انسانی معرفی شد، بهنظر میرسید تجربهای معمولی در حوزه اربابرایانه ندارد و بیشتر با جنبههای عملیاتی غیرسایلمندی درگیر بود. در کنار این، تیمی از افراد نزدیک به مدیران سطح بالا هم حضور داشتند که با منطق و شیوههای رایجی که انتظار داشتم تفاوت داشتند و گاهی ارتباطات غیرشفاف ایجاد میکردند. بهطور کلی، شاهد نبودن یک نقشهی روشن، مسیر شفاف برای کارها و معیارهای قابل اندازهگیری بودم، که کار را دشوار میکرد. در کل احساس کردم که هماهنگی بین تیمها و اولویتبندیهای اجرایی بهدرستی برقرار نیست و این امر باعث شد که از مقدار زمان و انرژی صرفشده برای پروژهها راضی نباشم. اگر بخواهم نتیجه بگیرم، بهتر است شرکتهایی که به واقع به سازواری داخلی و برنامهریزی روشن پایبندند را ترجیح بدهم تا تجربهی کاری بهتری رقم بخورد.