تجربه من از کار در شرکتی خانوادگی آغاز شد که با وجود نام خانوادگی، محیطی آرامش‌بخش نبود و مشکلات مدیریتی و روانی بیش از حد نادرست بود. کارکنان همیشه در معرض فشار و بی‌ثباتی حقوقی بودند و شکایات زیادی درباره پرداخت‌ها و حق و حقوق‌ها مطرح می‌شد. منابع انسانی کلا غیرفعال بود و به نظر می‌رسید با کارشناس یا مدیرعامل همراهی می‌کند. در هر طبقه دوربینی با قابلیت ضبط صدا وجود داشت که کارکنان درباره گزارش‌هایی که به مدیرعامل می‌رسید، صحبت می‌کردند. از نظافتچی تا مدیر پروژه، روابط همگی به‌شدت ناسالم بود و جو داخلی به شکل زیرپوستی پر از دروغ و اتهام بود. تازه‌واردها به سرعت به دنبال راه فرار می‌گشتند و من هم با وجود تمایل به خروج، به‌دنبال راهی کم‌هزینه بودم. نظارت داخلی بسیار بالا بود و برخی افراد به‌طور نامحسوس تحت‌نظر بودند. مدیرعامل با رفتاری پنهان و گاهی سرکشی به طبقات ظاهر می‌شد. در نهایت، تجربه نشان می‌داد که چنین محیط‌هایی به رشد شرکت‌ها کمکی نمی‌کنند و بهتر است از آن‌ها دوری کرد.