من به عنوان معلم رباتیک در واحد پژوهش برای دانشآموزان دوره دوم به صورت پارهوقت کار میکردم، اما با وجود علاقه زیاد به تدریس و ارتباط با بچهها ناچار شدم به خاطر مشغلههای کاری و سوءتفاهمهای مکرر معاونت پژوهشی رابطهام را با این مجموعه قطع کنم. تخصص من در آموزش الکترونیک و اینترنت اشیا بود و شاید از معدود منابعی بود که بچهها میتوانستند به آن دست یابند، اما سیستم مدرسه بسیار سنتی و کهنهمدرن بود. در اینجا هیچ فضای نوآورانهای برای تدریس وجود نداشت؛ تنها جوایز بینالمللی برای مدرسه اهمیت داشت. علاقه بچهها هیچچیزی نبود، فقط لازم بود طرحی جذاب ارائه شود تا والدین برای مسابقات دهها میلیون از مدرسه پول بدهند و بچهها برای آمادهسازی هزینه کنند. مهم نیست چقدر بچهها کار هیجانانگیز انجام بدهند یا از یادگیری لذت ببرند، زیرا معیارهای کلاسیک آنجا استعدادها را میخشکانند؛ این را از نزدیک دیدم. رفتار بعضی از معاونها دور از شأن بود و لغات ناشایستی را برای بچهها به کار میبردند. چنین شرایطی در جایگاهی که باید برای رشد بچههای بااستعداد مدرسه فراهم باشد، مناسب نیست.